Bericht geplaatst door Meindert Op January - 30 - 2010
Lourens van Haaften (1980) speelt nu bijna 20 jaar gitaar en geeft zo’n 10 jaar les. De meesten kennen hem wellicht van zijn periode bij de Nederlandstalige nu-metal formatie Van Katoen. Daarnaast houdt hij zich onder andere bezig met de dromerige muziek van People You Know; voorheen Sneakerfreak. Ook produceert hij een album met de Indiase zanger, Raj Mohan die later dit jaar uit zal komen in Nederland en/of India. In 2004 stuurde hij af aan het Conservatorium van Utrecht.
Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)
Toen ik 8 jaar oud was ben ik begonnen met klassiek gitaarspelen. Toen mijn vingers zich niet meer als bosjes wortelen gedroegen, ben ik snel overgestapt naar elektrisch. Ik heb daarna een aantal docenten versleten voor ik gitaar ging studeren bij het Conservatorium in Utrecht. Met deze opleiding kreeg ik al snel een haat liefde verhouding. Ik was erg druk met het spelen buiten de school en met de stijlen pop en rock, maar het conservatorium is toch echt een jazz opleiding dat is gericht op improvisatie. Het was heel goed dat de school mij dwong om me te ontwikkelen op andere vlakken, maar soms werd de sfeer wel wat grimmig. Ik vond het lastig dingen aan te nemen van mensen die nog nooit van Radiohead hadden gehoord. Uiteindelijk ben ik blij dat ik de opleiding heb afgerond, ik ben er muzikaal wel een stuk flexibeler van geworden.
Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?
Hierin ben ik denk ik vrij conservatief. Educatie moet gericht zijn op theorie en techniek, want veel andere dingen leer je makkelijker buiten een lesverband. Ik vind wel dat de nadruk bij muziekopleidingen meer kan liggen op de vlakken waar leerlingen goed in zijn. Docenten hebben vaak de neiging in te zoomen op de zwakke plekken, omdat ze een bepaald minimum niveau willen afleveren. De gedachte is; een leerling is zo sterk als zijn zwakste schakel. Maar dit geeft ook een soort middelmaat. Iemand die slecht is in improvisatie, maar een goede timing heeft kan misschien wel een fantastische slaggitarist worden in plaats van een matige sologitarist.
Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPods, gsm) in de muziekeducatie kunnen vervullen?
In de lessen die ik geef merk ik welke mogelijkheden nieuwe media geven. Vroeger moesten we klooien met cassettebandjes, terwijl nu alle muziek in een paar minuten de hele wereld overvliegt. Internet staat vol met redelijk goede informatie over muziek (tablatuur). Daarnaast ontdekken leerlingen volgens mij nu ook veel makkelijker nieuwe muziek. Uiteindelijk is muziek leren maken wel een proces waar je veel geduld en doorzettingsvermogen voor nodig hebt. Laatst vroeg een leerling aan mij of hij ook beter zou worden wanneer hij veel Guitar Hero zou spelen. Nou, dat lijkt me niet, maar ook dat is een eigenschap van nieuwe media ben ik bang.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 29 - 2010
Afgelopen donderdag 21 januari 2010 vond de eerste editie plaats van het symposium Media van Morgen. De lezingen vonden plaats in Studio T in Utrecht en waren met name bedoeld voor studenten van de master Nieuwe Media en Digitale Cultuur. In een achttal TED-achtige voordrachten bespraken docenten en alumni vanuit hun eigen expertise hoe de media van morgen er uit zouden kunnen gaan zien. Na een ietwat lange introductie door Martijn Best bijt keynote spreker Imar de Vries een half uur later dan gepland stond het spits af.
Imar de Vries » Keynote
“Media van morgen zijn de verhalen van nu”
Als docent/onderzoeker (en alumnus) van de master Nieuwe Media en Digitale Cultuur leidt Imar de Vries zijn praatje in met de pakkende spreuk “Media van morgen zijn de verhalen van nu”. Na een korte inventarisatie wie er in het publiek een smart phone heeft, gaat zijn betoog soepel over van een uitleg over deze nieuwste mobiele technologieën (een raam op de werkelijkheid: achtergrondinformatie over gebouwen, inzicht in de locatie van je Hyves-vrienden), naar een beschrijving van de context (het gebruik in tourisme, games) om uiteindelijk over de betekenis te gaan spreken.
‘Wat fascineert ons?’ vraagt De Vries zich openlijk af. Hij ziet een verlangen dat al heel lang bij de mens speelt: ‘Het wekt de illusie dat het ons helpt’. Hij komt met de vergelijking met de ‘Cutaways’ van het Britse jongensblad Eagle Annual uit de jaren ’50 en ’60. Deze constatering van een topos (de herhaling van het terugkerende bouwblok) roept bij De Vries direct nieuwe vragen op: “Waar komen die ideeën vandaan? Hoe krijgen de media van morgen nu al een plek?” Hij moet de aanwezigen helaas teleur stellen en hen een antwoord schuldig blijven. Wel komt hij met een aantal suggesties. Door science fiction schrijvers zoals Arthur C Clark (van 2001: A Space Odyssey) of Ray Kurtzweil (die voorspelt dat in 2045 iedereen d.m.v. een nanochip altijd online is’)? Of misschien vanuit de industrie zelf? In een geinig oud filmpje zien we een interview met meneer Philips waarin hij de komst voorspelt van een ‘apparaatje om te bellen met iemand in Amerika terwijl je zomaar ergens op de hei loopt’. Een belangrijk factor die volgens De Vries niet onderschat mag worden is de invloed van de populaire cultuur met al haar ‘tinkerers’ Hij noemt het voorbeeld van een ontwerper bij Motorola die voor de eerste clamshell mobiele telefoon geïnspireerd werd door de communicator) uit Star Trek. Afsluitend waarschuwt hij de aanwezigen dat dingen die op een topos lijken, natuurlijk niet altijd precies gelijk zijn. Noemden we dat ook niet gewoon remediation??
David Nieborg » Mediawetenschappers en de Media van Morgen
“Twitter is geen sneue debiele dienst voor rare mensen”
Vervolgens is het de beurt aan David Nieborg die met veel lovende woorden wordt aangekondigd. Hij is namelijk een veelgevraagd spreker over zijn onderzoek naar de verkiezingscampagne van Barack Obama. Hij probeert de aanwezigen nog enigszins te temperen, ‘ik heb laatst een nieuw woord geleerd: verwachtingsmanagement, haha’, maar zodra hij van wal steekt is er geen houden meer aan. Het publiek krijgt een geestige en scherpe presentatie voorgeschoteld met zijn visie op de toekomstige rol van mediawetenschappers. “Ik heb hier een aantal ideeën over en ga vandaag echt een statement maken. Ik heb geen kristallen bol, maar ga hoop geven.”
Het vertrekpunt voor zijn betoog is de vraag: “Wie leidt het (mainstream) debat (over nieuwe media) nu?” Nieborg ergert zich bijvoorbeeld aan veel kortzichtige meningen over Twitter. Daar schijnen dan alleen maar mensen te zijn die alleen maar ‘ s ochtends een broodje kaas eten. “Ja”, reageer ik dan, “dan volg je een ook gewoon een saaie gast. Het is geen sneue debiele dienst voor rare mensen.” Nieborg mist een belangrijke stem in het debat. Aan de hand van treffende illustraties uit The Simpsons, legt hij uit dat het huidige debat wordt aangevoerd door journalisten, ondernemers, consultants, politici en fans. Dat dit uiteindelijk helemaal fout zal gaan, verdietst Nieborg met een voorbeeld van de meningen van CDA jongeren over Second Live: ‘een poel van verderf’… “Wie mist hier?”, vraagt hij zijn publiek wanneer ondertussen professor Frink uit The Simpsons op het beamerscherm verschijnt. “Wij”, wordt er gelachen en in zijn nopjes constateert Nieborg dat de aanwezigen de naam van het personage weten: “Ik heb het juiste publiek voor me!” Deze daad lijkt ook een klein punt te zijn dat hij tussendoor wil maken. “De meeste wetenschappers praten namelijk in wonderlijke taal en wonen in een ommuurde tuin”. Geïnspireerd naar Amerikaans voorbeeld, is de tijd aangebroken om de MwvN (Mediawetenschapper van Nu) aan het woord te laten.
Nieborg herkent twee trends. Allereerst het idee van ‘non-market non-proprietary peer production’, dat hij leent van jurist Yochai Benkler. “Tegenwoordig is het gewoon makkelijk om iets te doen, om iets te maken.” Ten tweede gaat de journalistiek in zijn huidige vorm langzaamaan dood, of in ieder geval veranderen. Illustrerend voor het failliet van de journalistiek is “die gast die Obama iets vroeg en daarna door de conservatieve nieuwssite PJTV werd ingehuurd om op een van de lastigste onderwerpen van de afgelopen decennia – de Palestijnse kwestie – commentaar te geven”. Joe the Plummer had vervolgens “thousands of questions but i can’t think of the right one”.
De MwvM kunnen het debat verreiken doordat zij onafhankelijk, kritisch, holistisch (breder kader) en historisch denken. Een belangrijke voorwaarde om een rechtschapen MwvM te zijn, is om ervoor te zorgen dat je genetwerkt bent en publiceert. “Voeg me daarom straks meteen toe aan je LinkedIn en ga me op Twitter volgen. Wie me straks een biertje bij de bar betaalt mag me zelfs als vriend toevoegen op Facebook. Dan kan ik ook weer zeggen dat Facebook vrienden hele waardevolle vrienden zijn”. De boodschap aan de studenten is duidelijk: wees onderdeel van het debat en laat het niet alleen over aan Journalisten, Ondernemers, Consultants, Politici of Fans. De wereld ligt aan je voeten en begin een Blog, Podcast of Vodcast. Obama heeft laten zien dat het echt kan.
Shirley Niemans » Netwerken en de Media van Morgen
Daarna was het de beurt aan Shirley Niemans die vertelde over haar rol als producent van conferenties. Op de website van Media van Morgen wordt ze als volgt geïntroduceerd. “Shirley studeerde in 2002 af aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag en hield zich vervolgens enkele jaren bezig met mediakunst. Voor het Institute of Network Cultures organiseerde ze verschillende conferenties, waaronder MyCreativity (2006), New Network Theory (2007) en Video Vortex (2008). In 2009 vulde Shirley haar stage-onderzoek in met het concept en de ontwikkeling van een vierde conferentie: Society of the Query met sprekers als Lev Manovich en Matthew Fuller.”
Haar verhaal was een aardig kijkje in de keuken, maar inhoudelijk werden weinig vragen beantwoord. Ze constateert dat bijna iedereen tegenwoordig ‘netwerkt’. Ouderen, kinderen; iedereen wordt daardoor ook steeds ‘genetwerkter’. Wat nu? Wat is of wordt het niveau van socialiteit? Worden we steeds oppervlakkiger, of ontstaan er stevigere banden? Wat doen we met de veelheid aan platformen en wat gaan we doen na ‘de hype’? Wat is het lange termijn idee? Naast deze betekenis gevende vragen, kwamen in de conferenties ook andere vragen aan bod: “Hoe ga je om met schaalvergroting en financiën? Uit de bijeenkomsten kwam meestentijds geen conclusie want de netwerken waren te divers. Wel dienden initiatieven als Blender als voorbeeld voor een strakke organisatie in een verder los netwerk.
Stijn Bannier » Muziek en de Media van Morgen
Inmiddels is het symposium meer dan een half uur uitgelopen eer de laatste spreker voor de pauze zijn zegje kan doen. Zich hiervan bewust houdt Stijn Bannier een strak en krachtig verhaal over de ontwikkelingen in de muziek(industrie). In 2008 won hij de Muziekscriptieprijs voor zijn masterthesis “De gamer als hybride performer” en speelt sinds het jaar 2000 in de metal band ‘Morning‘. Hij liep stage bij Veronica MediaLab, waar hij onderzoek deed naar de muziekindustrie en concepten als Web 2.0 en Web 3.0. Dit onderzoek zet hij momenteel voort in Brussel, waar hij voor de Vrije Universiteit verbonden is aan verschillende projecten van het CultuurLab.
Bannier refereert aan de vorige sprekers wanneer hij zegt ook niet te weten hoe de media op het gebied van muziek zich in de toekomst zal gaan ontwikkelen. “Ik hoop dat we goede muziek gaan horen”. In vogelvlucht bespreekt hij treffend de geschiedenis van de belangrijkste ontwikkelingen in de muziekindustrie. Van de opkomst van de mp3, de p2p netwerken, de torrents, de nieuwe mediaspelers tot de bands die muziek online zetten (Radiohead, NIN), die het niet doen (Madonna) en de plaatmaatschappijen die de boot missen. De conclusie is geen verrassing: het muzikale netwerk is niet meer hetzelfde. Vervolgens staat hij kort stil bij verschillende (1) ontwikkelingen (2) observaties en (3) nieuwe mogelijkheden.
Ontwikkelingen:
Door de digitalisering is de fysieke drager verdwenen en is er slechts een speler nodig voor het beluisteren van muziek. Door de evolutie van Web 1.0 naar Web 2.0 , zijn we in staat te participeren en samen te werken in een groeiend socialer web. We staan daarnaast op de drempel van het zogeheten Web 3.0. Dit kenmerkt zich door het efficiënte gebruik van metadata (informatie over informatie). Hierdoor zal een semantisch web ontstaan gebaseerd op UGC (user generatie content) + MGC (machine generated content). Ter illustratie noemt Bannier Last.fm waarbij handige aanbevelingen ontstaan van muziek en evenementen die door middel van persoonlijk toegevoegde metadata en scrobbling software zijn gegenereerd.
Observaties:
Artiesten gaan steeds meer zelf muziek opnemen waardoor platenmaatschappijen buitenspel worden gezet. Kijk maar naar een initiatief als Sellaband en de gratis verspreiding van de muziek van Radiohead. Ook ontstaan er mogelijkheden om samen online muziek te maken zoals bijvoorbeeld Kompoz.
Nieuwe mogelijkheden
Bannier eindigt zijn presentatie met een kijkje in de digitale keuken van de toekomst. Zo wijst hij op impact die pay-per-item systemen zoals iTunes en Last.fm hebben gehad op de luisterervaring. Van albums naar losse nummers. Daar tegenover staan weer nieuwe initiatieven zoals het abonnement bij Spotify waardoor volledige catalogi van artiesten kunnen worden beluisterd. Ook is de relatie tussen fan en muzikant en veranderd. Diensten als Twitter creëren een nooit eerder vertoont direct contact tussen artiest en fan. Zo zette Nine Inch Nails ruwe data online en mochten fans een compilatie monteren (vergelijkbaar die nieuwe BBC documentaire Digital Revolution waar ik eerder deze week al over berichtte). Ook kon Stijn uiteraard niet om de co-creatie videoclip van C-mon & Kypski heen (zie ook hierow).
Samenvattend stelt Bannier dat nieuwe media het gebruik van het muzikale netwerk heroriënteren en nieuwe mogelijkheden creëren voor verschillende muziekindustrieën. Stiekem waagt hij zich tot slot toch nog aan een mogelijke voorspelling. Zogenaamde ‘cognitieve radio’ zou in de toekomst wellicht voor de luisteraar reclame kunnen generen die op zijn of haar locatie gebaseerd is. We zullen zien…
Na de pauze spreken Jago van den Akker over ‘Leren en De Media van Morgen’, Jeroen Steeman over ‘Politiek en de Media van Morgen’, Levien Nordeman en Tijmen Schep over ‘Kunst en de Media van Morgen’ en komt Tom van de Wetering met een afrondend verhaal.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 29 - 2010
Geen samples, geen loops, maar een soort van real time kloon monsterinstrument dat mechanisch wordt aangedreven. Wat? Jazzgitarist Pat Metheny orchestreerde muziek speciaal voor robotisch aangedreven muzikanten/instrumenten (muzimenten?). De uitvoering varieert iedere keer omdat ze de noten die Metheny op zijn gitaar speelt kopiëren. Wanneer hij dus sneller of langzamer gaat spelen, doet het Orchestrion dit ook. Daarnaast kunnen deze ‘muzimenten’ handelingen verrichten die niet door mensen kunnen worden uitgevoerd, waardoor weer volstrekt unieke compositorische mogelijkheden ontstaan. Leuk filmpje:
Het deed me overigens enigszins denken aan Frank Zappa die in 1986 op het Jazz From Hell album aan het klooien was met de Synclavier (waar hij overigens een grammy mee won).
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 28 - 2010
Gisterenavond was het zover: de presentatie van de Apple iSlate, of Tablet of nee, het werd de iPad. Via de live-stream van de website van One More Thing volgde ik tijdens het afwassen de in telegramstijl geschreven updates met foto’s die me vanuit het publiek werden toegezonden. Aangezien er op dit moment op duizenden blogs allerlei artikelen verschijnen over de specificaties, prijzen en de ‘succesvol geregisseerde geruchtenstroom’, is het wellicht aardig om wat meer stil te staan bij de betekenis van deze lancering. Om he’ teen ent tander (zoals meester Karsten altijd zei..) in wat perspectief te plaatsen.
Uiteraard omschrijven de kranten vooral het nieuwtje en duiden zij deze introductie niet zozeer. Geïnteresseerden in de functionaliteit en de verschillende prijzen kunnen dus prima terecht op Nu.nl. NRC komt zelfs nauwelijks verder dan een citaat uit de Wall Street Journal en een embedded YouTube video. NRC-next gaat gelukkig iets dieper en voorziet met de introductie van de iBookstore een nieuwe kans voor de uitgevers van boeken en magazines. Schrijver Ernst-Jan Pfauth maakt terecht de vergelijking met iTunes waardoor bands ineens weer geld verdienen. De vraag is echter wel of de kwaliteitsmedia hiermee een nieuw verdienmodel mee in handen krijgen, of dat de macht nu (nog) meer richting schrijvers en redacteurs zal gaan. Weer de vergelijking; muziekuitgevers of muzikanten?
Andere interessante meningen over de iPad staan verzameld in een blog-post op Dutch Cowboys. Bijvoorbeeld die van John Kivit (Multiscope) “Hoe vaak hebben mensen vroeger niet gezegd echt nooooooit op straat te gaan lopen bellen ” of die van Esther Gons: “Ik denk meer aan geweldige toegevoegde waarde bij toepassingen in het educatieve systeem en bijvoorbeeld de medische wereld”. Deze meningen zijn wat mij betreft illustratief voor de nog te ontdekken mogelijkheden die de iTab zal gaan bieden. Denk aan een aantal jaar geleden, wisten wij veel dat we elkaar tegenwoordig om het uur via een mobiele telefoon een tweet sturen over wat we eten, waar een vliegtuig neerstort of dat we direct een foto online zetten van het optreden waarbij we op dat moment aanwezig zijn.
Daarnaast verwoordt Marjolein Kamphuis (Dutchcowgirls) kort en krachtig dat: “Apple is echt mainstream geworden”. Dit is wat mij betreft niet meteen negatief. Het intuïtieve gebruikersgemak van Apple waar producerende artiesten en ontwerpers al jaren plezier van hebben, is voor consumenten door allerlei technologische vernieuwingen ook steeds vaker voor handen. Toch blijf een PC of Mac voor heel veel ‘consumenten’ gewoon teveel van het goede. Zij willen namelijk ook helemaal niet multitasken (een andere veel gehoorde kritiek op de iTab), maar gewoon lekker foto’s, vakantiefilmpjes en films kijken. Dat de creatieve (intellectuele?) voorhoede zo nodig ondertussen een blogpost wil lezen, een album downloaden, eigen stukje redigeren, tussendoor je mail checken en dit ook nog met al je followers wil delen via twitter, wil niet zeggen dat Jan Mediaal (de digitale Jan Modaal) behoefte kan hebben aan een simpel, overzichtelijk en gebruiksvriendelijke gadget/unit/tablet/pad/boek/ding. @Crow74 vertelde me op Twitter “zo’n iPad, dat is echt iets voor mijn pa. Hij heeft geen PC.’ Ik zelf moest toen denken aan mijn oma die eenzaam tussen allerlei andere ouderen in het bejaardentehuis zich zit te vervelen met muziekgymnastiek. Een iPod is voor haar te klein en een PC/MAC gewoon te moeilijk. Met de iPad kan op een intuïtieve manier een nieuwe groep digibeten multimediaal geletterd worden. Niks meer, niks minder.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 27 - 2010
Met de (werk)titel Digital Revolution start BBC Two eind januari een ‘open collaborative documentary on the way the web is changing our live’. Dit is om verschillende redenen een interessante ontwikkeling. Niet alleen omdat de inhoud reuze interessant is om meer over te weten. Ook de vorm en de uitwerking daarvan is opvallend. De BBC plaatste namelijk gratis uren ruw documentaire-materiaal online en schreef vervolgens een wedstrijd uit. Iedereen kon een eigen versie insturen zolang deze maar informeert, educatief en entertainend is. Knippen, plakken en animaties, alles was geoorloofd. Zaterdag 30 januari om half negen is de eerste uitzending op BBC Two.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 25 - 2010
Niet alleen een enthousiaste aankomende artiest, een prille producer of een nieuwbakken manager krijgt er mee te maken. Naast deze ‘makers’ van muziek, is er ook voor dweepzuchtige consumenten een groeiende weelde van interessante handige online muzieksites en -tools. Nu iedereen iTunes, MySpace en Last.fm wel zo’n beetje ontdekt heeft, is het tijd voor een overzicht van de toenemende wildgroei van verse interessante muziekinitiatieven. De komende tijd zal ik onder andere de volgende websites kort gaan bespreken: Spotify, Grooveshark, Soundcloud, Bandcamp, Reverb Nation, Jamendo, Kompoz … Daarna volgt voor eenieder nog het maken van de juiste keuzes…
*update 03-02-10* De must-read blog voor muzikanten EHPO (Eerste Hulp bij Plaatopnamen) schreef eerder al een aantal interessante posts over streaming muzieksites en databeheer voor artiesten. In mijn serie zal ik proberen er wat meer McLuhan doorheen te roeren .
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 22 - 2010
Danny La Haye speelt al een jaar of vijftien basgitaar en geeft sinds een jaar of vier zelf les. Hij studeerde zowel aan het conservatorium van Rotterdam als aan die van Utrecht. Momenteel is hij onder andere werkzaam als bassist bij Giovanca en de Mad Monkeys.
Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)
Haha, dat is een gevoelig punt! Ik heb twee conservatorium studies – in Rotterdam (wereldmuziek) en Utrecht (lichte muziek) – niet afgerond. Genoten? Ik heb er ontzettend veel geleerd. Helaas door langdurige ziekte, maar vooral door luiheid en gebrek aan doorzettingsvermogen, heb ik de studies niet afgemaakt. Ik had veel meer kunnen leren. Hoewel ik toch moet zeggen dat ik het conservatorium als instituut af en toe ruim te kort vind schieten (met alle respect voor de docenten die vaak hun best deden om de situatie goed te houden voor de studenten door bijvoorbeeld in hun vrije tijd les te geven om zo het belachelijk lage aantal lesuren te compenseren). Maar zoals gezegd, zo’n luilak als ik mag als hij hetzelfde gedrag vertoont daar eigenlijk niet te hard over oordelen .
Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?
Bij beginners vooral op het plezier en het beheersen van het instrument gemengd met theorie. Het bijbrengen van theorie verloopt wat mij betreft het beste door middel van praktische oefeningen in plaats van boekenwerk. Voor gevorderden is plezier ook belangrijk. Daarnaast is begrip van materie en onderlinge communicatie cruciaal en natuurlijk gevoel en gehoor. Het liefst van alles evenveel! Plezier staat wat mij betreft bij alle educatie met stip op nummer één. Zonder lol lijkt het me dat kennis beduidend minder effectief, of zelfs niet, wordt opgeslagen. Laat staan adaptief gebruikt wordt.
Nu vergeet ik nog de sociale functie van muziekles te vermelden. In het bijzonder de rol van de docent die vaak ook als sociaal werker aan het werk is. Dat mag nooit onderschat of vergeten worden. Ook vind ik het vreselijk belangrijk dat er een gelijkwaardige situatie in het leslokaal is, op alle vlakken. Er moet gelachen kunnen worden in de les….. plezier plezier plezier!! Maar dat geldt uiteraard voor iedereen, waar dan ook!
Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPods, gsm) in de muziekeducatie kan vervullen?
Wanneer mijn leerlingen een liedje willen leren spelen, zijn zij eerder geneigd om YouTube te raadplegen dan het raadplegen van een boek. Deze zijn vaak zo oud, dat ten eerste de prijs nog in guldens weergegeven is en ten tweede, wanneer je vragen hebt, eerst het telefoon nummer nog omgenummerd moet worden! Er is gewoon een schifting van analoog naar digitaal naslagwerk.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 21 - 2010
“De definitie van schoonheid ligt niet bij de poortwachters van Idols.”
[3VOOR12/Amsterdam - 21 januari 2010]
Voor de rubriek Hoe is het met…? blikt 3VOOR12/Amsterdam terug op het afgelopen jaar en kijkt alvast vooruit naar wat komen gaat. Een maand geleden maaide collega Fiona Fortuin van de landelijke redactie ons enigszins het gras voor de voeten weg met haar artikel over de plannen van singer-songwriter Lucky Fonz III voor komend jaar. Wanneer ondergetekende dit aan hem opbiecht, lacht hij instemmend. Het wordt een leuk informatief onderhoud. Rond het middaguur neemt Otto Wichers, zoals hij in het echt heet, typerend en onbevangen als altijd op met: ”Ik ben echt net wakker, dus helemaal vers en ‘live and direct’.”
Wat was voor jou het hoogtepunt van 2009?
“Mijn tour in Zuid-Afrika. De helft daarvan was met Voicst en dat was gewoon super gezellig. Kijk de wereld is groter dan Nederland en om dan die enthousiaste reacties te zien bij het Oppikoppi festival (soort Lowlands) is gewoon cool. Het was alweer de derde keer dat ik daar was en dan is het heel gaaf om zover van huis zoveel fans uit hun dak te zien gaan.“
En je hebt ook een theatertour gedaan?
“Klopt, dat was nieuw voor me en ik heb dus ook veel tijd besteed aan het schrijven van nieuw materiaal. Ik was ook nog nooit op tour gegaan met materiaal dat nog niemand kende en dat was echt super tof. Het was ook nog eens voor het eerst Nederlandstalig en ik deed allemaal nieuwe dingen, zoals acteren en goochelen.”
Hoe was het om voor de derde keer op Noorderslag te spelen?
“Ik vond het wel tof, maar ook een beetje eng. Er was dus veel nieuw materiaal en het was de eerste keer dat ik nummers speelde van mijn nieuwe album. Oh ja, er is ook nog een album van me uitgekomen natuurlijk, haha. Eigenlijk was 2009 dus vooral het jaar van de nieuwe dingen. Ik vond het echt wel een heel leuk jaar.”
Ben je nog toegekomen aan het dj-en met Roos Rhebergen?
“Ja, met dj-duo De Rotjes. Ik heb met Oud en Nieuw ook gedraaid in Rotown, alleen was Roos daar toen niet bij. Ik vind draaien ook één van de allerleukste dingen die er zijn en met Roos is het altijd heel gezellig.”
Je bent ook regelmatig bij De Wereld Draait Door geweest.
“Dat was ook echt leuk en ik heb daar veel aan gehad. Heel veel mensen kennen me daarvan. Ik werd laatst op straat aangesproken door een jonge gozer van een jaar of vijftien en hij zei: ‘Ik heb je gezien bij De Wereld Draait Door en toen heb ik je muziek gedownload en ik wist niet eens dat je zo mócht zingen’ haha. Toen dacht ik echt van ‘yes, dat is mijn punt’. Zoiets vind ik dan tof, want dat was misschien niet gebeurd als ik niet op tv was geweest. Ik maak muziek vanuit mijn eigen idee wat goede muziek is en het is duidelijk dat ik geen sound nastreef die heel glad is. Meestal blijft zoiets alleen in de marge, dus vind ik het dan ook super fijn dat zonder dat er iets met de muziek gebeurt, het toch bij een groter publiek bekend wordt. De definitie van schoonheid ligt niet bij de poortwachters van Idols. Dat is wat mij betreft het belangrijkste ideaal.”
Je kunt zo een rol van herder vervullen voor alle niet-commercieel ingestelde schapen.
“Precies. Als ik naar Idols kijk, denk ik altijd: ‘waarom mag je niet zo zingen als je zelf wilt?’ Laatst las ik ook in de krant dat een vrouw vond dat kinderen beter kerstliedjes moeten leren zingen. Ze moeten toonhoogte enzo leren en niet zomaar in het wilde weg zingen. Als ik iets tof vind, dan is het wel wanneer kinderen zingen zonder enig respect voor ritme of toonhoogte. Dat is wat zingen is. Als kinderen gaan zingen of als je zelf muzikant bent, zou je daar gewoon meer schijt aan moeten hebben.”
Wat kunnen we de komende tijd nog van je verwachten?
“Ik sta bijvoorbeeld op een festival in Spanje samen met Bill Callahan van Smog enThurston Moore van Sonic Youth. Er is echt een super vette line-up en ik kan eigenlijk niet geloven dat ik er tussen sta.”
Ik las op je Twitter-pagina dat je graag interviews met jezelf terugleest, omdat je steeds benieuwd bent wat je nu weer te zeggen hebt. Wat zou je deze keer nog graag over jezelf willen lezen?
“Haha, ja kijk, weet je waar het eigenlijk op neer komt? Ik ben niet de enige factor in hoe een interview wordt. Kijk. Je belt me nu, maar wanneer je me over twee uur ofzo belt, dan ben ik alweer een heel ander persoon. Daarom vind ik het leuk om dingen terug te lezen en te kijken hoeveel ik kan herkennen van die situatie. Het is leuk als een artikel iets zegt ofzo, maar ik vind het nog belangrijker dat het entertaining is, haha.”
Wil je dan tot slot nog iets vertellen over Nina Simone? Ik las ook op je Twitter dat niemand gelooft dat zij je buurvrouw was toen je in Nijmegenwoonde.
“Al mijn vriendjes zeiden altijd: ‘Er woont een beroemde zangeres in de buurt’. We gingen toen een keer kijken of we haar konden zien en gingen haar een beetje bespieden. We hebben haar nooit aangesproken ofzo. Een tijdje geleden dacht ik daar aan terug en vroeg ik me af wie dat nu geweest was. Toen ik toevallig de biografie van Nina Simone las, zag ik dat ze in Nijmegen in die straat had gewoond.”
Maar je hebt haar dus nooit horen zingen in keuken?
“Haha, nee. Als ik dat soort herinneringen heb, dan zijn ze gefingeerd.”
Op woensdag 20 januari speelt Lucky Fonz III in De Balie bij een avond over president Obama samen met Joep Pelt en Avant La Lettre.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 20 - 2010
“Hopelijk krijgen we ooit zo’n nightliner en dan kunnen we lekker xboxen op de achterbank.”
[3VOOR12/Amsterdam - 20 januari 2010]
Broers Teun en Cas maken al lange tijd samen muziek, maar vonden in vriend Bram en de onbekende Lars, twee wapenbroeders voor de nieuwe band Go Back To The Zoo. Afgelopen jaar werd de single Beam Me Up gebruikt in een internationale reclamecommercial van Nike, speelden ze bij De Wereld Draait Door en zette de band een krabbel bij Universal. Momenteel is de nieuwe single Electric overal regelmatig te horen, kijkt de band succesvol terug op de optredens bij Noorderslag en Eurosonic, en wordt er verder gewerkt aan het debuutalbum. Naar aanleiding van het 5 jarig lustrum van 3VOOR12/Amsterdam, praten we met de band over muziek maken in Mokum.
Hoe kijken jullie aan tegen de lokale redacties zoals 3VOOR12/Amsterdam?
Toen mijn broer en ik in Nijmegen nog een band hadden, schreef 3VOOR12 nog helemaal niet over ons. Op een gegeven moment moesten we bij Club 3VOOR12 spelen en was het zo van: ‘Wow, waar komt dit vandaan?” We werden toen ineens Hollandse Nieuwe en hebben maar een paar keer opgetreden met Go Back To The Zoo. Het lijkt wel alsof je buiten Amsterdam en Utrecht veel meer in de luwte kunt opereren. Dat is denk ik ook wel een voordeel, want dan kent niemand je nog en daarna ben je dan ineens best wel goed. Dat zag je met De Staat ook een beetje.
Wat is jullie beeld van en hebben jullie contact met de Amsterdamse muziekscene?
We hebben laatst de b-kant van onze single bij Paulusma opgenomen, maar verder kennen wij dat soort muzikanten niet echt. Wij hebben niet echt een binding met andere bands. Het zijn natuurlijk ook allemaal verschillende scenes. Op een gegeven moment ken je wel een aantal mensen zoals die jongens van King Jack. Die kennen we best wel goed want die gitarist zat eerst ook bij ons in de band, maar het is niet zo dat we samen iets doen ofzo. Waarschijnlijk is er ook niet echt een Amsterdamse muziekscene, omdat veel muzikanten het misschien ook gewoon niet willen. Een bepaalde concurrentie-angst.
Het is lastig om een poot uit te steken voor het algemeen belang?
Ja, uiteindelijk doe je het voornamelijk voor jezelf. Ik las laatst wel dat er een bepaalde scene was, maar toen kende ik al die bandjes niet haha.
Wat zijn jullie muzikale invloeden?
In eerste instantie bands zoals The Beatles en The Rolling Stones, en daarna kwam die generatie-2000 met bands zoals The Strokes en The Libertines. Keith Richards zei ooit eens: ‘Heel veel mensen vergeten de “Roll” in de Rock & Roll”. Je moet dus ook een beetje kunnen dansen. Maar onze muziek blijft ook wel weer gitaarrock.
En tekstueel, waardoor laten jullie je inspireren?
Bijna al onze teksten komen wel voort uit boeken. Zoals bijvoorbeeld het vocabulaire uit een boek, of een onderliggende thema. Meestal zingt Cas zomaar een melodie met zomaar wat woorden. Later kijken we dan welk idee we daarbij hebben en waar het over moet gaan.
In het nummer Electric zit een repeterend canon gedeelte. Hoe ontstond zoiets?
Het grappige aan dat nummer is dat Bram, onze drummer, al een couplet had. Ik zat er toen mee in mijn hoofd en ging het inspelen op het toetsenbord van de computer met Garageband. Ik knipte en plakte wat, toen de zanglijn er ineens verkeerd in stond en hadden we er een soort van refrein erbij. Het grappige is dat het wel allemaal onder elkaar paste. Daardoor kun je nu vaak op de helft van de melodie beginnen en dan klopt het nog steeds op een of andere manier.
Zijn dergelijke toevalligheden een belangrijke kracht van de band?
Ik denk dat de kracht bij ons is dat iedereen heel veel bijdraagt aan de nummers. Lars doet vaak grote delen van de tekst, en ik vul het dan aan met andere delen tekst. Paul onze drummer bedenkt verder heel veel en onze gitarist vervult vaak een hele kritische rol. Iedereen heeft dus heel veel input, we werken heel goed samen.
Ja dat is wel relax. We vonden dat een cool merk en dachten toen, laten we een e-mail sturen en kijken of ze ons niet willen sponsoren. Het zijn namelijk best wel dure kleren en het is daarnaast gewoon super relax om gratis kleren te hebben, haha.
Dat zijn altijd supergrote dingen, het bereik is zo groot. De bezoekers aantallen van de website stijgen gigantisch en er komen allemaal mailtjes binnen of je wilt optreden. DWDD is eigenlijk nog de enige plaats op televisie waar muziek een belangrijke plaats heeft. Op MTV komt bijna geen muziek meer voorbij en TMF kijkt bijna niemand naar. De radio is daarnaast ook nog belangrijk.
En internet?
Lars is hoofd-twitter haha. Onze Twitter is weer gekoppeld aan Facebook, dus dat scheelt alweer. Verder wordt onze site twee, drie keer per week geupdate, zodat mensen ook blijven terugkomen. Dat vinden we echt belangrijk. Ondanks al die internet-dingen wordt alles uiteindelijk toch wel bepaald door een soort van smaakmakers zoals 3FM, DWDD of MTV. Als je echt groot wilt worden kom je er zonder hen niet. Het voordeel van internet is natuurlijk dat al die nichemarkten veel beter zichtbaar worden. Als je de beste bent in weet ik veel wat, oosterse death-metal-grindcore, dan kun je tegenwoordig heel veel fans hebben omdat er in ieder land misschien honderd mensen zitten die dat te gek vinden.
Hebben jullie er dan nooit aan gedacht om bijvoorbeeld in het Nederlands of Fries te zingen en je zo te onderscheiden?
Haha, we zullen er over nadenken. Engelse teksten kun je natuurlijk nooit beleven op de manier waarop je je moedertaal beleeft. Er zijn echter genoeg manieren om door middel van universele thema’s je publiek te bereiken.
Over vijf jaar, bij 10 Jaar 3VOOR12/Amsterdam?
Stoppen. Haha. [in een eerder interview gaf Cas aan tegen die tijd te willen stoppen]. Eigenlijk zijn al mijn favoriete albums de eerste albums van bands. De eerste van de Velvet Underground, eerste van The Strokes, de eerste van Guns n’ Roses en daarna werd het allemaal minder. Ik zie het als uitdaging om een zo goed mogelijk eerste album te maken. Het is een relativisme en een soort van zelfbewustzijn. We willen nu gewoon heel graag doen wat we doen en daar de allerbeste in worden. De kans die we nu hebben gekregen moeten gewoon grijpen. Het is gewoon één groot schoolreisje. Hopelijk krijgen we ooit zo’n nightliner en dan kunnen we lekker xboxen op de achterbank.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 19 - 2010
Panel 1.Remixing the future of music
De tweede dag van UnConvention vond plaats in CBK ofwel De Oosterpoort. In het eerste panel zaten Marco Raaphorst (componist / sounddesigner / blogger), Kristin McGee (Docent Popular Music and American Music; Rijksuniversiteit Groningen), Paul Keller (Kennisland, Creative Commons Nederland) en moderator Lykle de Vries (New Music Labs). Het panel praatte over de werkwijze van auteursrechten in de oude muziekindustrie en de mogelijke relevantie voor vandaag de dag. Er was weinig discussie en veel instemmend geknik, aangevuld met diverse voorbeelden.
Kristin trapt af met een historisch contextueel verhaal over ondermeer het geleidelijk ontstaan van de hebberige muziekindustrie en verwees daarbij naar het vergelijkbare ‘star system’ van de filmindustrie. Paul concludeert dat eigenlijk het distributie probleem nu verholpen is. Marco illustreert deze veranderingen door over zijn eigen werkwijze uit te wijden. Hij verkoopt bijvoorbeeld zijn patches aan Propellorhead door gebruik te maken van Creative Commons licenties. Hierbij gaat het (in tegenstelling tot wat Walter Flapper gisteren vertelde) om een vaststaand bedrag mét een licentie. Hierdoor kan Marco vrij zelfstandig opereren en zijn creaties ook voor meerdere partijen gebruiken. Uiteraard zijn er uitzonderingen en hij noemt bijvoorbeeld de leader die hij maakte voor muziek.nl.
Kristin vervolgt daarna met haar mini-college over het mixen van muziek aan de hand van The Grey Album van deejay Danger Mouse. Ze legt uit hoe betekenissen veranderen wanneer de remix het geheel in een compleet andere context plaatst. Ze benadrukt dat dit wellicht het belangrijkste punt van haar vandaag is: context. Of de context nu een groot bedrijf representeert of verwijst naar een individu, het is een van de belangrijkste factoren in een debat over auteursrechten. Marco knikt instemmend en vult aan dat veel nummers van The Beatles gebaseerd waren op hét bluesschema. Je kun je dan dus oprecht afvragen wat nu het originele werk is? Die blues nummers, die van de Beatles of de remix van deejay Danger Mouse? ‘Toen fotografen kwamen ging men ook anders schilderen’, weet Marco. Ook Paul is het met deze gedachtengang eens en komt met een aantal voorbeelden over Pygmee muziek, deejay Rakim en Dr. Dre.. Vervolgens bekrachtigt hij zijn punt door zich openlijk af te vragen hoe de Beatles – met hun jarenlange alomtegenwoordigheid – nu nog kunnen claimen hoe de consument om moet gaan met het luisteren naar hun muziek. Afsluitend wijst Paul er op dat je als artiest ervoor moet zorgen dat je vindbaar moet zijn, maar niet zomaar al je commerciële rechten moet weggeven.
Panel 2. Zero budget marketing – How to go with the flow with maximum result.
Bij het tweede panel loopt de zaal voor het eerst echt flink vol. Waarschijnlijk ligt dat niet alleen aan het feit dat in de zalen ernaast de panels van Eurosonic op gang beginnen te komen. In dit tweede panel zit namelijk Niels Aalberts. Hij is de manager van Kyteman en de man achter het met een Dutch Bloggie beloonde weblog Eerst Hulp Bij Plaatopnamen. Verder bestaat het panel uit Rense van Kessel (Friendly Fire), Ruth Daniels (Fat Northerner Records) en moderator Rutger Middendorp. Het gezelschap gaat praten over de marketing van artiesten, maar niet alleen over de kosten en het gebruik van sociale media. Ook worden meer ethische onderwerpen aangesneden zoals waar een consument wel en niet op zit te wachten en over gericht promoten en authenticiteit.
Niels gaat direct in op een vraag uit het publiek hoe hij vorig jaar Kyteman bij De Wereld Draait Door kreeg. Hij legt uit hoe een slimme persoonlijke sms-campagne op het juiste moment op Noorderslag vorig jaar een gouden greep bleek. Ruth vult aan hoe belangrijk het voor hun is wanneer de band zelf met projecten en ideeën komt. Hierdoor kunnen zij zich van andere bands onderscheiden en tevens een schare volgelingen krijgen. Zij verhaalt over de totstandkoming van het geinige en indrukwekkende filmpje de Boom Boom Clap van The IronWeed Project. Rense wijst op de laagdrempeligheid die veel projecten vaak hebben. Je zou zomaar twee gasten op straat kunnen laten spelen, het op internet zetten en het kan werken. Een ‘viral’ kan zo ontstaan en snel worden verspreid.
Daarna wijst Niels op het belang van lokaal handelen: “If you can’t persuade your family to go to the wedding of your cousin, you can’t persuade Matthijs van Nieuwkerk.” De statistieken van je website zijn daarom enorm belangrijk om er achter te komen waar je publiek vandaan komt. Ook Rense onderschrijft dit en vult aan dat je geen optredens moet aankondigen bij de fans waar je niet speelt. Wees selectief (lees effectief) in je promotie. Niels: “Tell the story of your band”. Vertel bijvoorbeeld waar je mee bezig bent, hoe het proces van nummers maken verloopt, hoe de opnamen gaan etc. Zo houd je binding met je publiek. Ruth merkt op dat ook bedrijven tegenwoordig steeds meer open staan voor goede ideeën van bands. Met een succesvolle video zoals Boom Boom Clap, kan de band zich bewijzen en bepaalde relaties opbouwen. Een volgende keer zouden ze dan bijvoorbeeld €5000,- voor een nieuwe video kunnen vragen. Niels wijst er op ook weer niet te veel de focus te leggen op het iets krijgen van iemand. Dat is gevaarlijk.
Ondanks dat er op dag één al over MySpace werd gesproken, ontkomt ook dit panel er niet aan het te bespreken. Rense en Ruth vinden het nog steeds een handige site omdat je als boeker altijd weet wat je er aan hebt. De player staat altijd standaard op dezelfde plek. De site is verre van ideaal, maar het is nog steeds een praktische en enigszins overzichtelijk site. Probeer er ook weer niet meer van te maken dan nodig is. Een foto en management- en contactgegevens zijn afdoende. Bij Niels komt er inmiddels stoom uit zijn oren. Bandcamp ziet er veel beter uit (looks fucking amazing). Zeker vanuit het perspectief van een band is het veeeeel beter. Niels is van mening dat je als band je publiek een tool moet geven waardoor zij jou muziek moet kunnen delen met anderen door middel van in één of twee clicks. Daarnaast wees hij al op het belang van statistieken en deze zijn goed aanwezig bij Bandcamp. Alledrie zijn ze het er over eens dat je zoveel mogelijk en overal online aanwezig moet zijn.
Verder tipt Ruth de aanwezigen om zoveel mogelijk e-mail-adressen te verzamelen wanneer je iets weggeeft of verkoopt. Daardoor kun je de locatie van je fans in kaart brengen en dus gericht promoten. Niels wijst er weer op om hier voorzichtig mee te zijn, want voor sommigen kan zoiets juist een obstakel zijn. Misschien vullen ze ook wel valse adressen in. Belangrijk is om in ieder geval een relatie op te bouwen en er geen transactie van te maken. Rense vult aan: ‘Zorg dat je die mensen vervolgens ook wel iets waardevols geeft’. ‘Inderdaad en reageer ook binnen een dag wanneer iemand mailt’ zegt Niels. Houd de prijs verder laag zodat je uiteindelijk meer verkoopt. Dit corrigeert Pim van de Werken meteen vanuit het publiek: ‘Pay what you want werkt veel beter. Wij verkopen hierdoor bij optredens veel meer, ook t-shirts’. Andrew Dubber beaamt dit en licht nog even snel de resultaten van een bepaald onderzoek toe. Men onderzocht wat er gebeurde wanneer de minimumprijs voor een cd bijvoorbeeld €3,- zou zijn, de maximum €15,- en wanneer geadviseerd werd om €8,- te betalen. Wat bleek is dat gemiddeld €10,- werd betaald. Weer komt Niels met een kritische noot. Met het voorstellen van een minimum bedrag moet je wel oppassen. Dit straalt geen vertrouwen uit naar je publiek en je moet, zoals gezegd, je publiek wel vertrouwen. Op de vraag wat hij van lidmaatschappen vindt is hij wederom voorzichtig. Je moet namelijk oppassen dat je niet teveel mensen buitensluit, want dat kan weer averechts werken.
Tot slot de vraag: ‘Wat zou je doen met €500,- marketingbudget?’ Niels is daarover heel duidelijk. Geef het uit aan mensen die al betrokken zijn. Laat anderen vertellen dat jou band te gek is en monitor de informatie van je fans. Verspil niet teveel geld en onthoud dat je (1) een moet verhaal hebben en (2) ook iemand om het te vetellen.
Door de vele tips en scherpe commentaren was dit tweede panel uiteindelijk een van de leukste en meest interactieve van UnConvention.
Panel 3. Andrew Dubber’s Dutch Music Radio Show
De conventie besluit met Andrew Dubber (New Music Strategies blog). In eerste instantie leek de aankondiging in het programmaboekje best interessant: ‘…the unique selling point of a language’. Waarom zetten we een verondersteld nadeel (we kunnen geen Engels…) niet om in een voordeel? Enige tijd voor de conventie riep Andrew via internet op tot een inzameling van de muziek van Nederlandstalige artiesten. Deze worden bij dit laatste ‘panel’ en plein public doorgenomen.
Artiesten die langskomen zijn Dio, De Speeldoos van Torre en Roos, Spinvis, Flux, Grootmeester Jan, Mirco, el Noré, Roosbeef (zij heeft de x-factor , Opgezwolle, De Vlakte, Ellen ten Damme, VanKatoen, DuvelDuvel, Marco Raaphorst, The Opposites, De jeugd van Tegenwoordig, Depotax, Flinke Namen, Big2.
Terwijl het meeste publiek inmiddels bij Eurosonic rondloopt, volgen er hier en daar nog wat interessante opmerkingen. Voor hem als buitenstaander, heeft Nederlandse hiphop altijd iets herkenbaars. Hij weet het niet zo goed te omschrijven, maar hoort het vaak wel meteen. ‘De manier waarop spraakpatronen naar bovenkomen geeft muziek iets heel universeels en behoudt tevens iets van het eigen karakter’, vult hij aan. Hij erkent dat het lastig is en een nobel streven om Nederlandstalige muziek een bepaald vooroordeel te ontnemen. Het past echter wel bij de eerder besproken criteria zoals authenticiteit: ‘Het voelt een stuk echter’.
Dat was het dan. De allereerste kleinere conventie die vooraf ging aan het grote geweld van Eurosonic/Noorderslag. Wat mij betreft is de opzet met vlag en wimpel geslaagd. Ik hoop zelfs dat we voor een vervolg niet een jaar hoeven te wachten, maar dat er wellicht elders in het land een nieuwe editie kan plaatsvinden. Ik houd me van harte aanbevolen en hoor het wel wanneer er extra handen nodig zijn.
Un-Convention remembers the words business and industry are prefaced by the word music.
Un-Convention celebrates music. It’s purpose is to provide a forum for those of us who work at the grassroots. For artists and musicians that want to understand how to get their music heard and how to practice their craft. For labels who want to champion this music and to spread the word. For people who want to work with music whether they be promoters, publicists or creatives.
Un-Convention understands that the most interesting stuff happens on the margins. We don’t mind the mainstream. We just don’t find it relevant.
Un-Convention is a forum for ideas, for creativity, for shared experiences and knowledge and for seeing and hearing great artists.
Un-convention doesn’t believe in ‘do it yourself’. We believe in ‘do it together’.
Un-Convention is unconventional.
Un-Convention is a not for profit grassroots led music conference for DIY and Independent music makers and companies.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 19 - 2010
Paulusma is nog lang niet klaar
Vijf jaar op eigen benen en een gesprek over vijf jaar 3VOOR12/Amsterdam
[3VOOR12/Amsterdam - 18 januari 2010]
In 2009 werd 3VOOR12/Amsterdam vijf jaar, net alsPaulusma. Althans, Jelle Paulusma is na het opdoeken van Daryll-Ann (2004) inmiddels alweer vijf jaar solo. Zijn muzikale cocktail bestrijkt een geluidenlandschap van singer/songwriter en Westcoastpop tot neo-psychedelica. 3VOOR12/Amsterdam spreekt met hem in Cafe Spargo over muziek maken in de afgelopen en komende vijf jaar.
In het afgelopen halve decennium is er door de komst van het internet een hele nieuwe stroming van ‘bottom-up’ burgerjournalistiek ontstaan. Hier maken de lokaalredacties van 3VOOR12 ook gebruik van. Als muzikant die al ruim twintig jaar meedraait en ook de traditionele ‘top-down’ journalistiek nog heeft meegemaakt, hoe ervaar je dergelijke ontwikkelingen?
Ik vind het heel goed dat het er is. Zeker voor de muzikant die wat onafhankelijker opereert, biedt de site mogelijkheden je in de kijker te spelen. Wanneer het alleen af zou hangen van wat je in de regel op de radio hoort, dan wordt je daar niet vrolijk van. Er is nog veel meer en dus is het noodzaak dat een dergelijke site er is. Iedereen luistert tegenwoordig hetzelfde. De grootste MUP [ZZP-er, red.] komt voorbij en die Editors worden maar door je strot geramd, daar kan ik echt helemaal niks mee. Het is goed dat er onder de radar een belangrijke site is die aandacht besteed aan dingen waarvan mensen het bestaan helemaal niet van weten. Het is echt voor de muziekliefhebber en dat is belangrijk.
Jullie waren destijds met Daryll-Ann, net als Johan, een band die niet echt bij de grote massa bekend werd, maar wel een soort van legendarische underground status heeft bereikt. Denk je dat jullie muziek door dergelijke burgerjournalistiek nu eenvoudiger bij een groter publiek bekend kan worden?
Dat denk ik wel, maar aan de andere kant is het ook een stuk moeilijker. De hoeveelheid aan muziek is zo enorm toegenomen, waardoor je bijna door de bomen het bos niet meer ziet. Het kost dan ook vrij veel moeite om je nek boven het maaiveld uit te steken en jezelf te laten horen. Ik heb het idee dat dit voor het internet allemaal iets minder was. Er werd een natuurlijk filter toegepast door andere de media.
Dus zal kwaliteit nu minder eenvoudig boven komen drijven?
Het is goed dat muzikanten nu heel makkelijk toegang hebben tot allerlei handige nieuwe media. Door aan elkaar gekoppelde websites kun je binnen no time opvallen. Dat was indertijd gewoon niet. Het nadeel is wel dat heel veel muzikanten denken weg te komen door even iets leuks in elkaar te draaien. Daarom vallen er wat mij betreft op dit moment ook heel veel bands door de mand als je ze live ziet. Het is namelijk heel gemakkelijk om iets in elkaar te zetten.
Zullen dergelijke bands die snel even iets in elkaar zetten er dan uiteindelijk niet worden uitgefilterd? En zal vakmanschap niet steeds belangrijker worden?
Ja, dat wordt elk jaar geroepen. Ik vraag me af om dat dan boven komt drijven. Dergelijke muziek en muzikanten zullen in ieder geval meer moeite krijgen om boven de middelmaat uit te komen.
Welke consequenties heeft dit voor jou? Ligt de focus nu meer bij het maken van een nieuwe plaat of steeds meer bij live optredens?
Ik las laatst een stuk in het Buma/Stemra-blad over het verdwijnen van het album. Ik snap wel dat de concentratiespanne van mensen steeds korter wordt omdat je steeds meer prikkels binnen krijgt. Er zijn zo veel dingen die je kunt doen en waarnaar je kunt luisteren. Ik snap wel dat daarbij hoort dat mensen eerder geneigd zijn om een nummer aan te schaffen in plaats van een hele plaat te kopen. Wat dat betreft ben ik dus iemand van de oude stempel, als je een plaat maakt moet je een plaat maken.
…en dan zet je hem vervolgens net als Radiohead op internet voor wat de gek ervoor wil geven?
Nee. Die zijn in de positie om dat te doen. Het is wel een deel van mijn bestaan. Wat nu wel steeds belangrijker wordt is jezelf laten zien en dat betekent dus veel optreden. Voor de meeste muzikanten is live spelen de belangrijkste inkomstenbron. Ik vind live spelen echt te gek, maar bij het maken van een plaat is het weer de uitdaging om te kijken hoe sommige dingen live gaan worden.
Hoe ver ben je met je nieuwe plaat?
Over de helft, voor zover je dat zo kunt zeggen. Aangezien ik en de anderen jongens niet meer zoveel tijd hebben om als ‘bandje-bandje’ de oefenruimte in te gaan, schrijf ik het allemaal zo ver mogelijk uit. Om het voor iedereen makkelijk te maken en we een basis hebben voor in de studio. Vervolgens proberen we live bepaalde grenzen op te zoeken om er vervolgens ook overheen te gaan.
Welke grenzen zou je nog willen verkennen? Zijn er nog dingen die je wilt leren?
Nee, ik wil gewoon zo breed mogelijk muziek maken. Ik heb ook iets gedaan met een Amerikaans-Egyptische deejay dat binnenkort ook uitkomt. Dat is dan weer een van die voordelen van internet. Ik zit wat dat betreft dus niet heel erg vast aan de muziek die ik maak of die ik zie als de mijne. Ik zie het wel als een taak voor mezelf om een zichtbare stijl voor mezelf te ontwikkelen en die uit te bouwen. Ik ben in ieder geval nog lang niet klaar!
En de ontwikkelingen in de muziek, hoe zie jij die over vijf jaar?
Over vijf jaar vieren we het tien jarig bestaan van 3VOOR12/Amsterdam, haha. Nee dat mag ik echt hopen. Ik denk dat er altijd wel zoiets als een platenmaatschappij zal blijven om een selectie te maken. Hoewel dan misschien geen platenmaatschappij meer heet. Voor de verkoop van je muziek heb je in principe geen maatschappij meer nodig. Je kunt gewoon je spullen op internet verkopen via iTunes. Het enige wat je hoeft te doen is contact maken met mensen.
Op 24 januari speelt Paulusma bij 5jr3v12 in Bitterzoet.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 19 - 2010
Hoe is het met Moss…?
Alle speelmannen willen eruit halen wat eruit te halen valt
[3VOOR12/Amsterdam - 18 januari 2010]
Hij kwam in de vele jaarlijstjes al bovendrijven. Het tweede album Don’t Be Scared, Don’t Be A Hero van Moss werd door sommigen zelfs bestempeld als het beste album van 2009. De plaat is harder en sneller dan het voornamelijk akoestische debuut uit 2007, The Long Way Back. De heren waren te zien bij De Wereld Draait Door en stonden op Noorderslag 2010. Samen met drummer Finn blikt 3VOOR12/Amsterdam terug op 2009 en vooruit op wat komen gaat.
Ondanks dat jullie nieuw album door velen enthousiast werd onthaald, kregen jullie niet het gevoel dat jullie plaat enigszins ondergesneeuwd werd door al die andere bejubelde releases (o.a. De Staat, Anne Soldaat..)?
Er is dit jaar veel uitgekomen en een band als De Staat is inderdaad flink doorgetrokken. Ik heb echter niet het idee dat het erg ondergesneeuwd is, maar dat komt natuurlijk ook omdat hij dus wel heel goed ontvangen is. Hij is er kennelijk wel uitgesprongen en dat is te gek.
Toch een hele verandering met de jaren ervoor?
Ja, dat zat ook wel een beetje in de lucht ofzo. Toen we met de plaat bezig waren voelden we dat het echt een heel ander ding werd. Die eerste plaat was een goede vingeroefening met mooie liedjes erop, maar dit is echt dé bandplaat.
En daardoor helemaal tevreden? Je had niks willen veranderen?
Ach, het is niet af, maar ik denk dat dat ook goed is. Ik geloof er niet zo in om drie jaar lang in de studio zitten voor één plaat. Het lijkt mij leuk om zoiets één keer te doen en dat je een zeker mate van perfectie hoort. Ik houd ook best wel van platen die dat hebben, maar uiteindelijk moet het moment gewoon goed zijn. Als een take het dan niet heeft, dan moet je gewoon opnieuw beginnen. Of zelfs het hele nummer weggooien en lekker wat anders gaan doen.
Stonden alle nummers er dan ook in één keer op?
Ik denk dat we zo’n twaalf liedjes hebben opgenomen waarvan er uiteindelijk twee zijn afgevallen. Van die twaalf hadden we bij acht nummers een redelijk duidelijk beeld hoe het moest zijn. Bij vier liedjes wisten we het niet zo zeker en hebben we een soort van werkwijzer bedacht: zoveel mogelijk opnemen, niet te veel arrangeren en dan tijdens de mix dingen naar voren laten komen om te kijken wat wel en niet werkt.
Ging het vertalen van de opnamen naar een live-setting gemakkelijk?
Dat was een stuk makkelijker dan bij de eerste plaat, omdat de nummers vanuit dat live en bandgevoel geschreven zijn. We wilden ook geen extra vulpartijtjes, maar duidelijk sounds neerzetten. We hebben er in oktober natuurlijk wel een extra gitarist bij gevraagd en dat bevalt echt supergoed!
Zijn er alweer nieuwe plannen?
Haha, ja we zijn ook alweer met nieuwe liedjes bezig. Maar eerst lekker spelen en hopelijk op veel zomerfestivals. We gaan sowieso naar een festival in Frankrijk en hopen daar nog wat omheen te kunnen plannen. We hebben af en toe al wel eens in het buitenland gespeeld, maar ik zou daar best vaker heen willen. Je merkt toch dat het heel leuk is om uit je vertrouwde omgeving te stappen en jezelf ergens neer te zetten. Zoiets heeft toch iets extra’s.
Iedereen zit daarover ook op één lijn en heeft dezelfde ambities?
Ja, iedereen is super gemotiveerd om er nu voor te gaan. Omdat de reacties zo goed zijn merk je dat iedereen dit moment gewoon wil pakken en eruit wil halen wat er uit te halen valt.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 18 - 2010
Na de sombere kerstrede van koningin Beatrix over de internettende mens, barstte her en der felle discussies los over de voor- en nadelen. Zonder hier uitgebreid in te willen gaan op de verschillende standpunten, schetst de toespraak wel een mooi beeld van de uiteenlopende opvattingen over nieuwe media gebruik. Van: ‘Kinderen spelen daardoor nooit meer buiten’ tot ‘Sociale media zoals Twitter en Facebook zijn een nieuw uitermate productief business model’. In deze context is het dan ook niet verwonderlijk dat er naast de groeiende netwerk-websites, ook steeds meer tegengeluiden hoorbaar zijn. Vorig jaar werd al voorspeld dat ‘ontvrienden’ een nieuwe trend zou worden.
In 2007 vonden alumni van de master Media Design van het Rotterdamse Piet Zwart Intstituut al dat er behoefte was aan een ander soort ‘nieuwe media’ omgeving of ‘stad’. Zij creëerden toen een plek (moddr_) die meer toegankelijk zou zijn voor artiesten en hackers; gevrijwaard van allerlei vermoeiend beleid en andere beperkingen. Het doel was proberen af te komen van het huidige beeld van ‘nieuwe’ media. Vanuit deze artistieke benadering wordt door middel van modificaties (modding) en het re-creëren van bestaande technologieën, een ander idee van ‘nieuwe media’ nagestreefd.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat er begin van dit jaar uit de handen van modder_ de zogenaamde ‘Web 2.0 Suicide Machine’ is voortgekomen. Volgens de makers heeft iedereen namelijk ‘the right to disconnect’. ‘De geboden connectiviteit en rijke sociale ervaringen die Web 2.0-bedrijven menen te bieden, zijn een antithese van de menselijk vrijheid’, vervolgt de uitleg op de website. Waarom doet mij dit denken aan het protest van de Christen Unie op de vertoning van de film Deep Throat? Ach, zo lang ik maar de ‘keuze’ blijf behouden om geen gebruik te maken van deze virtuele zelfmoordmachine, mogen zij die dat wel willen er best voor ‘kiezen’ zichzelf digitaal van kant te maken. Rust dan in virtuele vrede.
Listening to Spinvis, Roosbeef, Opgezwolle, De Vlakte, Ellen ten Damme, VanKatoen, DuvelDuvel, Marco Raaphorst, The Opposites #uncongron#
Nu De Speeldoos van Torre en Roos nu besproken bij Andrew Dubber over muziek in je eigen taal. #uncongron ‘I love that’ #
2nd day, 2nd panel; hard to keep up with all the valuable tips #uncongron#
@EHPO : “If you can’t persuade your family to go to the wedding of your cousin, you can’t persuade Matthijs van Nieuwkerk.” #uncongronin reply to EHPO#
RT @notarispolman: Jelmer nu op nr 983 met Klein Stoer en Boer in de Zeroes Top 1000-tussenstand. Stem op hem op 3fm.nl grap van de eeuw! #
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 16 - 2010
Evert Zeevalkink is professioneel gitarist en onder andere betrokken bijRenee van Bavel, phinx, EON, Three Ality, Daniel Roos en Mamma Mia de musical. In 2005 studeerde hij cumlaude af aan het conservatorium in Utrecht waar hij les kreeg van Marcel Karreman en Eef Albers. Hij speelt een jaar of 15 gitaar en geeft zelf een enkele keer een uurtje les. Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)
Toen ik net begon had ik 2 jaar individueel gitaarles aan de hand van methodes en een enkel los nummer. Verder was er een enkele keer de kans om met een nummer aan te komen wat ik wilde spelen en dan gingen we daar mee aan de slag. Een aardig begin maar al snel niet erg inspirerend meer.
Ter voorbereiding op het toelatingsexamen van het conservatorium had ik een maand of drie les in het spelen van jazzmuziek. De les bestond uit het spelen van een simpele jazzstandard en het analyseren ervan. Pittige lessen, maar op dat moment een goede manier om de problemen waar ik voor stond aan te pakken. Ook best inspirerend, vooral omdat ik les kreeg van iemand die geloofwaardig was omdat hij de problemen waar ik mee worstelde zelf met succes had getackeld.
Tijdens de vier jaar op het conservatorium volgde ik een uitgebreid lesprogramma waar vrijwel alle aspecten van het muziek maken en het muzikant zijn in voorkwamen. Gemiddeld had ik een uur of 10 per week verplichte activiteiten voor de opleiding en deed daarnaast vele uren zelfstudie. In het kort: overweldigend, de diepte in, een grote ontwikkeling als speler, als “professional” en als mens. Veel ervaring opgedaan. De jaren na de opleiding heb ik nodig gehad om mijn eigen weg te vinden. Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?
Dit hangt erg af van het persoonlijke doel van degene die les neemt. Een overkoepelend doel zou kunnen zijn het streven naar de situatie dat iemand zo snel mogelijk met plezier muziek kan maken op een manier die hem of haar aanspreekt. In veel gevallen is het met enig succes kunnen samenspelen met anderen een mooi doel en een goede manier om plezier te hebben aan het spelen. Het accent kan in de lessen dan liggen op dat wat er nodig is om dat doel te bereiken; de concrete invulling moet worden afgestemd op de vaardigheden en hiaten die iemand heeft. Meestal komen met de tijd alle aspecten van muziek (techniek, theorie, gehoor etc..) dan wel aan bod. Het hangt van de persoon af waar de nadruk op moet komen te liggen. De een speelt beter als hij dingen in een theoretisch kader kan plaatsen, de ander speelt het makkelijkst door zich op het gehoor te concentreren. Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPod, gsm, games) kunnen vervullen bij muziekeducatie?
De verschillende nieuwe media, met name internet, herbergen een schat aan bruikbare informatie. Op Youtube zijn live-versies van je favoriete nummers te vinden, instructievideo’s en zelfs complete lesprogramma’s. In combinatie met de begeleiding en het enthousiasme van een goede (bij voorkeur fysiek aanwezige) docent, zijn alle middelen die je nodig hebt om gemakkelijk een instrument te leren bespelen voorhanden.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 15 - 2010
Koel, eindelijk weer een gitarist! Gisterenavond werd bekendgemaakt dat gitarist Anton Goudsmit (o.a. Ploctones en New Cool Collective) op maandag 26 april de Boy Edgar Prijs in ontvangst mag nemen. Dit is de belangrijkste prijs in Nederland op het gebied van jazz en geïmproviseerde muziek. Tien jaar geleden won er voor het laatst een (vrouwelijke) gitarist. De Zappa-minnende Corrie van Binsbergen. Een mooie dag voor de Nederlandse gitaarwereld.
“De jury is tot haar besluit gekomen op grond van de waardering die zij heeft voor het aanstekelijke, humorvolle en altijd onvoorspelbare karakter van [zijn] muziek.”
“Of het nu om jongeren dan wel wat oudere luisteraars gaat, Anton weet ze altijd aan zich te binden. Een musicus die in de meest uiteenlopende muzikale situaties creatieve bijdragen levert en tegelijkertijd zichzelf blijft: herkenbaar, energiek en inventief.”
“Hij is veelzijdig: beweegt zich muzikaal tussen popmuziek, jazzmuziek, kamerjazz, geïmproviseerde muziek en ‘groovende’ funk.” “Een echte ‘bandjesman’ – en dat wil zeggen dat hij precies aanvoelt waar het in de jazz & improvisatiemuziek over gaat (of zou moeten gaan), namelijk SAMEN spelen, waarbij samenspel en inventiviteit tussen groepsleden belangrijker zijn dan het spel van een solist.”
De jury bestond uit:
Frank van Berkel (programmeur Jazz International Rotterdam)
Simon Korteweg (jazzcriticus)
Joop Mutsaers (programmeur Jazz in Arnhem)
Ton Ouwehand (recensent voor o.a. Tubantia, Jazzism)
Vera Vingerhoeds (programmamaker jazz, VPRO radio)
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 15 - 2010
Ieder jaar komt de complete Europese muziekindustrie (labels, zalen, boekers, journalisten etc.) naar Groningen voor Eurosonic/Noorderslag. Aan de vooravond van dit festival vond dit jaar voor het eerst een kleinere conventie plaats over en met de ‘grass roots of the music industry’. De eerste dag van deze UnConvention vond plaats in filmtheater en café Images.
Panel 1. Offline is the new online
Het eerste panel bespreekt en benadrukt het belang van live-optredens. Alleen Twitter en Myspace zijn niet genoeg, probeer als band ook slim om te gaan met je boekingen en promotieactiviteiten: “Offline is the new online”. Het panel bestaat uit Geert van der Velde (Ham Radio Communications), Frank Kimenai (Incubate Festival), Howard Monk (The Local; UK) en gesprekleider Jeff Thompson (Fat Northerner Records; UK). Met enigszins bevroren tenen door meerdere vertraagde treinen (#nsfail), heb ik helaas niet het het hele gesprek kunnen volgen. Wel ving ik nog genoeg interessante opmerkingen op.
Howard kwam met een leuke anekdote om op een slimme offline manier een concert van je band te promoten. Er was eens bandje dat op een middag een café binnenstapte. Dit café zat tegenover een zaal waar ‘s avonds een bekende band met vergelijkbare muziek zou spelen. Het bandje vroeg of ze in dat café mochten spelen en zeiden dat ze wel 250 bezoekers konden regelen. Van de paar duizend concertbezoekers zijn er altijd een aantal geïnteresseerd in een afzakkertje, redeneerde het bandje. Het café ging akkoord en het bandje speelde ‘s avonds voor een volle zaal met concertbezoekers van de bekende band. Daarnaast had het bandje ook nog eens veel nieuwe fans gekregen, aangezien ze vergelijkbare muziek maakten. Een andere leuke tip van Howard ging over het imago van je band. Wanneer je bijvoorbeeld nog geen boekingskantoor hebt, dan zou je ook best een naam kunnen verzinnen! Wanneer je dan optredens gaat regelen, zullen podia je wat serieuzer inschatten en wellicht eerder toehappen.
Verder vertelde Geert over de waarde van zijn nevenactiviteiten als muzikant. Begonnen als muzikant, is hij in de loop van de tijd voor andere bands en artiesten bepaalde zaken gaan regelen. Door voor anderen onder andere optredens te boeken, creëerde hij een waardevol netwerk van relaties en activiteiten. Deze kwamen weer ten goede aan zijn eigen band. Uiteindelijk verlieten de bezoekers de zaal met een wijze spreuk die eveneens de naam is van een band uit New York: Try Fail Try.
Panel 2. Too MySpace or not to MySpace; Social networks reviewed
Pim vertelt zijn verhaal over de promotie van zijn band Silence is Sexy op heel veel verschillende online platformen. Hij maakte onder andere succesvol gebruik van Last.fm om zijn nieuwe album te promoten. Ook wist hij via de torrentsite mininova zijn album aan te bieden wat inmiddels al resulteerde in 80.000 downloads (!). Nicolai vult aan dat je Last.fm ook heel goed kunt voor het promoten van je optredens.
Lance wijst verder op het belang nuttig gebruik te maken van je profielen. Doe er een aantal goed, probeer niet overal half te zitten. Het feit dat fans directer dan ooit in contact kunnen staan met hun muzikanten is een belangrijke waarde. Je moet ook de profielen kanaliseren en uiteindelijk zorgen dat ze op één plek weer samenkomen. Pim is het hier niet helemaal mee eens en wijst op het belang om op zoveel mogelijk plekken te zitten. Vanuit de zaal wordt er aangevuld dat social netwerken er ook vooral zijn voor de fans. Om met elkaar te praten over de band. Pim is daarbij van mening dat je dergelijke conversaties niet moet of kunt controleren, terwijl Lance er juist wel grip op wil krijgen. Je daaruit namelijk weer kunt opmaken hoeveel blauwe t-shirts, hoeveel groene etc je moet kopen. Nicolai vult te slotte aan om je ook weer niet te veel op cijfertjes te richten, maar vergeet ook vooral niet om veel in de oefenruimte zitten.
Panel 3. Music for brands and companies – selling your soul?
Walter legt uit hoeveel de verkoop van licenties tegenwoordig opleveren. Voor een Heineken reclame ontving hij bijvoorbeeld €20.000,- en voor de videogame Grand Tourismo €6.000,-. Hierbij gaat het wel steeds om eenmalige bedragen en niet om bepaalde licentieverkopen. Renger benadrukt dat je vaak wel twee tot drie jaar moet wachten voordat je daarvan geld ontvangt. Hij bekijkt het dan ook zo dat de ‘klanten’ hem eigenlijk betalen voor zíjn muziekeducatie. Helemaal interessant wordt het wanneer Dave op wijst op de mogelijke laagdrempeligheid. Zo zijn er genoeg kleine independent game ontwikkelaars waarbij jou muziek zou kunnen passen. Denk bijvoorbeeld aan een iPhone applicatie waarbij jou band dan voor de achterliggende muziek heeft gezorgd. Door middel van een directe link naar iTunes store, hebben gebruikers vervolgens eenvoudig de mogelijkheid het hele nummer te downloaden.
De dag wordt beëindigd met gratisch hop en gerstemout. Een leuke ongedwongen afsluiting van de eerste dag van Unconvention.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 13 - 2010
Hoe is het met…? zZz
Rockend orgelduo is weer even terug in het land
[3VOOR12/Amsterdam - 13 januari 2010]
Het in 2000 opgerichte duo zZz werd een aantal jaren geleden bekend bij het grote Nederlandse publiek. Met enkel zang, drums en orgel maakt het tweetal sfeervolle, duistere orgelrock. In 2005 wonnen ze de Essent Award, in 2008 werd het nummer Grip gebruikt in een reclamespot van Fiat en werd het album Running With the Beast de bejubelde opvolger van Sounds of zZz (2005). 3VOOOR12/Amsterdam was benieuwd hoe het de heren afgelopen jaar was vergaan en belde met zanger en drummer Bjorn.
Hoe hebben jullie het afgelopen jaar ervaren?
Nou, als positief. We hebben veel getourd in het buitenland. Vier keer in Italië, in Amerika, twee keer in Rusland, heel Scandinavië, Servië, Zwitserland, Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk.
Toe maar..
Ja dat was echt heel erg leuk. Ik was laatst de foto’s van mijn camera aan het binnenhalen op mijn computer en realiseerde me toen ineens op hoeveel plekken we geweest waren. Het was een mooi avontuur! Daarnaast moet de plaat nog in Japan en Amerika uitkomen, dus daar gaan we ook nog naartoe.
Hebben jullie tussendoor alweer aan nieuwe dingen kunnen werken?
We hopen aan het eind van het jaar met een nieuwe plaat te kunnen komen. Het geluid zal wel weer anders zijn dan de voorgangers. Waarschijnlijk wordt het allemaal nog iets rauwer. We gaan daarnaast muziek maken voor een korte Nederlandse film en voor een theaterproductie. Daarbij zullen we dan ook live gaan spelen op zomerfestivals.
En nog steeds met z’n tweeën? Geen gastmuzikanten bijvoorbeeld op het oog?
Nee, we hebben nog geen nummers waarbij we denken: o, hier moet nog een ander instrument bij, of er moet iets anders gespeeld worden. Vooralsnog doen we het allemaal zelf.
Wil je verder zelf nog iets kwijt?
Wens iedereen maar een gelukkig nieuwjaar.
zZz speelt op 28 januari in de Flexbar op de Anti Fashion Party.
Bericht geplaatst door Meindert Op January - 12 - 2010
Eelco Topper is al tien jaar toetsenist en sinds een aantal jaren ook producer. De afgelopen jaren deed hij dit voor onder andere Giovanca, Kyteman’s Hiphop Orchestra, Benny Sings, Wouter Hamel, Nobody Beats the Drum, RijmTijd (zijn eigen hiphoplivesession @ SJU Utrecht). Hij geeft inmiddels 5 jaar les in muziekproductie op het conservatorium (gemiddeld 6u per week) en sinds een half jaar ook groepslessen piano aan MBO-muziekstudenten.
Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)
Tot mijn twaalfde heb ik slagwerk-les gehad in groepen en duo’s. Daarna voornamelijk privéles; eerst drums en toen piano. Eerst op een ‘alternatieve’ muziekschool, daarna op ‘t conservatorium te Utrecht. Wat betreft deze individuele ‘hoofdvakgerichte’ lessen heb ik met name van mijn pianodocent tussen mijn 16de en 18de veel geleerd. Daar heb ik dus ook van genoten .
De individuele pianolessen op het conservatorium waren lastig voor mij. Het eerste jaar was ik bijzonder onder de indruk van wat er allemaal te leren viel en van de capaciteiten van mijn docent. In de jaren daarna merkte ik steeds meer hoe de lessen niet gericht waren op mij, maar op de traditie van het pianospelen. Waarschijnlijk zat ik er gewoon verkeerd, want daarvoor kwam ik eigenlijk niet. Ik wilde graag een leuke muzikant worden en niet persé pianist in de traditie en volgens de regels van conservatieve docenten. Op een gegeven moment ging het ‘genieten’ van de lessen dus een beetje aan mij voorbij. Gelukkig het genieten van muziek niet..
Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?
Ik denk dat muziekeducatie zich niet hoeft te richten op een bepaald onderwerp. Natuurlijk zijn alle muziek-theoretische hulpmiddelen zeer handig en is gehoortraining ontzettend bruikbaar, maar wat mij betreft moet het accent niet op één onderdeel liggen. De aandacht moet volgens mij naar het individu gaan, aan degene die les krijgt. Muziek gaat over leven en mensen, niet over regels. Elke muziekstudent heeft weer een andere benadering en een ander pakket nodig. Je moet er altijd voor waken dat iemand dat vuurtje waar het mee begonnen is brandend weet te houden. Het lijkt mij het mooiste iemand te helpen daar te komen waar hij/zij wil zijn. Dat iedere persoon een mooie muzikale persoonlijkheid kan ontwikkelen, die hem/haar tevreden stelt. Nog mooier is het wanneer anderen er ook blij van worden, maar hier gaat het in eerste instantie niet om. Dit is natuurlijk hartstikke moeilijk en omdat ik in groepen lesgeef (moet helaas wel) vind ik het ook ontzettend lastig om dit toe te passen. Dit is wel wat ik nastreef.
Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPods, gsm) in de muziekeducatie kan vervullen?
Er is natuurlijk heel veel muziek en informatie direct verkrijgbaar of downloadbaar. Dat kan helpen bij het muziekonderwijs, de muziekkennis en de liefde in het algemeen. De deelfactor is daardoor heel hoog. Jongeren kennen tegenwoordig ook heel veel (vaak ook onbekende) muziek. Aan de andere kant merk ik wel dat jonge studenten bijvoorbeeld foto’s nemen van de huiswerkopdracht die ik ze geef en die vervolgens ergens diep in het iPhone archief verdwijnt. Of ze spelen een bepaald nummer dat ze aan de hand van Youtube-videos hebben ingestudeerd, terwijl ze geen idee hebben wat ze doen. Daarmee bereik je soms het tegenovergestelde, alhoewel ik ook regelmatig denk dat dit wel weer zijn eigen voordelen heeft. Ik ben heel benieuwd naar de toekomst en schuw de nieuwe ontwikkelingen niet. Ze veranderen gewoon de manier waarop jongeren nu in aanraking komen met muziekeducatie, hun instrument, het maken van beats etc. Ik denk uiteindelijk dat wanneer iemand er echt iets mee wil, het niet zoveel uitmaakt op welke manier hij/zij in aanraking komt met de informatie die hen verder kan helpen.
Lourens van Haaften (1980) speelt nu bijna 20 jaar gitaar en geeft zo’n 10 jaar les. De meesten kennen hem wellicht van zijn periode bij de Nederlandstalige nu-metal formatie Van Katoen. Daarnaast houdt hij zich onder andere bezig met de dromerige muziek van People You Know; voorheen Sneakerfreak. Ook produceert hij een album met de Indiase zanger, Raj Mohan die later dit jaar uit zal komen in Nederland en/of India. In 2004 stuurde hij af aan het Conservatorium van Utrecht.
” of die van 
.
