MindNote | Muziek, Edutainment & e-Cultuur

Weblog van Meindert Bussink "Digitale Duiding"

Historie van March, 2010

Perspectief op muziek

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 30 - 2010

In deze serie artikelen in het dossier ‘Muzikant 2.0’, wordt vanuit een theoretisch perspectief gekeken naar het huidige aanbod van online websites en tools voor de muzikant. Het zijn geen handleidingen waarin alle mogelijkheden worden beschreven, maar de nadruk ligt erop het gebruik en de betekenis van deze sites te plaatsen in een langer historisch handelen van de muzikant. Aan de hand van diverse concepten (convergence culture, celestial jukebox, cloud computing, participatory culture, rhizoom, star system etc.) zullen diverse muziekwebsites worden geïnterpreteerd.

Telkens wanneer er in kranten, concertrecensies, twitterberichten etc. over ‘muziek’ gesproken wordt, krijg ik een beetje de kriebels van deze lastig te hanteren en eigenlijk megalomane term. Niet alleen al de ontelbare verschillende genre’s,  maar ook bijvoorbeeld uiteenlopende opvattingen en interpretaties over muziek maken de term bijna onbruikbaar. Ik vind het belangrijk dat iedere journalist, recensent, lezer van recensies, platenmaatschappij, consument etc. zich enigszins bewust is van deze verschillende definities van muziek. Alleen hierdoor kan evenwichtig gesprek of zuivere discussie over muziek gevoerd worden.

In het vorige artikel ‘Muzikant en fan in een convergente muziekcultuur’ stond ik stil bij de vervagende grenzen tussen producenten en consumenten van muziek. Wanneer je nog een stap verder denkt en stilstaat bij de beweegredenen om überhaupt muziek te maken of te consumeren, dan ontkom je niet aan de verschillende perspectieven die men op muziek kan hebben. De ene consument vindt het bijvoorbeeld belangrijk om een bepaald canon van voor hem of haar belangrijke muziek te beluisteren, terwijl een ander wellicht meer belang hecht aan allerlei rituele of symbolische functies van muziek. Muziekwetenschapper Estelle Jorgensen biedt met haar onderscheid van vijf perspectieven op muziek een vrij compleet overzicht. Uiteindelijk bespreek ik nog een zesde.

(I)  muziek als esthetisch object

(II ) muziek als symbool

(III) muziek als praktische activiteit

(IV )muziek als ervaring

(V) muziek als ‘agent’ (met handelingsvermogen)

Bij de eerste beschouwing van muziek als een esthetisch object kijkt men naar de schoonheid van muziek. Hierbij zijn bepaalde omgevingscriteria van invloed. De ene docent of leerling vindt bijvoorbeeld de nummers The Beatles belangrijke of canoniek, terwijl een ander wellicht het werk van Miles Davis of Jimi Hendrix als mooie of essentiële muziek bestempelt voor zijn of haar les.

Bij de tweede visie, waarbij naar de symbolische functie van muziek wordt gekeken, draait het vooral om perceptie en het toekennen van betekenis. Welke betekenis heeft de muziek voor de maker en het publiek? Een Afrikaans nummer wordt in de westerse wereld nu eenmaal anders ontvangen en krijgt een andere betekenis, dan in Afrika zelf.

Deze eerste twee perspectieven zijn grotendeels cultuur- en contextafhankelijk en ook nog eens subjectief. Een meer neutraal perspectief is om muziek te zien als een praktische activiteit en waarbij een muziekdocent bijvoorbeeld dan ‘alleen’ praktische kennis overbrengt. Denk bijvoorbeeld aan het spelen van akkoorden op verschillende manieren en welke technieken hier bijvoorbeeld bij gebruikt kunnen worden. Nu is niet iedere muzikant hierin geïnteresseerd en hebben de meeste luisteraars zelfs nog meer een broertje dood aan dergelijke praktische kanten van muziek.

“I would argue that the beauty of a piece of music will never be fully explained by an analysis of its structure, or by carefully pulling apart pitch, pulse, amplitude and timbre, just like human beauty can only be partially be explained by looking at a skeleton, and probing skin, muscle texture and organs, spread out on an dissection table. A partially unmapped path of discovery is necessary; one that leaves room for lateral connections and even confusion.” [Schippers, 2006.]

Een vierde manier om naar muziek te kijken is om voornamelijk de ervaring, interactie of uitvoering van muziek te benadrukken. Soleren met je gitaar achter je rug of in je nek is niet alleen een leuke ervaring, het kan ook veel waardering vanuit het publiek opleveren. Bij een dergelijk vierde perspectief staat de individuele manier van muzikale expressie of ‘flow’ centraal.

“Whether it be through improvised music making; mixed media; composition; or experimental, computer-based, Internet-driven, and interactive music curricula employing compositional software, sound sampling and generation, and the like, the objective of such curricula is to get pas the sometimes tedious acquisition of techniques to experience music directly through acting as musicians.” [Jorgensen, 2003: p. 89]

Bij het vijfde en laatste perspectief van Jorgenson draait het om de ‘agency’ van muziek. Door bepaalde muziek in te zetten voor ‘andere doeleinden dan zichzelf ‘, kunnen muzikanten en luisteraars worden ‘onderdrukt’ of juist ‘bevrijd’. Hierbij valt te denken aan bijvoorbeeld de politieke, sociale, religieuze, psychologische, educatieve, economische of morele doeleinden van kerkkoren, schoolzang en dweilorkesten etc. De muziek functioneert dan als een krachtige ‘beweger’ (agent) om sociale overtuigingen of morele waarden over te brengen.

Muzieksocioloog Simon Frith wijst daarnaast op de immer aanwezige economische belangen bij muziek. Onderstaand citaat illustreert naast de vijf perspectieven van Jorgenson zesde perspectief op muziek dat in de afgelopen decennia is opgekomen en inmiddels ook alweer lijkt te vervagen:

(VI) muziek als een bezitbaar goed (‘commodity’).

“As Chris Cutler has long argued, even if musical technology in the abstract did make new -“liberated”- ways of composing and performing and listening possible, it doesn’t work in the abstract, but as a commodity force, a matter of equipment to be bought and sold, and there are powerful interests (the electronics industry) working to ensure that whatever else may happen to music it remains a source of profit.” [Frith, 1996: p. 245]

Al deze verschillende perspectieven op muziek kunnen ervoor zorgen de intenties van de maker, eigenaar of luisteraar van bepaalde muziek beter te begrijpen. Wanneer een bepaalde muzikant voornamelijk een (I) esthetische intentie heeft met zijn muziek, zal hij blij zijn met een geïnteresseerde luisteraar en het hem verder een worst zijn of hij of zij de muziek download en het als een gratis (VI) bezitbaar goed ziet. Als deze ‘piraat’ de esthetische intentie maar kan waarderen. Een duidelijk verschil met bijvoorbeeld een platenmaatschappij die met het bezit van de rechten van het nummer geld probeert te verdienen. Wanneer iedereen dus elkaars horizon begrijpt en respecteert, kan een evenwichtig gesprek of zuivere discussie over muziek gevoerd worden.

TED-tip #9 Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ’60

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 29 - 2010

Regelmatig tipt MindNote over een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

Deze keer is het geen TED-tip, maar een collectie van interessante video’s van het Amerikaans mediaorakel Marshall McLuhan:

“Zoals het wiel een verlengstuk is van de voet, een boek een verlengstuk van het oog, kleren een verlengstuk van de huid, elektronische circuits een verlengstuk zijn van ons centrale zenuwstelsel, zo zijn de media ook een verlengstuk van de mens. Alle verlengstukken van onze zenuwen zijn van invloed op de manier waarop wij denken, voelen en de manier waarop wij de wereld en onszelf zien. Wanneer hierin veranderingen plaatsvinden, verandert ook de mens.”

Eerdere TED-tips:

Seth Godin over de kracht van ’stammen’

Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

Wekelijks Twitter overzicht van 2010-03-29

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 29 - 2010

IPON: Onderwijs en ICT @ Jaarbeurs 11 maart 2010

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 24 - 2010

Op woensdag 10 en donderdag 11 maart vond in de Jaarbeurs in Utrecht de IPON beurs plaats. Tijdens dit jaarlijkse evenement worden de nieuwste ICT ontwikkelingen in het onderwijs gepresenteerd. Met name de vele digitale schoolborden en grote LCD-schermen en touchscreen-functionaliteit vielen op. Ook zijn er talloze presentaties te volgen. Hier een verslag van enkele congressen van de donderdag.

Jan van Miert – Malmberg

Van 10:45 – 11:30 spreekt Jan van Miert van Malmberg over de voordelen van e-learning. In een helder betoog wijst van Miert allereerst op de meerwaarde van e-learning aan de hand van enkele onderwijsverslagen en onderzoeksresultaten. Zo bleken de presentatie ‘Slim en rijk onderwijs’ van Toine Maes van Kennisnet, het Onderwijsverslag van de inspectie van het onderwijs uit 2008 en het rapport Vier in Balans 2009 van Kennisnet belangrijke inspiratiebronnen voor de ontwikkeling van de eigen e-methoden van Malmberg. Verschillende leeractiviteiten kunnen namelijk effectiever, efficiënter en aantrekkelijker worden georganiseerd door gebruik te maken van ICT. Belangrijk is hierbij niet de didactiek van e-learning uit het oog te verliezen. Van Miert verwijst hiervoor naar de zeven pijlers in het artikel Eindelijk aandacht voor de diactiek van e-learning van Robbert-Jan Simons uit 2003.

Na deze introductie bespreekt Van Miert de eigen e-methoden van Malmberg. Zo is er een basis route voor iedere leerling (vaak met boek, soms met computer) die wordt afgesloten met een toets. Daarna zijn er een aantal vervolgroutes op diverse niveaus (basis, plus, remediërende). Ook is er voor de docent de mogelijkheid om een eigen leerroute te maken of om bepaalde onderdelen te verslepen. Een docent kan ook zelf een adviestoets maken door middel van de digitool om de e-learning-ervaring meer een eigen gezicht te geven. Nu al kon Van Miert verklappen dat de volgende versie nog beter toegespitst zal zijn op de leerdoelen. Een overzicht met de inhoud van hun zogeheten ePack staat hier online.

Daniel Rense – Skool Automatisering

Daniel Rense van Skool Automatisering demonstreerde van 11:45 – 12:30 de mini-laptop SkoolMate. Hij begint zijn verhaal door nog even kort te refereren aan het [volgens hem] geflopte One Laptop per Child (OLPC) project. Dit nobele streven werkte namelijk uiteindelijk niet, omdat men toch liever volwaardige (windows) pc’s wil gebruiken. De Skoolmate is inmiddels in Belgie en Nederland te verkrijgen.

De SkoolMate heeft een roterend scherm en een koptelefoon-ingang. Omdat het als een persoonlijk apparaat voelt, stijgt de motivatie bij de leerlingen enorm. Zelfs hele jonge kinderen kunnen er bijvoorbeeld al een powerpoint presentie mee maken. Rense wijst er wel op bij het gebruik rekening te houden met de verschillende intelligenties van leerlingen. Zo is de één motorisch vaardiger dan de ander, terwijl die bijvoorbeeld weer sterker is op het gebeid van taal of rekenen. Hij onderscheidt de volgende acht intelligenties: beweegknap, natuurknap, woordknap, rekenknap, muziekknap, beeldknap, zelfknap en mensknap.

Een aantal leuke voorbeelden van wat je met de SkoolMate verder kan doen is het oplossen van rekensommetjes door het apparaatje te ‘balanceren’ tijdens een knikkerspelletje. Hierdoor heeft een beweegknappe leerling een andere (intrinsieke) motivatie voor het oplossen van de som. Ook kan een docent bijvoorbeeld centraal een link versturen naar alle leerlingen zodat deze direct op alle SkoolMates verschijnt. Hierdoor kunnen er geen leerlingen afdwalen die bijvoorbeeld even nu.nl bekijken. Een andere handige functie is de mogelijkheid voor de docent om achterin de klas op zijn eigen SkoolMate iets te schrijven dat direct voorin de klas op de beamer verschijnt. Of andersom, een leerling die een opdracht voordoet op zijn eigen SkoolMate, op zijn eigen plek, is klassikaal leesbaar op het digitale schoolbord. Weer een andere functie is om de SkoolMate bijvoorbeeld als stemkastje te gebruiken. Handig om te onthouden is dat een docent altijd de mogelijkheid heeft om de computer over te nemen van de leerling.

Lisa van den Herik – Winkler Prins

Van 14:00 – 14:45 spreekt Lisa van den Herik van Winkler Prins over de introductie van de nieuwe Winkler Prins online; eerder bekend als de Encarta/Winkler Prins encyclopedie die in samenwerking met Microsoft werd ontwikkeld. Partner Microsoft is inmiddels gestopt en nu is het dus WinklerPrins online geworden.

Een groot probleem dat zij aankaart is dat veel leerlingen tegenwoordig verdwalen in hun zoektocht naar informatie. Zij kunnen wel bepaalde informatie vinden, maar begrijpen vaak niet waar dit precies over gaat. ‘Als het op internet staat, is het waar’ menen veel leerlingen. Ter illustratie vertelt zij over het de website van de Tree Octopus. Op basis van deze site met bewerkte surrealistische foto’s concludeerden veel leerlingen dat dit wezen echt bestaat en de site dus een betrouwbare bron is. Uiteraard probeert Van Den Herik uiteindelijk zoveel mogelijk aanwezigen de Winkler Prins encyclopedie aan te smeren, maar toch snijdt ze een belangrijk punt aan. Op Internet lees en interpreteer je informatie, kennis en waarheden nu eenmaal anders dan in een ‘gekozen/goedgekeurd’ schoolboek.

Daarnaast wijst ze op een praktisch probleem van websites zoals het begrijpen van menustructuren etc. Webwijsheid is dus essentieel bij het leren zoeken, selecteren en beoordelen van informatie.

Vervolgens presenteert ze de Winkler Prins online kenniskit, waar een kind op school zonder in te loggen gebruik van kan maken. De kit met video’s, geluidsfragmenten en tekst over allerlei onderwerpen voor leerlingen op verschillende niveau’s heeft geen advertenties. ‘Uiteraard moet je wanneer je school verlaat ook vaardig zijn met Wikipedia en Google, maar dergelijke websites zijn niet voor alle onderwerpen geschikt’ weet Van Den Herik. Zoals gezegd, kunnen kinderen niet altijd verkeerde wiki’s of websites op de gewenste manier duiden.

Remco Ploeg – Microsoft

Van 15:00 – 15:45 wordt de elektronische leeromgeving van Microsoft door Remco Ploeg besproken. Hij vertelt dat Live@Edu een digitale omgeving is, puur gericht op het onderwijs.  Het bestaat al zeven jaar en biedt iedere leerling gratis ‘levenslang’ 10 GB ruimte. Inmiddels zijn er 56 miljoen gebruikers in 103 landen en in Nederland ongeveer een half miljoen.

Dan komt Aad van der Drift van het Zernike College uit Groningen even ten tonele om kort uit te leggen hoe hij het in de praktijk heeft gebruik. Voor Live@Edu maakte de school gebruik van Groupwise, maar dit liep vaak vast en er was veel spam en maar weinig MB-ruimte.

Daarna neemt Ploeg weer het woord en volgt er een weinig boeiende opsomming over allerlei technische aspecten van Live@Edu. ‘De gebruiker hoeft zich niet meer druk te maken over verschillende versies, het is schaalbaar en als je groter wordt kun je alles bewaren. Daarnaast is een koppeling met hotmail en gmail mogelijk en kunnen er ook berichten worden verstuurd vanuit die account. Ook kan er met meerdere mensen aan een document worden gewerkt werken; vanuit de client-account en vanuit de user-account’. Wanneer het vervolgens stil blijft reageert Ploeg enigszins teleurgesteld met: ‘ik had wel een ohhh verwacht’.

Wim Hilberdink – Kennisnet

Na een lange dag van lezingen resteert er nog één presentatie over het schoolvak Moderne Media. Aan een select groepje geeft Wim Hilberdink van het Thorbecke College uit Zwolle van 16:00 – 16:45 een meer dan interessante presentatie over het ontstaan en de invulling van dit nieuwe vak.

Net als Van Miert van Malmberg bij de eerste presentatie, verwijst Hilberdink naar een onderzoek. Hij zegt dat het rapport Mediawijsheid. De ontwikkeling van nieuw burgerschap van de raad voor cultuur een belangrijke aanleiding was voor het opzetten van dit vak. Hierin staat dat jongeren tegenwoordig worden overspoelt met media, maar dat het onderwijs daar eigenlijk maar weinig mee doet. Terwijl bij andere scholen ervoor is gekozen om Mediawijsheid onder te verdelen bij andere vakken, heeft het Thorbecke College gekozen voor de oprichting van een geheel nieuw vak. De vakken Muziek, Tekenen etc. hebben hierdoor wel een aantal uren moeten inleveren om dit vak mogelijk te kunnen maken.

“In het cursusjaar 2008 – 2009 is het traject Moderne Media van start gegaan. Kinderen met een mavo/havo-advies of een havo/vwo-advies kunnen hiervoor kiezen. De leerlingen krijgen dit vak dan vijf uur in de week. Het is de ambitie van de school om van Moderne Media uiteindelijk een examenvak te maken op de niveaus vmbo, havo en vwo, met goede aansluitmogelijkheden op verschillende typen vervolgonderwijs.. Op dit moment volgen leerlingen van drie brugklassen en een tweede klas dit innovatieve schoolvak.”

De invulling van het vak ziet er als volgt uit. Het vak bestaat uit vijf onderdelen.

  1. Het onderdeel vak ROP (Redactie, Organisatie, Productie) staat stil bij allerlei journalistieke vaardigheden zoals verschillende schrijftechnieken en omgang met deadlines.
  2. Het Mediageletterdheid maakt de leerlingen bewust van het onderscheid en verschil tussen stilstaande en bewegende beelden. Aan de hand van vijf reflexie-vragen leert de leerling stil te staan bij de maker, voor wie en hoe het gemaakt is en welke boodschap of welk doel de maker in gedachten had. Hierbij leren de leerlingen een onderscheid te maken tussen bijvoorbeeld reclame, familiefoto’s, bijschriften bij persfoto’s etc. en worden zich bewust van hoe deze  beelden door de lezer worden geïnterpreteerd.
  3. Bij Mediabedrijfskunde komen allerlei zakelijke en economische aspecten aan de orde.
  4. Bij het vierde onderdeel Beeld, Geluid en Montagetechniek wordt de leerling allerlei praktische vaardigheden bijgebracht om zelf audiovisuele producten te creëren.
  5. Het laatste onderdeel is een praktische opdracht waarbij de leerlingen zichzelf moeten presenteren door middel van een prentenboek in motion. Hierdoor leert een leerling hoe je je eigen idee kunt verkopen.

Wim Hilberdink is de projectleider voor de ontwikkeling van de leerlijn Moderne Media, en doet dit in samenwerking met onder andere het Mediawijsheid Expertisecentrum (dat in het leven is geroepen door het kabinet), het Kenniscentrum Mediapedagogiek (NHL), de Stichting Leerplanontwikkeling (SLO) en de Radboud Universiteit.

Het Mortale Tribunaal: Maart 2010

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 24 - 2010

Met in de uitzending: 2 Days on Milk, Billy Rock and the Gamblers, Box & Dice en Side Ditch

[3VOOR12/Amsterdam - 23 maart  2010]

Iedere derde vrijdagavond van de maand ontvangt deejay Christiaan Walraven bij Radio Mortale een prominente gast uit de muziekindustrie en een redacteur van 3VOOR12/Amsterdam. De opgestuurde demo’s worden dan onderworpen aan het kritisch luisterende oor van het Mortale Tribunaal. Vanavond zijn dit Ron van de Sterren (PopSport en 3VOOR12NL) en redacteur Meindert Bussink (MindNote).

Na de Mortale hit van deze week Everything is Better van Lola Kite, maakt het panel zich dan echt gereed om zich auditief te buigen over het eerste nummer Can’t Get Enough van de band 2 Days on Milk uit Leiden en omstreken. Bussink typeert het als een fris en zomers nummer met een lekker rauw randje, maar verliest na een aantal minuten wel zijn aandacht: ‘Het klinkt goed, maar kabbelt wat te lang voort.’ Van De Sterren vult aan: ‘Het is goed, maar mist een eigen gezicht. Het klinkt alsof de band nog in een fase is van dingen nadoen, ook al gebeurt dit misschien niet heel bewust.’

Na het nummer Eyes Closed van Rebecca Sier is het tijd voor de tweede beoordeling van het tribunaal over het rockabilly trio uit Den Helder Billy Rock and the Gamblers. Van De Sterren verwacht het nummer The Way to Heaven niet nog een keer op te zetten, maar is wel benieuwd hoe het over een jaar klinkt. ‘Het vergt lef om deze muziek te maken in deze tijd. Het is ook net geen carnaval, er zit iets van een donker tintje in. Wanneer de heren nog wat meer naar bijvoorbeeld Nick Cave gaan luisteren, kan het wel eens heel interessant worden’. Daarnaast hoopt hij dat het ook nog wat minder netjes wordt, maar ‘meer wiskey’. Walraven ziet live wel een mooi feestje voor zich.

Wanneer het tussendoortje Naar Rechts van de Don’t Touch My Croque Monsieurs met de gast bijdrage van Ome Omar is gedraaid, is het tijd voor Box & Dice met Ambience Amsterdam. Bussink vindt het zonder prominente gitaar nog best aardig rocken en energiek: ‘Het klinkt muzikaal en stilistisch gezien heeft de gitaarsolo iets weg van Frusciante’. Van De Sterren vind het ook goed klinken, maar moet wel denken aan een soort schoolproject: ‘Het voelt een beetje alsof er een aantal dingen bij elkaar zijn gepropt. Misschien was het beter geweest om hier en daar wat te knippen en er bijvoorbeeld twee nummers van te maken.’ Volgens Walraven heeft de band enigszins een conservatorium sound en klinkt het allemaal iets te gemaakt, iets te bedacht: ‘Nog even een rap en dan weer wat drums’.

Voordat de laatste band besproken wordt luisteren we naar Aha Erlebnis van Voicst en Hello Dan van Grizzly Adams. Het finale oordeel zal geveld worden over de band Sideditch met het nummer Mary. Na het beluisteren schalt er direct nog een nummer door de speakers: ‘De player op hun website begint automatisch te spelen’, legt Walraven licht geïrriteerd uit. ‘Radio de Gekke Herder zeggen wij dan altijd bij 3VOOR12 landelijk’, grapt Van De Sterren.

Hij vervolgt met zijn oordeel: ‘De muziek is best goed, maar het is een beetje te laat. Net hoorde we een band van 40 jaar te laat, maar dat kan op zich wel. Dit is vergelijkbaar met Coldplay, maar dan niet zó goed.’ Bussink stemt in met de gedachte dat de muziek die je regelmatig luistert je kan inspireren om zelf vergelijkbare muziek te gaan maken. De volgende stap is dan dat je verder gaat. Wel blijft het voor het panel de vraag wat deze band uit Denekamp, Overijsel, met Amsterdam heeft en waarom zij hun demo hebben opgestuurd. Blijkbaar zitten de Mortale-luisteraars door het hele land verspreid.

Wil je de uitzending online terugluisteren dan kan dat hier.

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43260597

Martijn Crama (Music United) over muziekeducatie

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 23 - 2010

Martijn Crama (1983) is met zijn eigen bedrijf Music United artiestenmanager en coach (o.a. Florian Wolff, With Ice en Ruby Q). Daarnaast zet hij zich in voor het vooruitstrevende muziekplatform Lopend Vuur. Hij geeft geen muziekles, maar wel les in en advies over de randzaken in de muziek. Op amateur niveau speelde hij 13 jaar lang saxofoon, 10 jaar piano en gitaar 8 jaar.

Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)

Eerder werd ik nog wel eens aangespoord om naar het conservatorium te gaan, maar uiteindelijk heb geen instrument als hoofdvak gestudeerd. Ik heb Music Management gestudeerd en een internationale master in Music Management behaald. Deze studie richt zich volledig op alle belangrijke (rand)zaken van het muziek maken.

Het fijne van deze opleiding aan de HKU was de kleine, gezellige groep mensen waar je mee werkte. De grote meerwaarde van de opleiding lag in de praktijkgerichtheid. Mensen van buiten (praktijk) werden naar binnen gehaald om te vertellen hoe het er in de muziekindustrie aan toe gaat.

Bert van de Kamp (popgeschiedenis) was jarenlang een gerenommeerd journalist en heeft ons heel veel bij gebracht over de geschiedenis van popmuziek. Je kon een speld horen vallen tijdens zijn colleges. Tijd werd veel te snel geschiedenis. Ook Niels Aalberts (hoofddocent) heeft een grote rol gespeeld in het plezier van de opleiding. Zijn netwerk en kennis(sen) zorgden er in mijn geval voor dat ik -en volgens mij lieg ik niet- nooit een les heb overgeslagen.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?

Of je nou basdocent of marketeer bij de Rockacademie bent, het accent op een persoonlijke benadering vind ik erg belangrijk. Ook al zijn er algemene richtlijnen die belangrijk zijn voor iemands muzikale bagage, het blijft voor iedereen verschillend om er een meerwaarde uit te behalen.

De leraar wordt in mijn optiek ook steeds minder een lopende encyclopedie, maar eerder een slimme informatie-analist die precies weet waar je bepaalde informatie kan vinden en voor wie dit nuttig kan zijn. In de huidige zap- en flitscultuur is het de leraar die voor diepgang kan zorgen.

Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPod, gsm, games) kunnen vervullen bij muziekeducatie?

Ik vertel niets nieuws door op te merken dat informatie steeds toegankelijker wordt en vluchtiger wordt geconsumeerd dan voorheen. In de brei van ‘keywords’, ‘wikis’, ‘tweets’ en ‘blogs’ is het lastig iets kwalitatiefs te destilleren dat mij als student helpt in mijn ontwikkeling.

Door nieuwe media kan, of zal, het ervaren van muziekeducatie een stuk leuker worden. Een zwart/wit gedrukte syllabus is, naast dat het niet duurzaam is, ook nog is heel erg saai. Kijk bijvoorbeeld hoe onze ouders leerden voor een auto-theorie-examen, en hoe wij dat nu doen met mooi vormgegeven animaties en filmpjes op een iPhone of website.

Spelenderwijs leren is leuk. Maar volgens mij zit er ook een downside aan nieuwe media als educatief middel. Stampen van informatie is niet meer nodig omdat de hoofd-database zich langzaam verplaatst naar internet. Stel je voor dat door een (terroristische) actie/virus het gehele internet besmet en onbruikbaar raakt. Zeer hypothetisch, maar toch. Dat zou dan betekenen dat door de afhankelijkheid van bites en bytes we nauwelijks nog iets kunnen reproduceren.

Misschien worden mens en student wel dommer en te afhankelijk van nieuwe media?

Eerder in deze serie:

Peter Visser (Bettie Serveert) over muziekeducatie
Bas Verweij (Interaction Designer & Charing X) over muziekeducatie
Jelle Paulusma (Paulusma en ex-Daryll-Ann) over muziekeducatie
Lourens van Haaften (People You Know, ex-Van Katoen) over muziekeducatie
Danny La Haye (Giovanca) over muziekeducatie
Evert Zeevalkink (professioneel gitarist) over muziekeducatie
Eelco Topper (o.a. Knobsticker/Kyteman/Giovanca) over muziekeducatie
Jelmer Gussinklo (3FM) over muziekeducatie
Vedran Mircetic (De Staat) over Muziekeducatie

TED-tip #8 Seth Godin over de kracht van ‘stammen’

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 22 - 2010

Regelmatig tipt MindNote over een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

De Amerikaan Seth Godin is de auteur van vele populaire marketingboeken waaronder Purple Cow, The Dip, Small is the New Big en Tribes. In deze video zegt Godin dat het internet een einde heeft gemaakt aan de tijden van massa-marketing. Er is plaats gemaakt voor een herleving van de vervlogen tijden van ‘stammen’ met hun gedeelde ideeën en waarden. Dergelijke bundelingen van krachten gaven gewone mensen de kracht om bepaalde onderwerpen te sturen en veranderingen teweeg te brengen.


Eerdere TED-tips:

Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

Wekelijks Twitter overzicht van 2010-03-22

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 22 - 2010

ToolTip #9 Issuu: Publiceren was nog nooit zo eenvoudig

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 18 - 2010

Stel je voor, je bent aan het einde van je studie en stopt bijna al je tijd en energie in de finale: je scriptie. Uiteraard gaat het voornamelijk om de inhoud en je uiteindelijke cijfer, maar niemand zal een zwart-wit bundeltje papier met slechts een nietje erdoor inleveren. Een middagje copyshop en drie in kleur uitgeprinte versies later, leert je hoe prijzig het printen en bundelen van een stapel papier kan zijn. Na een kort rondje langs je familieleden en wellicht ook enkele vrienden, belandt het kleurige pak papier uiteindelijk netjes is de kast.

Regelmatig hoor ik van net afgestudeerde studenten dat ze het best zonde vinden dat er zo weinig met deze papier geworden inspanningen gebeurt. Natuurlijk is het de laatste jaren vrij eenvoudig geworden om dergelijke documenten bijvoorbeeld als pdf-bestand op je website ter download aan te bieden en alleen de samenvatting of conclusie te copypasten. Er is echter een beter en interessanter alternatief. Alhoewel de site al enige jaren bestaat, viel mijn oog enkele maanden geleden op Issuu.

Via Isssuu kun je in een handomdraai je eigen documenten uploaden en binnen enkele minuten een mooie online publicatie in je eigen site ‘embedden’. Reuze handig zijn bijvoorbeeld de uitgebreide statistieken waarmee je eenvoudig je eigen publiek in kaart kunt brengen. Je kunt verder zelf aangeven of je bestanden publiek of privé worden gepubliceerd en of mensen er op mogen reageren, het beoordelen of zelfs downloaden.

Issuu is echter niet alleen handig om zelf iets te publiceren (scriptie’s, nieuwsbrieven van je bedrijf of vereniging etc.), maar ook als persoonlijke digitale boekenkast. Zo kun je bijvoorbeeld online edities van Vrij Nederland of NL20 lezen en toevoegen aan je online bibliotheek. Je kunt dergelijke bladen, rapporten of andere documenten die je leest eenvoudig bookmarken voor je jezelf, maar ook gemakkelijk delen met je vrienden.

Zie hier een voorbeeld van mijn scriptie van vorig jaar.

ToolTip #8 Negen Raden voor Social Media Gebruik

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 16 - 2010

Na afloop van mijn lezing ‘Muzikant 2.0′ twee weken geleden in CREA in Amsterdam, had ik wat goede gesprekken met diverse mensen uit het publiek. Voor mij blijft het opmerkelijk dat het beeld over Twitter en Blogs soms niet verder reikt dan dat van oninteressante levensverhalen van narcistische mensen zonder vrienden (=idd gechargeerd). Wat dat betreft is er in de afgelopen drie maanden weinig veranderd, aangezien ik hier in december ook al kort aandacht aan besteedde. Als enigszins grootverbruiker van de micro-blog, biedt Twitter mij voornamelijk een persoonlijk nieuwsstroom met interessante openbaar te volgen gesprekken of discussie’s tussen onbekenden, leuke nieuwtjes en bezigheden van offline vrienden en onuitputtelijk veel nieuwe inzichten. Dit hoef ik niet allemaal te lezen, maar het kán wel. Om een volgende keer de bezoekers en geïnteresseerden van een lezing hierin wat tegemoet te komen, heb ik een overzicht gemaakt met een negental Do’s en Dont’s voor het gebruik van sociale media. Doe er je voordeel mee!

TED-tip #7 Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 15 - 2010

Regelmatig tipt MindNote over een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

Amerikaan Lawrence ‘Larry’ Lessig is professor in de rechten aan de universiteit van Stanford. Als prominent voorvechter van meer open regelgeving op het gebied van auteursrecht voor digitale media, richtte hij in 2001 Creative Commons op en schreef hij onder andere het gelauwerde en gratis te downloaden boek Free Culture. In deze ijzersterke presentatie legt hij ondermeer verbanden met de komst van vliegtuigen en de problemen die daardoor ontstonden met landeigenaren.

Eerdere TED-tips:

Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

Wekelijks Twitter overzicht van 2010-03-15

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 15 - 2010

Coparck is dood. Lang leve Coparck!

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 12 - 2010

Na tien jaren en vier goed ontvangen albums ‘stoppen op het hoogtepunt’

[3VOOR12/Amsterdam - 12 maart  2010]

De Amsterdamse band Coparck maakte een maand geleden bekend te stoppen na een periode van tien jaar. In goed overleg en na vier albums wordt er een punt gezet achter de carrière van een door liefhebbers geroemde en voor het grote publiek nog onbekende band. Momenteel zijn de heren bezig met hun afscheidstour, maar voordat de allerlaatste Coparck-noten gespeeld zijn, praat 3VOOR12/Amsterdam in een koffiebar in de Haarlemmerstraat met zanger, gitarist en boegbeeld Odilo Girod over het begin en het begin van het einde.

Hoe voelt het om iedere avond te moeten zeggen: ‘Bedankt allemaal, tot nooit’.

Tjsa, inderdaad, afgelopen weekend speelden we in ‘t Paard en hetBurgerweeshuis. Dan besef je echt dat het de laatste keer is dat we daar spelen. Aan de andere kant is het ook wel mooi zo. Mooier dan wanneer je bijvoorbeeld al een aantal jaren geen plaat meer hebt uitgebracht en dan moet stoppen.

Kun je iets vertellen over het ontstaan van de band?

Ik wilde een band oprichten met piano invloeden en een eclectisch geluid. Toen ik de toetsenist (Maurits de Lange, red.) tegenkwam was er meteen een klik. Al snel hadden we een drummer en bassist. Toen de demo klaar was stonden verschillende platenmaatschappijen op de stoep. We tekenden bij Labels. Vanaf toen ging het allemaal heel snel.

Inmiddels zijn jullie vier platen verder en gaat de stekker eruit. Namens alle fans: ‘Waarom?’

We hebben een aantal verschillende labels gehad en een aantal wisselingen in de bezetting. Op een gegeven moment, wanneer je al tien jaar bezig bent, kom je op een punt dat je jezelf afvraagt: Hoe nu verder? Na vier hele mooi platen kom je steeds wel een stapje verder, maar toch voelt het nu alsof we op een soort hoogtepunt zitten. Het blijft gewoon lastig om een groter publiek aan te spreken.

Was het jouw besluit of werd het gezamenlijk besloten?

Het was mijn besluit, maar we hebben het er samen goed over gehad en zijn het er met z’n over eens geworden. We hadden geen ruzie ofzo, maar het leek soms wel een beetje op een relatie. Dan ben je gewoon toe aan iets nieuws. Ik merkte het ook al wel een beetje aan mijn eigen enthousiasme voor mijn soloproject Chop Wood.

Bij Chop Wood maak je alle beslissingen zelf, maar mis je misschien een klankbord?

Inderdaad, zo’n klankbord-functie bij de band was fijn en het was daarom ook een lastige beslissing. We kunnen het nu mooi afronden op een goede manier en met de juiste energie. Live met het spelen voel je dat ook: ‘Ik ga het nummer nog maar zeven keer spelen, nu nog maar zes keer etc.‘ Je bent bewuster van het moment.

Een soort van afscheidsex..

Haha, zoiets ja. Ik vind het wel mooi om zo in het leven te staan. Het leven is heel kort en je kunt heel lang op dezelfde weg doorgaan, maar ik wilde iets anders. Dat je moet dan eigenlijk gewoon doen. Wat heb je te verliezen? Misschien heb je wel wat te verliezen, maar so what?

Hoe nu verder?

We hebben allemaal onze zijprojecten. Ik heb met Chop Wood op de parade gestaan en dat was echt te gek. Het heeft wat meer theaterelementen, is gitaarloos en meestal is er een drummer en een toetsenist bij. Het is ook wat meer op het buitenland gericht. De plaat is in Berlijn opgenomen en vorig jaar hebben we al in Moskou gespeeld. Komend jaar gaan we zelfs een tourtje doen in Canada en China!

Op donderdag 29 April – tijdens Koninginnennacht – speelt Coparck voor het laatst in de grote zaal van Paradiso en in de zomer nog op onder andere de Zwarte Cross en de Parade.

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43209460

Cd-recensie: Bettie Serveert – Pharmacy of Love

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 11 - 2010

Herborgen en vol energie knipoogt de band naar haar begindagen

[3VOOR12/Amsterdam - 10 maart  2010]

Met het negende album Pharmacy of Love bewijst Bettie Serveert – moeder aller vaderlandse indierockers – meer dan alleen een lange adem te hebben. Met Joppe Molenaar (inderdaad, van Voicst) op drums knipoogt de band naar de energieke begindagen met Berend Dubbe op drums. Enkele weken geleden sprak 3VOOR12/Amsterdam hier al over met gitarist Peter Visser. Ondanks dat de cd inmiddels al enkele maanden uit is, willen we graag nog even stil staan bij het schijfje zelf.

1. Als een verblind konijn die in de koplampen van een tegemoet komende auto kijkt, is het met Deny All vanaf het begin meteen duidelijk: Bettie Serveert heeft er zin in! Met hakkende drums en de lieflijke vrouwenzang van Carol van Dyk weten de Betties een prettig evenwicht te vinden tussen energie en subtiliteit. De agressieve maar ingetogen één-noot-gitaarsolo van Visser bij deze opener illustreert deze beheersing.

2. Bij Semaphore dansen de gitaren als twee verliefde tieners met elkaar en zorgt de basgitaar en wederom de warme vertrouwde stem, voor de rust en balans.

3. Love Lee is een vrolijk puntige popliedje met een lekkere tegenmelodie van de eigenwijze gitaar van Visser.

4. De zwierende ballad Previously Unreleased van Moss – die nu de troetelnaam Mossie heeft gekregen – heeft een energieke transformatie ondergaan. De trillende Spaanse gitaar uit het origineel heeft plaatsgemaakt voor een angstaanjagende elektrische gitaar en het glockenspiel momentje is nog mysterieuzer.

5. Het nummer met misschien nog wel de meeste hitpotentie is The Pharmacy. Eenmaal gehoord laat het liedje je niet meer los en wellicht hoor jij jezelf ook later op de dag nog de melodie meefluiten. Het nummer kondigt alvast de lente aan en lijkt een muzikaal citaat naar Coldplay of Snow Patrol.

6. Een andere herkenbaar muzikaal stukje zit in Souls Travel, waar het refrein wat doet denken aan het nummer American Pie van Don McLean; meest bekend van Madonna.

7. Naast eigenwijze zomerse popliedjes staat er ook een meer experimenteel nummer op. Zo begint Calling met een heerlijke drie minuten lang durende ruimtelijke soundscape van vliegende gitaren en andere zweverige geluiden. Uiteindelijk gaat dit ‘klankweiland’ soepel over in een licht langzaam wordend en breeduit slepend refrein. Dit is geen dwaling van de band maar is juist precies raak. De luisteraar wordt zo meegezogen in een hypnotiserend klankspectrum van deze kundige toondichters.

8. Het voorlaatste Change4Me is een kabbelend lenteliedje met een akoestische gitaar en daar overheen een prettig meanderende elektrische gitaar.

9. Afsluiter What They Call Love is doorspekt met roffelende drums en een smekend gitaartje dat klinkt als een klein ongelukkig katje dat ergens tussenzit. Wanneer het refrein in gehalveerd tempo inzet, klinkt het alsof er een deur naar eeuwig geluk opengaat. Dit is echter van korte duur, want zodra het tweede couplet begint, klinkt ook het jammerende katje weer door.

Met Pharmacy of Love heeft Bettie Serveert een energiek speels album afgeleverd. De plaat is lekker rauw zonder onvolwassen te klinken. De nummers en arrangementen klinken spontaan en goed doordacht. Meest opmerkelijk blijft die eigenzinnige gitaar die telkens weer opduikt en het geweld van een fantastische drummer.

Op 28 maart speelt Bettie Serveert in de grote zaal van Paradiso.

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43204853

Gezocht: Muzikanten voor huisband JazzCorner Sessie Doetinchem

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 9 - 2010

Rond mei dit jaar organiseer ik voor de tweede keer met Roel van Huet een JazzCorner Sessie. Voor deze editie in Doetinchem zijn we nog op zoek naar nieuwe aanwas voor de huisband. Dit houdt in om in slechts enkele repetities een repertoire van ongeveer 30/40 nummers in te studeren. Geïnteresseerden kunnen mij een mailtje sturen.

JazzCorner Sessies zijn in de Achterhoek georganiseerde jamsessies waarbij geïmproviseerde muziek (van jazz, latin tot blues) wordt gespeeld. Meer info op www.jazzcornersessies.nl

‘Muzikant 2.0′ presentatie 4 maart @ Crea

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 8 - 2010

Donderdagavond 4 maart gaf ik een openbare lezing in de Muziekzaal van CREA in Amsterdam. Achteraf had ik nog een aantal interessante inhoudelijke gesprekken. Iedereen bedankt voor de leuke reacties!

Aansluitend speelden er drie bands tijdens het maandelijkse ‘Plug & Play’. Dit organiseer ik nu alweer bijna twee jaar samen met Wouter Heuvelink en enkele andere vrijwilligers. De kwaliteit van de bands (The Pleasure Principle50 Grams of Violence en New Age Peasants) was hoog!

Hieronder de slides. Wanneer er nog vragen zijn, mail me gerust!

TED-tip #6 Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 8 - 2010

Regelmatig tipt MindNote over een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

De bedenkers van Twitter leerden van de gebruikers hoe de service werd gebruikt en pasten daarop steeds het ontwerp aan. Om iemand aan te spreken werd bijvoorbeeld al snel de volgende manier van schrijven populair: @naamvaneenpersoon. Om meer over een bepaald onderwerp te weten te komen werd wederom onder een groep gebruikers deze manier van schrijven gemeengoed: #eenbepaaldonderwerp. In slechts acht minuten legt Evan Williams (mede-bedenker van Twitter en Blogger) uit hoe de micro blogservice Twitter is ontstaan en hoe de gebruikers verder aan de wieg stonden van het ontwerp.

Eerdere TED-tips:

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

Wekelijks Twitter overzicht van 2010-03-08

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 8 - 2010

Zoeken naar obscure muziek bij platenzaak Rush Hour

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 4 - 2010

”Je kunt je afvragen wat nu nog een niche is.”

[3VOOR12/Amsterdam - 4 maart  2010]

Voor de serie over Amsterdamse platenzaken duikt 3VOOR12/Amsterdam in de bakken van Rush Hour op de Spuistraat. Een eerste blik levert voor ondergetekende voornamelijk onbekende namen op. De op één hand te tellen bekende namen zijn onder andere Hendrix, The Cure en Kraftwerk, maar wanneer je de moeite neemt om te bukken zie je in de onderste bakken ook nog wel jazzklassiekers als Hancock, Coltrane en Stevie Wonder. Het overgrote merendeel van het aanwezige vinyl komt echter uit de electronica- en dancehoek. Het interview met eigenaar Antal Heitlager vindt plaats in het kantoor aan de overkant.

Kun je iets vertellen over het begin van de zaak?
“We (Heitlager en Christiaan McDonald, red.) zijn begonnen in 1997 vanuit een mailordersituatie. We hadden een mogelijkheid om een winkel te beginnen in het concept van Housewives On Fire, met ook nog een kapper, een kledingzaak en nog andere dingen. Het was een soort rariteitenkabinet dat je wel vaker in bijvoorbeeld London zag. Email kwam toen net een beetje opzetten en we deden toen nog bestellingen met faxmachines enzo. Er was wel internet, maar dat was onwijs langzaam en de lijsten die bedrijven tegenwoordig online publiceren waren er toen nog niet.”

Op welk genre of welke doelgroep richten jullie je?
“We zijn begonnen met elektronische muziek, Chicago-house, Detroit-techno, Engelse dingen en wat Nederlandse techno, maar later is het veel breder geworden. We zijn begonnen toen we twintig waren en dan weet je nog niet alles. Ieder jaar leer je heel veel bij en dan ga je dat op een gegeven moment ook zelf aanbieden. We doen ook steeds meer Braziliaanse muziek en afrobeat. Eigenlijk alles van hiphop, jazz, soul en disco, tot brazil, afrobeat, pop, wave, synth, electro en wereldmuziek.”

Het publiek vraagt daar ook steeds meer naar?
“Ja, ook, maar als je kijkt naar de basis van de housemuziek dan zie je dat er heel veel verschillende stijlen werden gecombineerd. Wij hebben dat met terugwerkende kracht allemaal leren kennen. Zo kom je steeds meer terecht bij de ‘originals’. Veel publiek raakt geïnspireerd door wat dj’s draaien, maar heel veel mensen zijn zelf ook actief met het zoeken naar obscure muziek. Misschien zijn zij nog wel beter dan sommige dj’s, veel fanatieker. Nu, met het internet, zijn de grenzen natuurlijk oneindig.”

Was het moeilijk om een platenzaak te beginnen in een decennium waarin de muziekindustrie enorm veranderde door dalende cd-verkopen en een groeiend aantal downloads?
“Toen ik begon met Christiaan McDonald in ’97 merkte je nog niet zo heel veel van de veranderingen. Althans, wij niet. Voor ons was het gewoon allemaal heel spannend. Vanaf 2007 zag je pas echt een verschuiving van fysieke verkopen naar online verkoop terwijl ik zelf al vanaf 2002 ofzo online muziek koop.”

Merk je veel concurrentie of overnames van grotere zaken?
“Volgens mij nemen grote zaken niet zozeer kleinere zaken over, maar stoppen er wel steeds meer zaken. Dat komt omdat er nogal wat veranderd is de laatste tijd. Downloads zijn niet alleen de boeman voor de daling van de fysieke verkoop. Een grotere reden waarom shops misschien niet meer bestaan, is dat heel veel mensen over zijn gegaan tot het kopen van cd’s en vinyl online. Als je dan een winkeltje hebt, dan kun je natuurlijk nooit concurreren met hele grote mailorders. Zij hoeven namelijk helemaal geen voorraad te hebben en kunnen toch producten aanbieden als ze maar snel genoeg werken.”

Jullie hebben zelf ook geprofiteerd van die mailorders door eenvoudig muziek te kunnen bestellen?
“Wij hebben absoluut geprofiteerd van de ontwikkelingen van de afgelopen jaren en zijn als bedrijf ook alleen maar groter geworden. We zijn de zaak destijds echter begonnen als tegenreactie op al die andere winkels in Amsterdam, waar we het helemaal niet naar onze zin hadden als klant. Als je toen iets wilde luisteren, dan stond er een hoes zonder plaat erin. Je moest dan met de hoes naar de toonbank om te vragen of je hem mocht luisteren. Wanneer je klaar was, dan moest je hem weer teruggeven en als je dan zei dat je hem niet wilde kopen dan keken je ze met een scheef gezicht aan. Wij begrepen vrij snel dat je gewoon honderd platen moet luisteren om er drie te kopen. Zo werkte het toen niet bij veel zaken.”

Fungeren jullie niet als een soort van filter voor het oneindige aanbod aan muziek?
“Wij hebben natuurlijk wel een filterfunctie, maar ik pretendeer niet dat wij alles uitzoeken voor iedereen. Wij zoeken een deel uit en dat maakt het voor bepaalde mensen die dat prettig vinden makkelijk om te vinden wat ze zoeken.“

Ik zag dat jullie ook cd’s en zelfs t-shirts verkopen. Is dat noodzaak?
“Dat is inderdaad wel grappig. Heel veel winkels zijn er heel veel bij gaan doen, maar bij ons gaat het uiteindelijk gewoon om de muziek. We verkopen wel eens wat t-shirts en een boek als dat interessant is, maar als ik wat anders wil doen dan moet ik ook wat anders gaan doen. Het specialiseren in wat je doet lijkt mij een beter idee dan breder gaan. Kijk, ik kan ook wel equipment erbij gaan verkopen, maar ik denk dat bijvoorbeeld Dijkman of Dirk Witte daar beter in is. Wij zijn gewoon goed in vinyl brengen.”

Hoe houd je je staande tussen de concurrentie en de grote mediawinkels?
“Kijk, wij hebben een website en die werkt op internationaal niveau gewoon heel goed. We zijn niet meer afhankelijk van Nederland. Ik denk dat negentig procent meteen weer naar het buitenland gaat. De winkel is af en toe ook een afhaalplek voor een bestelling van de website. Zelfs Amsterdams publiek bestelt via de website en haalt het vervolgens op in de winkel.”

Denk je dat het tegenwoordig makkelijker is om bepaalde nichemuziek te vinden?
“Een niche creëren was toen juist makkelijker omdat het allemaal niet zichtbaar was. Je moest echt wel naar een winkel toe gaan om uit te vinden wat er verkrijgbaar was. Grote winkels waren sowieso al niet echt geïnteresseerd in nichemuziek, omdat ze dat niet allemaal op voorraad konden houden. Zo kon je je eigen niche creëren. Het is nu niet meer zo heel moeilijk om iets te vinden om [fictief] op voorraad te houden. Wanneer je nu iets van een onbekende artiest op voorraad hebt, dat kan een dag later ineens iedereen het kennen. Sterker nog, een paar uur later. Je kunt je dus afvragen wat nu nog een niche is.”

Hoe denk je dat de muziekindustrie er over vijf of tien jaar uitziet?
“Wat belangrijk zal zijn is authenticiteit. Dat is de enige manier om je te specialiseren. Elk vorm van tussenhandel zal steeds minder worden. Ondanks dat misschien 99% van de mensen al muziek via de iPod luistert, zijn er nog steeds verzamelaars en professionals die begrijpen dat je bepaalde nieuwe muziek alleen maar in een winkel of op een beurs kunt krijgen. Ik ken nog genoeg mensen die meer weten dan dat er op het internet staat. Deze zeldzame kennis is de reden waarom wij nog bestaan. Dus hoe exclusiever wij het houden en bij de basis blijven, hoe meer toekomst er voor ons is. Door het internet is niks meer bijzonder en kun je dus maar beter zorgen dat je het beste bent op een zo klein mogelijk vlak. Dan pas ben je relevant op het internet.”

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43173340

Shaking Godspeed laat de Winston schudden

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 3 - 2010

Opwarmers Honey Fly en The Reationaries stomen de goed gevulde zaal aardig klaar

[3VOOR12/Amsterdam - 3 maart  2010]

Tussen het Damrak en de Wallen is het Winston Kingdom al jarenlang een vast nachtelijk baken voor live muziek. Vanavond zullen drie indie bands het kleine podium beklimmen van deze donkere zaal waar nog volop van alles wordt gerookt. De meeste bezoekers komen duidelijk voor afsluiter Shaking Godspeed , de muzikale incarnatie van de voormalig gitarist van de Bloody Honkies.

Het springerige trio Honey Fly luidt om half negen de avond in met een mengelmoes van muziekstijlen. Met stevige sixties riffs en vrolijk dansbare discobeats, neemt het drietal een nummer of drie vier de tijd om op dreef te komen. Wanneer de zingende bassist zichzelf van zijn broek ontdoet (!) komt de band lekker los. Dit komt helaas niet altijd de kwaliteit van de nummers ten goede en ook voor het publiek lijkt het nog wat te vroeg om ‘lekker gek te doen’. Naast het vroege tijdstip verraadt de glimlach op de gezichten van de muzikanten, dat het om een opgevoerd kunststukje lijkt te gaan.

Zuiderbuur The Reactionaries begint rauw en snel. Bij het tweede nummer begint de slaggitarist stoïcijns maten lang met een verkeerde noot, maar lachend corrigeert hij zichzelf. Het ene moment wordt het publiek meegenomen naar de gortdroge woestijnen van Josh Homme en even later horen we een muzikale knipoog naar The Doors. De band balanceert echter regelmatig tussen strakke smaakvolle riffs en iets te holle monotone riffs.

Dan is het de beurt aan Shaking Godspeed om het koninkrijk van de Winston op fundamenten van de Noord-Zuidlijn te laten schudden. Waar The Reactionaries de deur van de muziektijdmachine al op een kiertje wisten te zetten, rammelen gitarist Wout Kemkens en zijn gretige gildebroeders deze deur wagenwijd open. Vieze blues-akkoorden, soepele Hammond loopjes en pompende drums vliegen de bezoekers om de oren. In half onverstaanbaar Achterhoeks dialect worden we uitgenodigd voor Does It Still Thrill?: “ajoh, gewoon een beetje losgaan”. Tevreden gaan de hoofden van het publiek als gehypnotiseerde marionetten op en neer. Boomdikke riffs worden door de heren eenvoudig in flarden gezaagd en telkens duikt daar die hoge glibberende slide van de Lichtenvoordse gitarist weer op. Behendig dansen bas en drums met elkaar een geroutineerde rock choreografie, ondanks dat het drietal niet in de normale bezetting speelt. Drummer Pieter Holkenborg (en zanger/gitarist van Automatic Sam) is absent en wordt vervangen door eigen Godspeed bassist Maarten Rischen. Hier en daar zwabbert het tempo wel en vliegen de heren gutsend van enthousiasme enigszins uit de bocht, maar komen daar eigenlijk steeds prima mee weg. Geheel in stijl wordt bij de laatste noot de basdrum omver geschopt, ligt de gitaar nog even na te roken en smeekt het publiek tevergeefs om meer. De heren zitten al aan het bier. Deze gasten zijn gewoon helemaal Alive and Well.

Gezien: Shaking Godspeed, Winston Kingdom, vrijdag 26 februari

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43173843
























MindNote RSS nieuwsfeed



Last.fm Profiel pagina


MindNote
Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes