MindNote | Muziek, Edutainment & e-Cultuur

Weblog van Meindert Bussink "Digitale Duiding"

Historie van July, 2010

Amsterdamse oefenruimten: The Music Matrix

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 30 - 2010

Eigenaar Jack Pisters vertelt over de persoonlijke sfeer en het belang van goede sounds

[3VOOR12/Amsterdam - 30 juli  2010]

Initiator Jack Pisters, die als gitarist bij Avalon en Soylent Green en met onder andere Keith Caputo en Anouk speelde, is ook de ontwerper coördinator van de popopleiding van het Conservatorium van Amsterdam. Daarnaast begon hij de muziekschool Dutch School of Populair Music (DSOPM) en heeft hij zichzelf tot doel gesteld om het poponderwijs te verbeteren: “Op een gegeven moment zat ik met verschillende leerlingen in Jamstudio’s en Melodyline allerlei oefenruimten bij te huren, wat me op zich prima beviel, maar het is natuurlijk fijner om een eigen plek te hebben. Daarnaast heb ik hier nu de studio, waarin ik het album voor onder andere mijn eigen band S.C.A.R. heb opgenomen. Het werd op een gegeven moment gewoon handiger om alles centraal bij elkaar te brengen”.

Pisters wordt ook geregeld door bands ingehuurd om hen te coachen bij hun sound (o.a. bij Voicst, Anouk en ander EMI bands): “Dan is het ook heel prettig om zoiets in je eigen ruimte te doen, omdat hier ook heel veel apparatuur van mezelf staat. Ik weet dan precies welke versterker bij welke gitarist past, of ik bouw ter plekke een effectboard voor zijn pedalen. Hierdoor kan ik echt goede kwaliteit leveren”.

Op de vraag of hij wellicht ook een bepaalde groeiende cultuur of samenwerking tussen de bands onderling mist, reageert hij bevestigend: “Zowel de mensen op school als de muzikanten waar je mee speelt, zie je vaak alleen als je samen iets te doen hebt. Het is dan inderdaad heel leuk ook een plek te hebben waar mensen gewoon een biertje kunnen drinken, bandjes kunnen kijken en waar ze zelf dingen kunnen uitproberen”. Daarnaast is de Music Matrix iedere dag tot 01:00 open, waardoor het een handige plek is voor muzikanten wanneer er tijdens een optreden er iets kapot gaat. “Welke winkel is er nu tot zo laat nog open?”

Qua parkeren laat de oefenruimte enigszins te wensen over. “Overdag kan je hier prima parkeren, maar ‘s avonds is het wel lastig. In de Panamalaan zijn wel een aantal parkeergarage’s, maar met een feest ofzo dan wordt dat wel lastig. Aan de andere kant staat hier ook weer zoveel apparatuur, dat je nauwelijks iets hoeft mee te nemen. Je kunt zo met je gitaar uit de tram stappen en binnenlopen”. Ook wat betreft opslag zijn er niet heel veel mogelijkheden. “Er is wel wat ruimte voor opslag van apparatuur, maar bands  die midden in de nacht spullen willen terugbrengen is qua beveiliging toch wat lastig”.

Met de audio zit het verder helemaal snor. In het cafégedeelte staat een groot mengpaneel met vierentwintig sporen, waarmee al diverse optredens zijn opgenomen. “Ook voor studiemateriaal zijn de opnames van je eigen optreden erg leerzaam”, weet Pisters. “Conservatoriumstudenten krijgen zelfs de losse tracks mee om er vervolgens zelf aan te kunnen editen”. Daarnaast worden er per show ook de spullen aangepast. Bij oude soul staan er andere versterkers dan bij een jazz- of rockoptreden.

Leuk zijn ook de met eigen ‘look en feel’ ingerichte studio’s. The Music Matrix hecht daarbij veel waarde aan het zogenaamde proces van pre-productie; het voorbereiden van gigs en het experimenteren met de bandsound. Zo kun je op verzoek de ruimtes Manhattan, Chemnitz, Woodstock en Brighton naar eigen smaak aanpassen en kiezen uit een uitgebreide collectie versterkers, effecten en synths voor alle stijlen.

Al met al dus een hele veelzijdige en kwalitatief goede oefenruimte. Waar bij andere oefenruimtes nog wel eens bezuinigd wordt op het instrumentarium omdat Jan en alleman er op speelt en er zo snel dingen kapot gaan, kiest The Music Matrix duidelijk voor goeie sounds en een persoonlijke sfeer.

Wil je ook een keer repeteren bij The Music Matrix? Pak dan vanaf het Leidseplein tram 10 en stap uit bij de tramhalte Azartplein, of neem bus 42 vanaf het centraal station.

Tweede editie van OpenMinded OnStage op kermis in Varsseveld

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 28 - 2010

PERSBERICHT

“Leerlingenbands SoundWave, Bad Guys, Musketiers en Cornelis betreden op 20 augustus de planken van Varssevelds Talent podium.

De Openminded Muziekschool – een groeiend netwerk van zelfstandige muziekdocenten – organiseert deze zomer voor de tweede keer het leerlingenconcert OnStage in samenwerking met de Algemene Oranje Vereniging (AOV) op de Varsseveldse Kermis. Leerlingen van OpenMinded zullen op 20 augustus om 18:00 op het ‘Varssevelds Talent’-podium hun kunsten vertonen aan een groot publiek. Net als vorig jaar vorig jaar doen bij OnStage 2 ook weer diverse lokale gastmuzikanten mee.

Initiatiefnemer Meindert Bussink organiseerde eerder al zeven maal op diverse locaties de Jampot/Hutspot-jamsessies en driemaal in de Laurentius kerk in Varsseveld de Changes-rockconcerten. Hij wil jonge muzikanten zonder eigen band toch regelmatig op de planken krijgen: “Alleen muziekles is niet voldoende. Leerlingen doen belangrijke ervaringen op door het maken van muziek mét anderen en vóór publiek”.

In de maanden mei tot en met augustus geven docenten van de OpenMinded Muziekschool de leerlingen bandcoaching lessen en leren hen praktische vaardigheden die je niet bij reguliere muzieklessen opdoet. De volgende vier bands zijn speciaal voor OnStage 2 in het leven geroepen. ‘SoundWave’ met Chiel Overbeek, Simon Blekkink, Dieke Post, Ines Klein Nibbelink en Jeroen Bussink. ‘Bad Guys’ met Wouter Kamink, Yacko en Youri van de Krol en Timon en Colin Somsen. ‘Musketiers’ met Robert Schel, Finn van den Aakster en Bass Jansson en ‘Cornelis’ met Meike Wessels, Edine Hiddink, Marjan Groote Haar, Janneke Jolink. Het repertoire van OnStage 2 varieert van bekende bands zoals Metallica en Cold Play, tot nieuwe grootheden zoals Florence and the Machine en Snow Patrol.”

Foto’s van vorig jaar

Wekelijks Twitter overzicht van 2010-07-26

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 26 - 2010

Wekelijks Twitter overzicht van 2010-07-19

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 19 - 2010

Vakantieschema

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 12 - 2010

Buenas lieve lezers,

de komende tijd zal ik wat minder actief zijn op mijn blog. Ik zal zo nu en dan nog wel iets schrijven, maar zal me vooral  bezighouden met een aantal toffe tijdrovende klusjes waarover ik later uitgebreid zal vertellen. Geef me goeie maand…

grtz, Meindert

Wekelijks Twitter overzicht van 2010-07-12

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 12 - 2010

Vrolijke vrijdag #15 Muse met gitaarwetenschapper The Edge op Glastonbury 2010

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 9 - 2010

MindNote Vrolijke Vrijdag: Aflevering 15.

In het afgelopen decennium heeft de Engelse rockband Muse bewezen op eervolle wijze in diverse lijstjes te kunnen staan. Als gitarist heeft Matthew Bellamy een aanzienlijk aantal monsterlijke riffs uit zijn mouwen geschud en is hij inmiddels niet meer weg te denken uit diverse top tien, twintigs, van beste gitaristen ooit. Dit is niet in de laatste plaats om zijn uitgekiende gebruik van gitaareffecten. Zo maakt hij veelvuldig op smaakvolle wijze gebruik van allerlei delays en die knalrode Whammy, maar de buitenaardse klanken die hij produceert via zijn ingebouwde Kaoss Pad zijn voor de toeschouwers wellicht nog wel het meest in het oog springende effect dat hij inzet.

Een van de eerste gitaristen die met een percussief gebruik van delay een keur aan later niet meer weg te denken gitaarpartijen speelde, was The Edge van de Iers rockband U2; vaak ook wel The Scientist genoemd. Denk bijvoorbeeld aan With or Without You of Where the Streets Have No Name. Bellamy heeft hier duidelijk goed naar geluisterd en het is dan ook niet vreemd dat oude ‘scientist’ The Edge op de uitnodiging van de nieuwe ‘scientist’ inging een deuntje mee te speuluh op Glastonbury 2010. Kippenvel.

Marco Kalnenek (labeleigenaar en toetsenist) over muziekeducatie

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 7 - 2010

Marco Kalnenek noemt zichzelf ‘ondernemer in de muziekbranche’. Hij is namelijk niet alleen labeleigenaar van WM recordings, maar beweegt zich met zijn WM digital services op een veel breder vlak met diensten aan musici en muziekconsumenten. Daarnaast speelt hij al sinds zijn negende piano/toetsen en gaf hij tijdens en vlak na zijn conservatoriumtijd piano- en theorielessen. Tegenwoordig geeft hij ook nog workshops voor de Stichting Popsport.

Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)

Toen ik naar de eerste klas lagere school ging, stuurden mijn ouders me ook meteen naar de muziekschool om lessen Algemene Muzikale Vorming te volgen. Mijn vader speelde trompet, dus die stap was niet helemaal onlogisch.

Rond mijn negende mocht ik – na eerst al blokfluitlessen te hebben gehad – kiezen op welk instrument ik verder wilde gaan. Het werd de piano en terwijl vriendjes en vriendinnetje om me heen de brui gaven aan hun muzieklessen, bleef ik met veel plezier doorgaan. Na de middelbare school was het conservatorium dan ook een voor de hand liggende keuze. Het werd de lichte muziekafdeling in Maastricht, waar ik na het volgen van een voorbereidend jaar definitief werd aangenomen.

Helaas bleek de stap van de brave klassieke pianolessen naar het nogal chaotische conservatorium erg groot. Bovendien bleek “lichte muziek” voor een pianoleerling in de praktijk neer te komen op “leer spelen in de stijl van Bill Evans”. Popmuziek kwam destijds totaal niet aan de orde.

De combinatie van docenten die lesgeven niet hoog op hun prioriteitenlijst hadden staan en mijn eigen behoefte aan wat betere begeleiding, maakten uiteindelijk dat ik een jaar voor het praktijkexamen ben afgehaakt, overigens wel met de papiertjes voor alle theorievakken (die ik wél met plezier volgde) op zak.

Gelukkig heb ik na wat omzwervingen ontdekt dat er wel degelijk een plekje voor me is in de muziekwereld. Alleen blijkt die plek áchter de schermen te zijn, en dat bevalt uitstekend!

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?

Het klinkt zweverig, maar volgens mij moet het accent liggen op de liefde voor muziek. Het zelf maken én genieten van muziek, is een ervaring die met geen enkele andere te vergelijken is. Hoe beter je je kunt uitdrukken op je instrument, hoe mooier die ervaring zal zijn, zowel voor jezelf als voor de luisteraar. Dat moet je als docent zien over te brengen.

Uiteraard spelen hierbij verschillende aspecten een rol: zelf iets kunnen verzinnen, geeft naar mijn idee meer voldoening dan het reproduceren van bestaande dingen. Een brede repertoirekennis vind ik ook essentieel: er is meer dan Madonna of – om terug te komen op bovenstaande – Bill Evans. Volgens mij zit de gemiddelde muziekschooldocent nog teveel vast aan de standaardmethode’s waarin hij of zij zelf ook les heeft gehad.

Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPod, gsm, games) kunnen vervullen bij muziekeducatie?

Bij het instrumentale muziekonderwijs zullen nieuwe media een steeds grotere rol spelen: docent en leerling hoeven in principe niet meer fysiek bij elkaar te komen. Er zijn al online cursussen waarbij leerlingen video-opnames kunnen insturen, die vervolgens door een docent – ook weer in de vorm van een video – van commentaar en tips worden voorzien. Dit zal naar mijn idee geen 100% procent vervanging worden van de leraar die snel even een greep voordoet of je houding corrigeert, maar ondernemende leerlingen kunnen hiermee al een heel eind komen. Denk daarnaast bijvoorbeeld ook aan software om je gehoor te trainen (herkennen van intervallen e.d.).

Dit soort tools maken het steeds eenvoudiger om vaardigheden te trainen en verder te ontwikkelen, al zal de ondersteuning van een ervaren docent altijd een meerwaarde zijn naar mijn idee.

Sinds vorig jaar geef ik workshops voor de Stichting Popsport, waarin ik beginnende bandjes op weg help met het opbouwen van hun eigen “scene”, hun eigen publiek. Daarbij komen de mogelijkheden van promotie via internet uiteraard ruimschoots aan bod. Ook hier geldt dat er meer mogelijkheden zijn dan ooit tevoren, maar dus ook dat er meer dan ooit afgewogen moet worden welke tools ingezet worden – en waar en wanneer… -  en welke niet.

De mogelijkheden zijn nu al enorm, maar zoals gezegd: de ondersteuning van een docent of ervaringsdeskundige zal altijd iets blijven toevoegen, al is het maar een rol als “filter” om de juiste info te vinden of een leerling te wijzen op die éne gave blues-opname uit 1934.

Eerder in deze serie:
Niels Aalberts (EHPO) over muziekeducatie
Martijn Crama (Music United) over muziekeducatie
Peter Visser (Bettie Serveert) over muziekeducatie
Bas Verweij (Interaction Designer & Charing X) over muziekeducatie
Jelle Paulusma (Paulusma en ex-Daryll-Ann) over muziekeducatie
Lourens van Haaften (People You Know, ex-Van Katoen) over muziekeducatie
Danny La Haye (Giovanca) over muziekeducatie
Evert Zeevalkink (professioneel gitarist) over muziekeducatie
Eelco Topper (o.a. Knobsticker/Kyteman/Giovanca) over muziekeducatie
Jelmer Gussinklo (3FM) over muziekeducatie
Vedran Mircetic (De Staat) over Muziekeducatie

Amsterdamse oefenruimten: Melody Line

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 6 - 2010

Pionier uit Oost nestelt zich comfortabel bij Overamstel

[3VOOR12/Amsterdam - 1 juli  2010]

In de serie over Amsterdamse oefenruimten dit keer één van de pioniers van de hoofdstad: Melody Line. In 1990 opende het muziekcentrum haar deuren in Amsterdam Oost en wist al snel vele trouwe muzikanten aan zich te verbinden. Wegens grondvervuiling en stadsvernieuwing moest men vijf jaar geleden verkassen. Sinds 2006 is de broedplaats voor nieuwe muziek neergestreken aan de Willem Fenengastraat dichtbij metrostation Overamstel. Na een grondige verbouwing herbergt de voormalige staalfabriek in de 23 muziekstudio’s van Melody Line, ook een opnamestudio, een popschool en diverse dansstudio’s. Daarnaast is er een reparatie- en verhuurafdeling en een groot muziekcafé met een rock-and-roll-lounch uitstraling.

Eigenaar Albert Pronk vertelt: “Eerst was er hier helemaal niets. We hebben er vervolgens  best veel geld in gestopt om het helemaal te verbouwen met tussenvloeren etc. We hebben nu 3000 vierkante meter en die wordt nu zeven dagen per week gevuld.” Opmerkelijk is dat het op het tijdstip van het interview (maandag rond het middaguur) al gezellig druk is. Trots reageert Pronk: ”Klopt, dat is al vanaf vanochtend negen uur. Alles loopt hier door elkaar, van amateur tot professioneel en van muziek tot dans. Zo heeft Moke bijvoorbeeld hier een vaste studio met sleutel. Hierdoor kunnen zij na afloop van concerten ‘s nachts eenvoudig hun spullen terugbrengen. Ongeveer twaalf studio’s worden per drie uur openbaar verhuurd en de rest aan bands uit het muziekcircuit.”

Het gebied er omheen wordt de komende jaren grondig verder ontwikkeld. Zo komt er een nieuw stadspark, huizen en allerlei culturele bedrijven. “Melody Line was hier de eerste in dit gebied en daarna kwam de Kauwgomballenfabriek, het creatieve bedrijvencentrum van zestienduizend vierkante meter.” Ook worden er regelmatig allerlei televisieopnamen gehouden: ‘So You Think You Can Dance’ is hier heel lang geweest, RTL4 komt hier regelmatig filmen, maar ook Veronica heeft hier de serie Volg de Band opgenomen. Daarnaast wordt het muziekcafé wel eens gebruikt voor het maken van videoclips.”

Door de vele mogelijkheden die het pand biedt, worden bands van diverse pluimage aangetrokken: “We hebben geen bands die punk spelen, maar wel metal, rock, jazz, salsa etc. Autochtoon en allochtoon lopen hier door elkaar heen.” Omdat binnenkort die nieuwe wijk er aankomt, wil Melody Line zich in de toekomst ook meer gaan richting op buurt. “We willen meer voor kinderen gaan doen en de wijk erbij betrekken. We liggen daarnaast aan de Amstel, dus gaan we meer bootjes hier naartoe brengen en ook varen”.

Op de vraag wat hij van het aanbod van de Amsterdamse muziekstudio’s vindt, antwoordt Pronk dat we redelijk goed bedeeld zijn ten opzichte van de rest van het land. “Amsterdam is in mijn ogen begonnen met oefenstudio’s en liepen daarin redelijk vooruit op de rest. De kwaliteit van de oefenstudio’s in Amsterdam is gewoon goed, terwijl in veel gemeenten er nog in schuurtjes wordt gerepeteerd. Het contact onderling is verder goed. Er is wel concurrentie, maar er wordt ook samengewerkt. Iedere oefenstudio heeft zo haar eigen publiek en een band uit West komt hier nu eenmaal niet zo snel oefenen. Aan de andere kant komen de bands ook wel weer vanuit alle windstreken, omdat we zo’n goede ligging hebben dichtbij de ring. Sommige bands komen bijvoorbeeld zelfs helemaal uit Friesland en pakken dan ‘s avonds een concert in Paradiso mee.

Wil je ook een keer repeteren bij Melody Line? Met de auto neem je op de A10 afslag S111 en kun je voor slechts een dubbeltje per uur parkeren. Met het openbaar vervoer pak je metro 50 en 51 en stap je uit op station Overamstel. Met de fiets is het vijf minuten vanaf het Amstel station of de Utrechtse brug. Je kunt zelfs met de boot afmeren in de zijham Amstel 1 van de Duivendrechtse vaart.

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43667059

TED-tip #23 Pamelia Kurstin bespeelt en vertelt over de theremin

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 5 - 2010

Iedere maandag tipt MindNote een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

Pamelia Kurstin is geboren in Los Angeles en woont tegenwoordig in Wenen. Zij is één van de weinige muzikanten die het muziekinstrument de theremin echt goed beheerst. Veelal komen er enkel vage mysterieuze klanken uit, maar Kurstin speelt met alle gemak diverse jazz standards. Onderstaand filmpje is echt een genot om te zien! Wikipedia omschrijft de theremin als volgt:

“Een theremin is een elektronisch muziekinstrument dat bespeeld wordt door de afstand tussen de handen en twee antennes te variëren. De speler raakt het instrument niet aan. De theremin werd uitgevonden door Léon Theremin in 1919. In 1923 kwam dan de opvolger van de theremin; de Aetherophone, een soortgelijk instrument, dat lang niet zo populair werd als de theremin.

De rechterhand beïnvloedt de toonhoogte en de linkerhand het geluidsvolume [het is juist andersom, zie comments hieronder :) ]. Doordat minimale bewegingen al hoorbaar zijn, klinkt het instrument bijzonder expressief. De klank lijkt op die van een vrouwelijke operastem of een viool.”

Eerdere TED-tips:

Charles Leadbeater over educatie innovatie in sloppenwijken

Lawrence Lessig over vrijheid in onze remixcultuur

John Underkoffler over ‘user interface’ en handschoenen

Adam Sadowsky over het maken van een videoclip

Bobby McFerrin over publieksparticipatie en universele muzikaliteit

* Tim Brown over creatief denken en spel

Mihaly Csikszentmihalyi over creativiteit, voldoening en ‘flow’

Nicholas Carr over het tijdperk van The Cloud

Tim O’Reilly over The Internet of Things

Clay Shirky over hoe social media historie kunnen schrijven

Jane McGonigal over een betere wereld door te gamen

Nicholas Negroponte over computers, educatie en mondiale ontwikkeling

Matt Mason over het Piratendilemma

Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ‘60

Seth Godin over de kracht van ’stammen’

Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

Wekelijks Twitter overzicht van 2010-07-05

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 5 - 2010

Vrolijke Vrijdag #14 Zack Wylde “geeft online gitaarles”

Bericht geplaatst door Meindert Op July - 2 - 2010

MindNote Vrolijke Vrijdag: Aflevering 14.

De Amerikaanse rockgitarist Zakk Wylde (Jeffery Philip Wielandt) is bekend geworden door zijn soloprojecten en als gitarist bij Ozzy Osbourne en Black Label Society. Wikipedia over Wylde:

“Hij maakte zijn eerste Ozzy-album in 1988 “No Rest For The Wicked”, maar is nu voornamelijk de voorman van de band Black Label Society. Daarnaast doet hij veel gastoptredens en maakt hij solo-albums waarvan vooral zijn album ‘Book of Shadows’, gevuld met akoestische nummers, het meest bekend is.

Zijn virtuositeit en karakteristieke stijl van spelen zorgde er al snel voor dat Wylde veel aandacht kreeg. Wylde combineert countryfingerpicking technieken met stevige metal en karakteriseert dit door in de ritme partijen zijn gillende noten (d.m.v. pinch harmonics,flageoletten of boventonen) te verwerken.”

In onderstaand filmpje is de beste man ofwel dronken of hij stak gewoon lekker de draak met al die wildgroei van gitaarlessen op YouTube :) .
























MindNote RSS nieuwsfeed



Last.fm Profiel pagina


MindNote
Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes