MindNote | Muziek, Edutainment & e-Cultuur

Weblog van Meindert Bussink "Digitale Duiding"

Berichten uit de categorie ‘e-Learning’

TED-tip #22 Charles Leadbeater over educatie en innovatie in sloppenwijken

Bericht geplaatst door Meindert Op June - 28 - 2010

Iedere maandag tipt MindNote een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

Bij TED-tip #3 plaatste ik ook al een presentatie van Charles Leadbeater waarin hij ons vertelde dat in onze samenleving participatie een belangrijkere rol zal spelen gaan dan consumptie of productie. In onderstaande video wijst hij erop dat onze educatie-systemen falen en inspireert hij zijn publiek met innovatieve voorbeelden van educatie in sloppenwijken over de hele wereld. Leadbeater meent dat deze voorbeelden als voorbeeld kunnen dienen voor een grote evolutie in het onderwijs. Een aantal quotes uit zijn presentatie:

“Education is a global religion and education plus technology is a great source of hope.”

“Imagine an education system that started from questions, not from knowledge to be imparted. Or started from a game, not from a lesson. Or started from the premise that you have to engage people first before you could possible teach them.  Our education system, you do all that stuff afterwards, if you’re lucky. Sport, drama, music. These things teach through. …/…So you attract people through that into learning, not adding that on or after learning has been done and you’ve been eating you’re cognitive greens”

“We are on the verge 2015 of an amazing achievement: the schoolification of the world. Every child up the age of fifteen who wants a place in school will be able to have one in 2015”

Eerdere TED-tips:

* Lawrence Lessig over vrijheid in onze remixcultuur

John Underkoffler over ‘user interface’ en handschoenen

Adam Sadowsky over het maken van een videoclip

* Bobby McFerrin over publieksparticipatie en universele muzikaliteit

* Tim Brown over creatief denken en spel

* Mihaly Csikszentmihalyi over creativiteit, voldoening en ‘flow’

Nicholas Carr over het tijdperk van The Cloud

Tim O’Reilly over The Internet of Things

Clay Shirky over hoe social media historie kunnen schrijven

* Jane McGonigal over een betere wereld door te gamen

* Nicholas Negroponte over computers, educatie en mondiale ontwikkeling

* Matt Mason over het Piratendilemma

* Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ‘60

* Seth Godin over de kracht van ’stammen’

* Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

* Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

* Henry Jenkins: Convergence Culture

* Tod Machover: Playing the music in your head

* Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

* Yochai Benkler: Open-source economics

* Howard Rheingold: Way-new collaboration

Tooltip #15 Online samenwerken met Google Docs

Bericht geplaatst door Meindert Op June - 16 - 2010

Jarenlang maak ik al gebruik van Google Docs en ik ben inmiddels een echte fan. Alle docenten van de OpenMinded Muziekschool houden in eenzelfde document de aanwezigheid en betalingen van de leerlingen bij en in een ander document de contactgegevens. Het telkens heen en weer mailen van verschillende versies van documenten bleek vaak onduidelijk en tijdrovend.

Een andere waanzinnige functie van Google Docs is de mogelijkheid om eenvoudig een online formulier te maken die je in je eigen site kunt ‘embedden’. Bij de nieuwste versie zijn er een flink aantal verbeteringen en de nieuwe functie ‘Drawing’ om gemakkelijk figureren te maken. Onderstaande filmpjes geven een goed beeld hoe je Google Docs kunt gebruiken.

MindNote geeft gitaarles onder het motto ‘Muzikant worden’

Bericht geplaatst door Meindert Op June - 9 - 2010

Gitaarles draait niet alleen om gitaar leren spelen. Uiteindelijk is het een stuk waardevoller en leuker om ‘muzikant’ te leren worden! Theorie en techniek zijn wel degelijk belangrijk en worden zeker niet overgeslagen, maar zijn vaak middelen om het doel te bereiken: (samen) muziek maken.

Vanuit deze gedachte geef ik sinds 2001 gitaarles en initieerde met diezelfde filosofie in 2006 de OpenMinded Muziekschool; een groeiend netwerk van docenten en leerlingen. Sinds enkele weken geef ik zelf ook weer actief les aan de Geldersekade; dichtbij Amsterdam centraal.

Met vijftien jaar podiumervaring, tien jaar leservaring en goede theoretische kennis, beheers ik inmiddels een breed repertoire aan nummers en stijlen: van rock, pop, singer-songwriter, blues tot de beginselen van jazz en latin.

Wil jij of ken je iemand die op een ‘open-minded manier’ gitaar-, bas- of muziektheorieles wil? Hier kun je meer info lezen over de lessen.

Dossier: Over Spelend Leren – René Glas

Bericht geplaatst door Meindert Op June - 8 - 2010

Regelmatig bespreekt MindNote een boek, lezing of onderwerp met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Dit interview over de educatieve waarde van (video)games bestaat uit drie vragen en zal in een reeks met andere meningen op deze site online verschijnen. De serie is vergelijkbaar met het dossier Over Muziekeducatie waarin een beeld wordt geschetst van iemands visie op muziekeducatie. Ter inspiratie voor dit dossier over Spelend Leren, plaatste ik hier een inleiding van een paper die ik 2008 schreef voor mijn master aan de UU.

René Glas is docent nieuwe media & digitale cultuur aan de Universiteit van Amsterdam.

Welke games speel je zelf graag of heb je gespeeld en wat heb je daar eventueel van geleerd?

Mijn smaak/interesse is breed: ik speel van alles, van casual games op Facebook tot hardcore games op consoles, van kleine “indie” games tot grote commerciële blockbusters. Helaas komt het door tijdsgebrek wel vaak neer op een relatief kleine selectie van het aanbod.

Wat ik heb geleerd van games? Dat zou zoiets kunnen zijn als verbeterd strategisch inzicht in complexe situaties, het creatief oplossen van problemen. Dat bedoel ik dan vooral op een abstract niveau. En ik kan je de vreemdste details vertellen over Azeroth, de wonderlijke fictieve wereld van World of Warcraft.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij de (mogelijke) inzet van games voor educatieve doeleinden?

Door het simulatieaspect vormen games een goed medium om ingewikkelde processen te verduidelijken. Via trial and error kom je langzaam achter de beste methode voor het aanpakken van een probleem. Dit vormt niet per se een betere educatieve aanpak dan het simpelweg uitleggen van hetzelfde probleem in een klaslokaal of boek, maar het is wel een fraai, hands-on alternatief. Veel spelers gaan ook direct op zoek gaan naar de grenzen van de regels (lees: cheaten); dit zouden educatieve games wat mij betreft meer mogen omarmen. Natuurlijk staat zulk gedrag soms haaks op het doel van een educatief spel, het kan spelers wel spannende, kritische inzichten geven over de game en wat deze probeert te vertellen.

Welke obstakels zouden er nog weggenomen moeten worden om games in de toekomst voor educatieve doeleinden in te zetten?

Ik sta persoonlijk nogal huiverig tegenover het idee dat actieve participatie, multitasken en andere nieuwe mediagerelateerde trends in het onderwijs beter zijn dan klassiek onderwijs. Ik ben om deze reden bang dat er veel educatieve games worden ontwikkeld die weinig gebruik maken van de sterke punten van het medium en waarvan de boodschap net zo goed of zelfs beter op een andere manier overgebracht had kunnen worden. Een ander obstakel is wellicht dat oudere docenten amper tot geen ervaring hebben met (laat staan een repertoirekennis hebben van) games en dus beperkt in staat zijn om scholieren te begeleiden in hun spel. Dit probleem lost zichzelf grotendeels op.

Overige opmerkingen?

Wat mij betreft zouden scholen meer aandacht mogen geven aan niet-educatief bedoelde games, oftewel gewoon de commerciële games die veel jongeren spelen, dit als onderdeel van mediawijsheid. Het is goed om kritisch naar dit soort spellen te kijken; te denken is aan zaken als representatie (denk hierbij bijv. aan oorlogsgames, of de rol vrouwen in games) of privacy issues rondom populaire social network site games als Farmville.

Eerder in deze serie Over Spelend Leren:

Antoine van den Beemt (Fontys)

* Mike Hendrixen(Codemasters)

* David Nieborg (UvA)


TED-tip #17 Tim Brown over creatief denken en spel

Bericht geplaatst door Meindert Op May - 25 - 2010

Regelmatig tipt MindNote over een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

Tim Brown is CEO van designbedrijf IDEO. Bij de Serious Play conferentie in 2008 sprak Brown over relatie tussen creatief denken en spel. Volgens hem schamen de meeste volwassenen zich om hun ideeën te laten zin. Hierdoor denken we conservatief en durven we niet echte wilde ideeën te bedenken. Brown wijst op het belang van verkenning, bouwen en rollenspel.

Eerdere TED-tips:

Mihaly Csikszentmihalyi over creativiteit, voldoening en ‘flow’

Nicholas Carr over het tijdperk van The Cloud

Tim O’Reilly over The Internet of Things

Clay Shirky over hoe social media historie kunnen schrijven

Jane McGonigal over een betere wereld door te gamen

Nicholas Negroponte over computers, educatie en mondiale ontwikkeling

Matt Mason over het Piratendilemma

Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ‘60

Seth Godin over de kracht van ’stammen’

Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

TED-tip #16 Mihaly Csikszentmihalyi over creativiteit, voldoening en ‘flow’

Bericht geplaatst door Meindert Op May - 18 - 2010

Regelmatig tipt MindNote over een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

De Amerikaans, Hongaarse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi is de bekendste voorvechter van het begrip flow.  Deze mentale toestand, waarin een persoon volledig opgaat in zijn of haar bezigheden, wordt regelmatig genoemd in theorieën over games, spel en leren. In deze presentatie bespreekt hij één van de meest fundamentele vragen: ‘Wat is belangrijk in het leven?’ ‘Geld maakt niet gelukkig’ is een bekend gezegde. Csikszentmihalyi gaat in op de voldoening die bepaalde activiteiten opleveren en ons in een zeker mate van ‘flow’ kunnen brengen.

Eerdere TED-tips:

Nicholas Carr over het tijdperk van The Cloud

Tim O’Reilly over The Internet of Things

Clay Shirky over hoe social media historie kunnen schrijven

Jane McGonigal over een betere wereld door te gamen

Nicholas Negroponte over computers, educatie en mondiale ontwikkeling

Matt Mason over het Piratendilemma

Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ‘60

Seth Godin over de kracht van ’stammen’

Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

Vrolijke vrijdag #4 Leiderschapslessen van dansende gast

Bericht geplaatst door Meindert Op April - 23 - 2010

MindNote Vrolijke Vrijdag: Aflevering 4.

Vorige week woonde ik de seminar van ABNAMRO’s Dialogues Incubator bij over crowdfunding. Sellaband oprichter Pim Betist sprak daar over de kracht van gepassioneerde volgelingen en illustreerde dit aan de hand van onderstaande leuke video. Een dansende gast krijgt binnen luttele minuten een hele schare dansende volgers om zich heen. Voor mij was het filmpje op zich niet nieuw en wellicht hadden het  jullie het verslag hierover of mijn tweet ook al wel zien langskomen. Wie het toch gemist heeft krijgt alsnog de herkansing. Derek Silvers schreef er hier ook een leuke blogpost over.

Dossier: Over Spelend Leren – Antoine van den Beemt

Bericht geplaatst door Meindert Op April - 20 - 2010

Regelmatig bespreekt MindNote een boek, lezing of onderwerp met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Dit interview over de educatieve waarde van (video)games bestaat uit drie vragen en zal in een reeks met andere meningen op deze site online verschijnen. De serie is vergelijkbaar met het dossier Over Muziekeducatie waarin een beeld wordt geschetst van iemands visie op muziekeducatie. Ter inspiratie voor dit dossier over Spelend Leren, plaatste ik hier een inleiding van een paper die ik 2008 schreef voor mijn master aan de UU.

Antoine van den Beemt is docent Game Design & Technology aan de Fontys Hogeschool ICT in Eindhoven. Met zijn promotie-onderzoek wil Van Den Beemt een empirische bijdrage leveren aan de discussies over hedendaagse jongeren. Deze jongeren worden vaak (onterecht) benoemd als de ‘Net generatie’ die altijd online zijn, multitaskend werken, veel games spelen en alleen nog maar ervaringsgericht willen leren via digitale media. Onderdeel van dit onderzoek is een studie naar het gebruik van en betekenisgeving aan games en social software door jongeren.

Welke games speel je zelf graag of heb je gespeeld en wat heb je daar eventueel van geleerd?

Het is afhankelijk van mijn stemming welke games ik graag speel. Voor ontspanning zit er wat meer ‘blind geweld’ in, maar altijd is er wel een puzzel element aanwezig. Voorbeelden zijn Legend of Zelda, Okami en Rez. Met name die laatste twee laten zien dat ik aparte gameplay of interactie leuk vind. Bijzondere vormgeving spreekt me ook aan, bijvoorbeeld Viewtiful Joe, Madworld en opnieuw Okami en Rez. Van games leer je natuurlijk hoe je de game zelf moet spelen, maar dat is ‘domein-specifiek’ en niet altijd toepasbaar op andere gebieden. Ik ben me niet bewust van leer-effecten, of het moet lateraal denken zijn, als gevolg van puzzelgames.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij de (mogelijke) inzet van games voor educatieve doeleinden?

De enige zinvolle inzet van games voor educatieve doeleinden zie ik als helder is wat de leer-opbrengsten zijn. Dus niet gamen omdat leerlingen er zo enthousiast van worden, maar wel omdat ze aantoonbaar iets leren. En dat ‘iets’ moet, net als bij ander lesmateriaal, goed gedefinieerd en toetsbaar zijn. Games zijn geen vervanging, maar kunnen voor sommige onderwerpen een zinvolle aanvulling op lesmateriaal zijn.

Welke obstakels zouden er nog weggenomen moeten worden om games in de toekomst voor educatieve doeleinden in te zetten?

Er moet een synergie tussen gamedesigners en onderwijskundigen/didactici ontstaan. Die ontbreekt nu vaak. Het resultaat is ofwel games die leuk zijn maar waar je niks van leert op het bedoelde domein, of hele leerzame toepassingen die niet leuk zijn om te doen. Daarnaast wordt bij veel educatieve games (de goede uitgezonderd) vergeten dat het gaat om de lol, gamen is leuk. Maar die leukheid kan op verschillende manieren ontstaan. Een probleem oplossen maakt endorfinen vrij, waardoor we ons blij gaan voelen. Maar de lol kan ook voortkomen uit een aangename omgeving of bijzondere gameplay.

Eerder in deze serie Over Spelend Leren:

* Mike Hendrixen(Codemasters)

* David Nieborg (UvA)

TED-tip #12 Jane McGonigal over een betere wereld door te gamen

Bericht geplaatst door Meindert Op April - 19 - 2010

Regelmatig tipt MindNote over een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen.

De Amerikaanse Jane McGonical is game designer, onderzoeker en hoofd van de afdeling Game Research & Development van het Institute for the Future in Palo Alto in California. Aan de universiteit van Berkeley behaalde ze haar PhD in performance studies en ze wordt ook wel gezien als een van meest creatieve en belangrijke vrouwen in de zakenwereld.

In deze presentatie vraagt McGonical zich af waarom we in de echte wereld niet meer gebruik maken van de voordelen van online games. “In the best-designed games, our human experience is optimized: We have important work to do, we’re surrounded by potential collaborators, and we learn quickly and in a low-risk environment.”

Eerdere TED-tips:

Nicholas Negroponte over computers, educatie en mondiale ontwikkeling

Matt Mason over het Piratendilemma

Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ‘60

Seth Godin over de kracht van ’stammen’

Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

Vrolijke vrijdag #3 tweejarig meisje met iPad

Bericht geplaatst door Meindert Op April - 16 - 2010

MindNote Vrolijke Vrijdag: Aflevering 3.

Op de interessante social media website Mashable verscheen vorige week een filmpje over een tweejarig meisje met een iPad. De video illustreert mooi hoe eenvoudig en intuïtief het nieuwe baanbrekende apparaat van Apple werkt. Zoals ik eerder al schreef is de iPad niet bedoeld voor allerlei ingewikkelde beeld- of muziekbewerkingen, maar met name bedoeld voor ‘Jan Mediaal’. De digitale variant op Jan Modaal; je oma, je kleine zusje, leerlingen van de lagere school etc.

Dossier: Over Spelend Leren – Mike Hendrixen

Bericht geplaatst door Meindert Op April - 13 - 2010

Regelmatig bespreekt MindNote een boek, lezing of onderwerp met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Dit interview over de educatieve waarde van (video)games bestaat uit drie vragen en zal in een reeks met andere meningen op deze site online verschijnen. De serie is vergelijkbaar met het dossier Over Muziekeducatie waarin een beeld wordt geschetst van iemands visie op muziekeducatie. Ter inspiratie voor dit dossier over Spelend Leren, plaatste ik hier een inleiding van een paper die ik 2008 schreef voor mijn master aan de UU.

Mike Hendrixen is Marketing Director Central/North Region bij gameontwikkelaar Codemasters.

Welke games speel je zelf graag of heb je gespeeld en wat heb je daar eventueel van geleerd?

Ik speel vooral spellen met als primair doel vermaak. Het platform speelt niet echt een rol bij de keuze voor een game. Of het nou Plants vs. Zombies, DoodleJump en Bejewled is op de iPhone, of Uncharted 2, God of War 3 en Flower op de PlayStation 3. Snelle hapklare potjes die uitdagend, maar niet te moeilijk zijn waarbij de funfactor hoog is, vind ik het leukst om (regelmatig) te spelen. Naast het stimuleren van oog/hand coördinatie, leer ik niet veel van de spellen die ik speel. Met BrainTraining op de Nintendo DS, heb ik mijn hoofdrekenen wel weer wat opgefrist en door het drummen in Guitar Hero op de Xbox 360, kan ik eindelijk mijn voeten en handen onafhankelijk van elkaar een ritme laten ‘tikken’.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij de (mogelijke) inzet van games voor educatieve doeleinden?

Het accent moet liggen op de funfactor en op de uitdaging, maar tegelijkertijd moet het spel niet te moeilijk zijn om iemand iets bij te brengen. Als leerlingen het leuk vinden om iets te doen, krijgen ze de materie sneller onder de knie en als ze het sneller onder de knie krijgen, vinden ze het leuker om te leren. Deze balans is van essentieel belang bij educatieve games.

Welke obstakels zouden er nog weggenomen moeten worden om games in de toekomst voor educatieve doeleinden in te zetten?

De techniek speelt een grote rol: technische obstakels moeten worden weggenomen en ik denk ook dat het belangrijk is dat het ‘leren’ plaats onafhankelijk wordt. (Spelend) Leren moet dus niet alleen op een vaste plek achter een PC gebeuren, maar juist ook op hand-helds en andere mobiele platformen.

Eerder in deze serie Over Spelend Leren:

TED-tip #11 Nicholas Negroponte over computers, educatie en mondiale ontwikkeling

Bericht geplaatst door Meindert Op April - 12 - 2010

Regelmatig tipt MindNote over een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen. Ook deze keer eigenlijk geen TED-tip, maar een zeker zo interessante video.

De Grieks-Amerikaanse architect en computerwetenschapper Nicholas Negroponte richtte in 1985 het MIT Media Lab op, was in 1992 als eerste investeerder betrokken bij het ontstaan van Wired Magazine en hield zich vanaf 2006 voornamelijk bezig met het educatieve One Laptop per Child (OLPC) project. Tijdens Picnic 2009 sprak Negroponte over de ontwikkeling van computers en het belang van modiale educatie: “Education comes from learning, teaching is only one way to achieve learning, school is only one place to find teaching.”

Eerdere TED-tips:

Matt Mason over het Piratendilemma

Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ‘60

Seth Godin over de kracht van ’stammen’

Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

Henry Jenkins: Convergence Culture

Tod Machover: Playing the music in your head

Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

Yochai Benkler: Open-source economics

Howard Rheingold: Way-new collaboration

Dossier: Over Spelend Leren – David Nieborg

Bericht geplaatst door Meindert Op April - 7 - 2010

Regelmatig bespreekt MindNote een boek, lezing of onderwerp met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Dit interview over de educatieve waarde van (video)games bestaat uit drie vragen en zal in een reeks met andere meningen op deze site online verschijnen. De serie is vergelijkbaar met het dossier Over Muziekeducatie waarin een beeld wordt geschetst van iemands visie op muziekeducatie. Ter inspiratie voor dit dossier over Spelend Leren, plaatste ik hier een inleiding van een paper die ik 2008 schreef voor mijn master aan de UU.

David Nieborg is als docent/onderzoeker verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn proefschrift gaat over games, game cultuur en hoe de volgende generatie game technologie nieuwe content vormen mogelijk maakt. Daarnaast is Nieborg journalist voor verschillende weblogs en spreker bij ondermeer The Next Speaker.

Welke games speel je zelf graag of heb je gespeeld en wat heb je daar eventueel van geleerd?

Ik speel veel online schietspellen op spelcomputers. Het meeste heb ik geleerd van het spelen van America’s Army, de meest succesvolle advergame dat als doel heeft spelers inzicht te geven in het Amerikaanse leger. Wat ik opgestoken heb is hoe het leger in elkaar zit, het belang van training (van soldaten) en wat die training omhelst en waarom ik vooral ook nooit mij zou aanmelden bij het (Amerikaanse of Nederlandse) leger.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij de (mogelijke) inzet van games voor educatieve doeleinden?

Van belang bij het inzetten van games met een didactisch doel is om te kijken naar de context van het gebruik. Games zouden niet een doel (op zich) moeten zijn, maar een middel, een van de vele manieren om kennis of informatie over te dragen. Er moet dus niet alleen aandacht zijn voor het spel zelf (en de inhoud) maar ook naar hoe een game onderdeel uitmaakt van een bredere aanpak.

Welke obstakels zouden er nog weggenomen moeten worden om games in de toekomst voor educatieve doeleinden in te zetten?

De media ongeletterdheid van docenten (en ouders), de maatschappelijke status van het medium en de geslotenheid van platformen als de Nintendo DS (die het lastig maken om eigen custom games te ontwikkelen).

Nieuw Dossier: Over Spelend Leren

Bericht geplaatst door Meindert Op April - 6 - 2010

Regelmatig bespreekt MindNote een boek, lezing of onderwerp met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Dit interview over de educatieve waarde van (video)games bestaat uit drie vragen en zal in een reeks met andere meningen op deze site online verschijnen. De serie is vergelijkbaar met het dossier Over Muziekeducatie waarin een beeld wordt geschetst van iemands visie op muziekeducatie. Ter inspiratie voor dit dossier Spelend Leren, plaats ik nu eerst een inleiding van een paper die ik 2008 schreef voor mijn master aan de UU.

Videogames zijn tegenwoordig ‘serious business’. Het is een miljardenindustrie met inmiddels ook de aandacht van de academische wereld. Naast de verschillende platformen en genres is er een onderscheid tussen entertainmentgames en ‘serious games’. Serieuze videogames worden voor informatieve, educatieve en trainingsdoeleinden ingezet en hebben eveneens serieuze gamemarkten. Te denken valt bijvoorbeeld aan gamemarkten voor (en door) het leger, de overheid, educatie, bedrijven, gezondheid, de politiek, religie en kunst. Wel staan de beperkte budgetten hiervoor vaak in schril contrast met de budgetten voor entertainmentgames. Wat al deze serieuze games gemeen hebben, is dat ze een boodschap proberen over te brengen.

Het wordt dan ook steeds duidelijker dat videogames, van commercieel en marktgericht tot obscure kunstobjecten, betekenisvolle expressies bij gamers kunnen creëren. Videogames kunnen bijvoorbeeld worden ingezet om sneller te leren en dingen beter te begrijpen door middel van een vergrote beleving. Educatieve gamedesigner Marc Prensky meent dat ‘the engagement power of electronic games for this generation (and those to come) may be, if used correctly, the biggest learning motivator we have ever seen’. Videogames kunnen ook diegenen motiveren die niet goed kunnen leren met conventionele leermethoden en het succesvol spelen van een spel kan behoorlijk wat kritisch denken en oplossinggerichte vaardigheden vereisen. Onderzoek wijst namelijk uit dat jonge zakenlieden die regelmatig videogames hebben gespeeld creatiever, ambitieuzer en optimistischer zijn over hun mogelijkheden en omstandigheden. Daarnaast zijn er resultaten van verbeterde cognitieve vaardigeden bij studenten.

Maar het is ook noodzakelijk om deze educatieve kwaliteiten van videogames te benutten. Door allerlei culturele en technologische veranderingen is er namelijk inmiddels een nieuwe generatie opgegroeid met een nieuwe moedertaal: de Digital Natives, terwijl de docenten met een ‘accent’ blijven lesgeven: de Digital Immigrants. Zij zijn namelijk niet met computers opgegroeid. De studenten van vandaag de dag zijn niet meer de mensen waar het educatieve systeem voor was ontworpen en zij moeten dus op een nieuwe manier gemotiveerd worden: ‘It is now clear that as a result of this ubiquitous environment and the sheer volume of their interaction with it, today’s students think and process information fundamentally differently from their predecessors.’

IPON: Onderwijs en ICT @ Jaarbeurs 11 maart 2010

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 24 - 2010

Op woensdag 10 en donderdag 11 maart vond in de Jaarbeurs in Utrecht de IPON beurs plaats. Tijdens dit jaarlijkse evenement worden de nieuwste ICT ontwikkelingen in het onderwijs gepresenteerd. Met name de vele digitale schoolborden en grote LCD-schermen en touchscreen-functionaliteit vielen op. Ook zijn er talloze presentaties te volgen. Hier een verslag van enkele congressen van de donderdag.

Jan van Miert – Malmberg

Van 10:45 – 11:30 spreekt Jan van Miert van Malmberg over de voordelen van e-learning. In een helder betoog wijst van Miert allereerst op de meerwaarde van e-learning aan de hand van enkele onderwijsverslagen en onderzoeksresultaten. Zo bleken de presentatie ‘Slim en rijk onderwijs’ van Toine Maes van Kennisnet, het Onderwijsverslag van de inspectie van het onderwijs uit 2008 en het rapport Vier in Balans 2009 van Kennisnet belangrijke inspiratiebronnen voor de ontwikkeling van de eigen e-methoden van Malmberg. Verschillende leeractiviteiten kunnen namelijk effectiever, efficiënter en aantrekkelijker worden georganiseerd door gebruik te maken van ICT. Belangrijk is hierbij niet de didactiek van e-learning uit het oog te verliezen. Van Miert verwijst hiervoor naar de zeven pijlers in het artikel Eindelijk aandacht voor de diactiek van e-learning van Robbert-Jan Simons uit 2003.

Na deze introductie bespreekt Van Miert de eigen e-methoden van Malmberg. Zo is er een basis route voor iedere leerling (vaak met boek, soms met computer) die wordt afgesloten met een toets. Daarna zijn er een aantal vervolgroutes op diverse niveaus (basis, plus, remediërende). Ook is er voor de docent de mogelijkheid om een eigen leerroute te maken of om bepaalde onderdelen te verslepen. Een docent kan ook zelf een adviestoets maken door middel van de digitool om de e-learning-ervaring meer een eigen gezicht te geven. Nu al kon Van Miert verklappen dat de volgende versie nog beter toegespitst zal zijn op de leerdoelen. Een overzicht met de inhoud van hun zogeheten ePack staat hier online.

Daniel Rense – Skool Automatisering

Daniel Rense van Skool Automatisering demonstreerde van 11:45 – 12:30 de mini-laptop SkoolMate. Hij begint zijn verhaal door nog even kort te refereren aan het [volgens hem] geflopte One Laptop per Child (OLPC) project. Dit nobele streven werkte namelijk uiteindelijk niet, omdat men toch liever volwaardige (windows) pc’s wil gebruiken. De Skoolmate is inmiddels in Belgie en Nederland te verkrijgen.

De SkoolMate heeft een roterend scherm en een koptelefoon-ingang. Omdat het als een persoonlijk apparaat voelt, stijgt de motivatie bij de leerlingen enorm. Zelfs hele jonge kinderen kunnen er bijvoorbeeld al een powerpoint presentie mee maken. Rense wijst er wel op bij het gebruik rekening te houden met de verschillende intelligenties van leerlingen. Zo is de één motorisch vaardiger dan de ander, terwijl die bijvoorbeeld weer sterker is op het gebeid van taal of rekenen. Hij onderscheidt de volgende acht intelligenties: beweegknap, natuurknap, woordknap, rekenknap, muziekknap, beeldknap, zelfknap en mensknap.

Een aantal leuke voorbeelden van wat je met de SkoolMate verder kan doen is het oplossen van rekensommetjes door het apparaatje te ‘balanceren’ tijdens een knikkerspelletje. Hierdoor heeft een beweegknappe leerling een andere (intrinsieke) motivatie voor het oplossen van de som. Ook kan een docent bijvoorbeeld centraal een link versturen naar alle leerlingen zodat deze direct op alle SkoolMates verschijnt. Hierdoor kunnen er geen leerlingen afdwalen die bijvoorbeeld even nu.nl bekijken. Een andere handige functie is de mogelijkheid voor de docent om achterin de klas op zijn eigen SkoolMate iets te schrijven dat direct voorin de klas op de beamer verschijnt. Of andersom, een leerling die een opdracht voordoet op zijn eigen SkoolMate, op zijn eigen plek, is klassikaal leesbaar op het digitale schoolbord. Weer een andere functie is om de SkoolMate bijvoorbeeld als stemkastje te gebruiken. Handig om te onthouden is dat een docent altijd de mogelijkheid heeft om de computer over te nemen van de leerling.

Lisa van den Herik – Winkler Prins

Van 14:00 – 14:45 spreekt Lisa van den Herik van Winkler Prins over de introductie van de nieuwe Winkler Prins online; eerder bekend als de Encarta/Winkler Prins encyclopedie die in samenwerking met Microsoft werd ontwikkeld. Partner Microsoft is inmiddels gestopt en nu is het dus WinklerPrins online geworden.

Een groot probleem dat zij aankaart is dat veel leerlingen tegenwoordig verdwalen in hun zoektocht naar informatie. Zij kunnen wel bepaalde informatie vinden, maar begrijpen vaak niet waar dit precies over gaat. ‘Als het op internet staat, is het waar’ menen veel leerlingen. Ter illustratie vertelt zij over het de website van de Tree Octopus. Op basis van deze site met bewerkte surrealistische foto’s concludeerden veel leerlingen dat dit wezen echt bestaat en de site dus een betrouwbare bron is. Uiteraard probeert Van Den Herik uiteindelijk zoveel mogelijk aanwezigen de Winkler Prins encyclopedie aan te smeren, maar toch snijdt ze een belangrijk punt aan. Op Internet lees en interpreteer je informatie, kennis en waarheden nu eenmaal anders dan in een ‘gekozen/goedgekeurd’ schoolboek.

Daarnaast wijst ze op een praktisch probleem van websites zoals het begrijpen van menustructuren etc. Webwijsheid is dus essentieel bij het leren zoeken, selecteren en beoordelen van informatie.

Vervolgens presenteert ze de Winkler Prins online kenniskit, waar een kind op school zonder in te loggen gebruik van kan maken. De kit met video’s, geluidsfragmenten en tekst over allerlei onderwerpen voor leerlingen op verschillende niveau’s heeft geen advertenties. ‘Uiteraard moet je wanneer je school verlaat ook vaardig zijn met Wikipedia en Google, maar dergelijke websites zijn niet voor alle onderwerpen geschikt’ weet Van Den Herik. Zoals gezegd, kunnen kinderen niet altijd verkeerde wiki’s of websites op de gewenste manier duiden.

Remco Ploeg – Microsoft

Van 15:00 – 15:45 wordt de elektronische leeromgeving van Microsoft door Remco Ploeg besproken. Hij vertelt dat Live@Edu een digitale omgeving is, puur gericht op het onderwijs.  Het bestaat al zeven jaar en biedt iedere leerling gratis ‘levenslang’ 10 GB ruimte. Inmiddels zijn er 56 miljoen gebruikers in 103 landen en in Nederland ongeveer een half miljoen.

Dan komt Aad van der Drift van het Zernike College uit Groningen even ten tonele om kort uit te leggen hoe hij het in de praktijk heeft gebruik. Voor Live@Edu maakte de school gebruik van Groupwise, maar dit liep vaak vast en er was veel spam en maar weinig MB-ruimte.

Daarna neemt Ploeg weer het woord en volgt er een weinig boeiende opsomming over allerlei technische aspecten van Live@Edu. ‘De gebruiker hoeft zich niet meer druk te maken over verschillende versies, het is schaalbaar en als je groter wordt kun je alles bewaren. Daarnaast is een koppeling met hotmail en gmail mogelijk en kunnen er ook berichten worden verstuurd vanuit die account. Ook kan er met meerdere mensen aan een document worden gewerkt werken; vanuit de client-account en vanuit de user-account’. Wanneer het vervolgens stil blijft reageert Ploeg enigszins teleurgesteld met: ‘ik had wel een ohhh verwacht’.

Wim Hilberdink – Kennisnet

Na een lange dag van lezingen resteert er nog één presentatie over het schoolvak Moderne Media. Aan een select groepje geeft Wim Hilberdink van het Thorbecke College uit Zwolle van 16:00 – 16:45 een meer dan interessante presentatie over het ontstaan en de invulling van dit nieuwe vak.

Net als Van Miert van Malmberg bij de eerste presentatie, verwijst Hilberdink naar een onderzoek. Hij zegt dat het rapport Mediawijsheid. De ontwikkeling van nieuw burgerschap van de raad voor cultuur een belangrijke aanleiding was voor het opzetten van dit vak. Hierin staat dat jongeren tegenwoordig worden overspoelt met media, maar dat het onderwijs daar eigenlijk maar weinig mee doet. Terwijl bij andere scholen ervoor is gekozen om Mediawijsheid onder te verdelen bij andere vakken, heeft het Thorbecke College gekozen voor de oprichting van een geheel nieuw vak. De vakken Muziek, Tekenen etc. hebben hierdoor wel een aantal uren moeten inleveren om dit vak mogelijk te kunnen maken.

“In het cursusjaar 2008 – 2009 is het traject Moderne Media van start gegaan. Kinderen met een mavo/havo-advies of een havo/vwo-advies kunnen hiervoor kiezen. De leerlingen krijgen dit vak dan vijf uur in de week. Het is de ambitie van de school om van Moderne Media uiteindelijk een examenvak te maken op de niveaus vmbo, havo en vwo, met goede aansluitmogelijkheden op verschillende typen vervolgonderwijs.. Op dit moment volgen leerlingen van drie brugklassen en een tweede klas dit innovatieve schoolvak.”

De invulling van het vak ziet er als volgt uit. Het vak bestaat uit vijf onderdelen.

  1. Het onderdeel vak ROP (Redactie, Organisatie, Productie) staat stil bij allerlei journalistieke vaardigheden zoals verschillende schrijftechnieken en omgang met deadlines.
  2. Het Mediageletterdheid maakt de leerlingen bewust van het onderscheid en verschil tussen stilstaande en bewegende beelden. Aan de hand van vijf reflexie-vragen leert de leerling stil te staan bij de maker, voor wie en hoe het gemaakt is en welke boodschap of welk doel de maker in gedachten had. Hierbij leren de leerlingen een onderscheid te maken tussen bijvoorbeeld reclame, familiefoto’s, bijschriften bij persfoto’s etc. en worden zich bewust van hoe deze  beelden door de lezer worden geïnterpreteerd.
  3. Bij Mediabedrijfskunde komen allerlei zakelijke en economische aspecten aan de orde.
  4. Bij het vierde onderdeel Beeld, Geluid en Montagetechniek wordt de leerling allerlei praktische vaardigheden bijgebracht om zelf audiovisuele producten te creëren.
  5. Het laatste onderdeel is een praktische opdracht waarbij de leerlingen zichzelf moeten presenteren door middel van een prentenboek in motion. Hierdoor leert een leerling hoe je je eigen idee kunt verkopen.

Wim Hilberdink is de projectleider voor de ontwikkeling van de leerlijn Moderne Media, en doet dit in samenwerking met onder andere het Mediawijsheid Expertisecentrum (dat in het leven is geroepen door het kabinet), het Kenniscentrum Mediapedagogiek (NHL), de Stichting Leerplanontwikkeling (SLO) en de Radboud Universiteit.

Martijn Crama (Music United) over muziekeducatie

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 23 - 2010

Martijn Crama (1983) is met zijn eigen bedrijf Music United artiestenmanager en coach (o.a. Florian Wolff, With Ice en Ruby Q). Daarnaast zet hij zich in voor het vooruitstrevende muziekplatform Lopend Vuur. Hij geeft geen muziekles, maar wel les in en advies over de randzaken in de muziek. Op amateur niveau speelde hij 13 jaar lang saxofoon, 10 jaar piano en gitaar 8 jaar.

Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)

Eerder werd ik nog wel eens aangespoord om naar het conservatorium te gaan, maar uiteindelijk heb geen instrument als hoofdvak gestudeerd. Ik heb Music Management gestudeerd en een internationale master in Music Management behaald. Deze studie richt zich volledig op alle belangrijke (rand)zaken van het muziek maken.

Het fijne van deze opleiding aan de HKU was de kleine, gezellige groep mensen waar je mee werkte. De grote meerwaarde van de opleiding lag in de praktijkgerichtheid. Mensen van buiten (praktijk) werden naar binnen gehaald om te vertellen hoe het er in de muziekindustrie aan toe gaat.

Bert van de Kamp (popgeschiedenis) was jarenlang een gerenommeerd journalist en heeft ons heel veel bij gebracht over de geschiedenis van popmuziek. Je kon een speld horen vallen tijdens zijn colleges. Tijd werd veel te snel geschiedenis. Ook Niels Aalberts (hoofddocent) heeft een grote rol gespeeld in het plezier van de opleiding. Zijn netwerk en kennis(sen) zorgden er in mijn geval voor dat ik -en volgens mij lieg ik niet- nooit een les heb overgeslagen.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?

Of je nou basdocent of marketeer bij de Rockacademie bent, het accent op een persoonlijke benadering vind ik erg belangrijk. Ook al zijn er algemene richtlijnen die belangrijk zijn voor iemands muzikale bagage, het blijft voor iedereen verschillend om er een meerwaarde uit te behalen.

De leraar wordt in mijn optiek ook steeds minder een lopende encyclopedie, maar eerder een slimme informatie-analist die precies weet waar je bepaalde informatie kan vinden en voor wie dit nuttig kan zijn. In de huidige zap- en flitscultuur is het de leraar die voor diepgang kan zorgen.

Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPod, gsm, games) kunnen vervullen bij muziekeducatie?

Ik vertel niets nieuws door op te merken dat informatie steeds toegankelijker wordt en vluchtiger wordt geconsumeerd dan voorheen. In de brei van ‘keywords’, ‘wikis’, ‘tweets’ en ‘blogs’ is het lastig iets kwalitatiefs te destilleren dat mij als student helpt in mijn ontwikkeling.

Door nieuwe media kan, of zal, het ervaren van muziekeducatie een stuk leuker worden. Een zwart/wit gedrukte syllabus is, naast dat het niet duurzaam is, ook nog is heel erg saai. Kijk bijvoorbeeld hoe onze ouders leerden voor een auto-theorie-examen, en hoe wij dat nu doen met mooi vormgegeven animaties en filmpjes op een iPhone of website.

Spelenderwijs leren is leuk. Maar volgens mij zit er ook een downside aan nieuwe media als educatief middel. Stampen van informatie is niet meer nodig omdat de hoofd-database zich langzaam verplaatst naar internet. Stel je voor dat door een (terroristische) actie/virus het gehele internet besmet en onbruikbaar raakt. Zeer hypothetisch, maar toch. Dat zou dan betekenen dat door de afhankelijkheid van bites en bytes we nauwelijks nog iets kunnen reproduceren.

Misschien worden mens en student wel dommer en te afhankelijk van nieuwe media?

Eerder in deze serie:

Peter Visser (Bettie Serveert) over muziekeducatie
Bas Verweij (Interaction Designer & Charing X) over muziekeducatie
Jelle Paulusma (Paulusma en ex-Daryll-Ann) over muziekeducatie
Lourens van Haaften (People You Know, ex-Van Katoen) over muziekeducatie
Danny La Haye (Giovanca) over muziekeducatie
Evert Zeevalkink (professioneel gitarist) over muziekeducatie
Eelco Topper (o.a. Knobsticker/Kyteman/Giovanca) over muziekeducatie
Jelmer Gussinklo (3FM) over muziekeducatie
Vedran Mircetic (De Staat) over Muziekeducatie

ToolTip #9 Issuu: Publiceren was nog nooit zo eenvoudig

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 18 - 2010

Stel je voor, je bent aan het einde van je studie en stopt bijna al je tijd en energie in de finale: je scriptie. Uiteraard gaat het voornamelijk om de inhoud en je uiteindelijke cijfer, maar niemand zal een zwart-wit bundeltje papier met slechts een nietje erdoor inleveren. Een middagje copyshop en drie in kleur uitgeprinte versies later, leert je hoe prijzig het printen en bundelen van een stapel papier kan zijn. Na een kort rondje langs je familieleden en wellicht ook enkele vrienden, belandt het kleurige pak papier uiteindelijk netjes is de kast.

Regelmatig hoor ik van net afgestudeerde studenten dat ze het best zonde vinden dat er zo weinig met deze papier geworden inspanningen gebeurt. Natuurlijk is het de laatste jaren vrij eenvoudig geworden om dergelijke documenten bijvoorbeeld als pdf-bestand op je website ter download aan te bieden en alleen de samenvatting of conclusie te copypasten. Er is echter een beter en interessanter alternatief. Alhoewel de site al enige jaren bestaat, viel mijn oog enkele maanden geleden op Issuu.

Via Isssuu kun je in een handomdraai je eigen documenten uploaden en binnen enkele minuten een mooie online publicatie in je eigen site ‘embedden’. Reuze handig zijn bijvoorbeeld de uitgebreide statistieken waarmee je eenvoudig je eigen publiek in kaart kunt brengen. Je kunt verder zelf aangeven of je bestanden publiek of privé worden gepubliceerd en of mensen er op mogen reageren, het beoordelen of zelfs downloaden.

Issuu is echter niet alleen handig om zelf iets te publiceren (scriptie’s, nieuwsbrieven van je bedrijf of vereniging etc.), maar ook als persoonlijke digitale boekenkast. Zo kun je bijvoorbeeld online edities van Vrij Nederland of NL20 lezen en toevoegen aan je online bibliotheek. Je kunt dergelijke bladen, rapporten of andere documenten die je leest eenvoudig bookmarken voor je jezelf, maar ook gemakkelijk delen met je vrienden.

Zie hier een voorbeeld van mijn scriptie van vorig jaar.

Peter Visser (Bettie Serveert) over muziekeducatie

Bericht geplaatst door Meindert Op March - 2 - 2010

Peter Visser speelt al 28 jaar gitaar en heeft zelf nooit gitaarles gehad. Met De Artsen speelde hij in de jaren tachtig door het hele land en de afgelopen twintig jaar met Bettie Serveert ook door Europa, Japan, Canada en de VS. Zelf geeft Visser geen gitaarles en bekent dat: “Het zou beter zijn als ikzelf les zou krijgen!”

Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)

Geen. Wel heb ik vanaf heel jong in m’n kamertje zitten pielen en later met heel veel met bandjes in de oefenkelder gezeten.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?

Volgens mij moet iedere muzikant 100% zichzelf kunnen zijn en zijn of haar eigen ding doen. Autonomie is vind ik heel belangrijk, om je eigen stijl te krijgen, zodat je niet je hele carrière vult met andermans trucjes. Er zijn al te veel bands die op andere bands lijken.

Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPod, gsm, games) kunnen vervullen bij muziekeducatie?

Wat ik op internet gezien heb is dat als je de titel van een liedje van bijv. AC/DC intikt op YouTube en daar dan “Lesson” achter zet, je ineens heel veel van die gastjes ziet die, meestal met een hele lelijke gitaar, het nummer voorspelen. Vind je dat niet leuk, dan zet je gewoon je computer uit!

Bas Verweij (Interaction Designer & Charing X) over muziekeducatie

Bericht geplaatst door Meindert Op February - 23 - 2010

Bas Verweij is interaction designer en freelance conceptueel ontwerper op het gebied van kunst, media en technologie. Hij speelt al 20 jaar gitaar, waarvan 15  jaar elektrisch. Eind jaren negentig maakte hij deel uit van de succesvolle studentenband Charing X waarmee hij in een aantal van de mooiste zalen van Nederland speelde.

Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)

Van mijn achtste tot mijn elfde jaar had ik les op de Spaanse of klassieke gitaar. Dat was in den beginne leuk, maar werd al snel saai. Het sprak mij niet meer tot de verbeelding.

Van mijn vijftiende tot mijn achttiende had ik les op de elektrisch gitaar bij een privé docent waarbij de focus lag op het luisteren met je oren en improviseren. Niks tabs, niks noten! Gewoon luisteren, desnoods op halve snelheid om er achter te komen wat er precies gebeurt.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?

Alles begint bij het gehoor, als je niet hoort wat je doet, kun je niet voelen, niet samen spelen, niet performen… Zelfs air-guitar spelen is onmogelijk als je niet luistert! Goed luisteren is goed ‘openen’ en als je open bent, komt gevoel en samenspel vanzelf.

Performance is een ondergeschoven kindje, maar zeer belangrijk. Door alleen op de intentie te letten, door je lichaam in de strijd te gooien, bundel je al die energie en intentie, die je vervolgens naar je gitaar, je vingers, je gedachten, je gevoel kan sturen. Dit kan heel geforceerd door een ventilator voor je te plaatsen en een cape aan te trekken (Vai-style), of heel subtiel door helemaal in de sfeer te gaan hangen. Door je ogen te sluiten en je gitaar te vergeten en gewoon te schilderen (Gilmour, Greenwoud etc).

Je kunt zelfs een halve toon te hoog of te laag spelen, of te proberen vanuit zo min mogelijk structuur te spelen. Je kunt er echt mee wegkomen doordat je het vanuit je tenen laat komen. Door stoïcijns en onverstoord door te spelen, blijft alleen de intentie over en dat is een van de krachtigste dingen. Adrian Belew is een goed voorbeeld van iemand die hier koning in is.

Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPod, gsm, games) kunnen vervullen bij muziekeducatie?

Bomen, bos, niet meer zien… Het is een gevaar dat op de loer ligt. Persoonlijk geloof ik heel sterk in het belang van een leraar die je op weg helpt. Voor sommigen is 3 maanden ‘genoeg’ om alleen verder te gaan, sommigen houden het 10 jaar vol. Een leraar inspireert, schopt je in een bepaalde richting. De docent kiest een vorm, het ligt aan de leerling of het werkt of niet. Er moet een soort magie zijn tussen docent, leerling en methode. Er is geen absolute waarheid of één juiste richting…

Zelf ben ik optimistisch over bijvoorbeeld Guitar Hero. Als je het speelt, zit je midden in de muziek. Het forceert je om te luisteren. Het is niet zaligmakend, deze structuur moet ook zeker losgelaten worden, maar voor het oefenen van techniek is er geen betere methode, binnen een dergelijk spel voelt het alsof het vanzelf gaat. Er is geen moeten van de baas, alleen maar spelen en willen winnen vanuit jezelf.

Jelle Paulusma (Paulusma en ex-Daryll-Ann) over muziekeducatie

Bericht geplaatst door Meindert Op February - 5 - 2010

Jelle Paulusma is muzikant, componist en producer en speelde de afgelopen 25 jaar voornamelijk gitaar. Paulusma is de voormalig zanger van Daryll-Ann en op de vraag hoe hij zelf lesgeeft antwoordt hij scherp “Het is maar hoe je het bekijkt”.

Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)

Op de middelbare school heb ik me door de blokfluit en het glockenspiel heen gebluft en hing ik elke dinsdagmiddag in de schooldiscotheek met m’n vrienden. Plaatjes lenen. Bandje begonnen. Een drumstel maakten we van zo’n grote OMO wastrommel, potten, pannen en deksels. Een National 10-watter voor de gitaar en de zang en de bas ging via het cassettedeck door de stereo installatie. Vervolgens heel veel covers spelen. The Ramones, The Jam, The Police, The Stranglers, The Cure, Ivy Green, Joe Jackson. Later Neil Young, REM, VU, The Byrds, Hüsker Dü….

Op woensdagen aan de radio gekluisterd. Stoffer & Bentz. Muziekeducatie via de ether: Heartlands, Gonzo Radio. En ook Spleen, Rauhfaser, Betonuur. Radioprogramma’s over muziek met een inkijk in de achtergrond. Kom daar nog maar eens om. Gitaar leren spelen van Neil Young, leren zingen met m’n vrienden, tips van Henk Jonkers, ervaringen uitwisselen, kijken en luisteren….wat kan ik zeggen.

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?

Op de faciliteiten. Alles wat je nodig hebt, is een donker hol om te kunnen repeteren. Klooien, experimenteren, covers spelen….heel veel covers. En dan onbevangen erin met z’n allen. Geloof in eigen kunnen, inzicht in je eigen beperkingen. Passie. Je eigen weg vinden. Als je geluk hebt, zit er in 1 van je vrienden een songschrijver. Misschien wel in allemaal. De noodzaak om nummers te willen schrijven, is niet aan te leren. Die voel je of niet. Daar groei je in of niet. Tis dus een beetje geluk hebben, talent, maar vooral drive. Al met al ligt aan de basis: De wil om samen met je medemuzikanten de uitdaging aan te gaan om, spreekwoordelijk, het wiel opnieuw uit te vinden. De rest is bijzaak of van later zorg.

Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPod, gsm, games) kunnen vervullen bij muziekeducatie?

Nou….je hoeft niet meer op de fiets naar de muziekbibliotheek om platen te lenen. Je hoeft ook niet meer naar de winkel om een Beatlesboek met akkoorden te kopen. Staat allemaal online. En als je er echt niet meer uitkomt, een beetje googlen en mailen met je favoriete muzikant.
























MindNote RSS nieuwsfeed



Last.fm Profiel pagina


MindNote
Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes