Aangezien Mindnote onlangs het pand betrok, zal ik ook een digitale en muzikale boon in de pot doen. Op die avond zal ik voor het eerst de Twitter-jamsessie #Twamsessie organiseren in samenwerking met de Music Matrix.

Aangezien ik het concept vaker wil gaan gebruiken, heb ik alvast een websiteje gemaakt met daarop de lijst met nummers waaruit gekozen kan worden en een uitgebreidere omschrijving van het concept:

 Zie ik jullie volgende week vrijdag 3 februari? Neem je (bas-)gitaar of drumstokken dan mee

Tijdens mijn voorstellingen verzin ik namelijk de muziek ter plekke en soleer ik deels op de input van het publiek. Op basis van de muziektheorie kan het publiek mij een in bepaalde sfeer laten spelen.

Deze vorm van participatie heb ik ’7 keys, 7 colors’ genoemd omdat de aanwezige luisteraars kunnen kiezen uit zeven toonsoorten en zeven toonladders. Deze hebben allemaal hun eigen karakteristieke geluid.

I Majeur = Vrolijk
II Dorisch = Funky
III Phrygisch = Spanish
IV Lydisch = Sprookjesachtig
V Mixolydisch = Vrolijke blues
VI Aeolian/minor = Droevig
VII Pentatonic = Blues

De masterclass zal gaan over vorm en improvisatie en de nadruk ligt op spontaan samenspel, oftewel ‘echte’ jams. Hierbij komen onderwerpen als toonladders, melodie (ademen in een solo), het begin en einde van een nummer en dynamiek (luisteren naar het geheel i.p.v. naar jezelf) aan bod.

Muzikanten die zich willen inschrijven voor de masterclass (€15,- en van 14:00-17:00) of alleen voor de sessie (gratis), worden verzocht dit komende week via dit formulier te doen zodat de organisatie een beeld krijgt van de animo.

Iedereen die volgende week zondag gewoon met een wijntje in de hand wil genieten van bijvoorbeeld de muziek van Sinatra of een dansje wil wagen op de klanken van Weather Report, is op 25 september van harte welkom vanaf 19:00 uur in Schiller.

Meer info op www.jazzcornersessies.nl

Dit resulteert in een voorstelling waarin hij live video mixt met vooraf opgenomen scenes. In april en mei hebben op diverse locaties in Nederland de opnames plaatsgevonden. Deze beelden zijn bewerkt en gemonteerd tot een bijna volledige film. “Hierdoor heb ik veel keuze van beelden en kan ik het gekozen verhaal optimaal vertellen” aldus Berg.

Hij koos voor een klassiek muze-verhaal in een nieuw jasje. Als muze werd na een lang castingproces gekozen voor de jonge en opkomende danseres Moreen Beentjes. Haar tegenspeler was Jos van Wees, onder andere bekend van het kunstenaarscollectief ‘Hendrik-Jan de Stuntman’. De muziek werd onder leiding van Myrthe van de Weetering speciaal voor dit stuk gecomponeerd. Zij zal live diverse instrumenten bespelen, waaronder de  contrabas. Door middel van loopopnames is zij in haar eentje in staat om een klein orkest na te spelen. Ik zal met mijn guitarscapes de voorstelling verder ondersteunen.

De  premièrevoorstelling is komende zondag 26 juni van 19:30 tot 20:30 uur in theater de Brakke Grond in Amsterdam. Toegang is gratis. Kom je ook?

…Daarom ben ik de laatste maanden ook al een beetje bezig om een nieuw ei uit te broeden… Mindnote GuitarScapes heet dit nieuwe kuiken en ik omschrijf het zelf het liefst als ‘Live Guitar Looping Sound Paintings’  Geïnspireerd door muzikanten als Steve Reich, Brian Eno, Robert Fripp en de literatuur van Simon Frith en Susanne Langer, creëer ik ter plekke gelaagde repeterende muziek die niet in de conventionele compositorische structuren te vangen zijn; Mindnote GuitarScapes.

Morgenavond om 21:00 staan vier versterkers op mij te wachten.. Vier? Yup, vier

Deze tweede editie is ook voorzien van een digitaal strikje. Door middel van onderstaande ‘Twitterfall’ die op een beamer geprojecteerd zal worden, kan het publiek nummers aanvragen of bijvoorbeeld met elkaar de bezigheden van die zwoegende muzikanten beoordelen. Kom je ook?

Mindnote Case: ʻIk heb altijd gezegd dat ik voor mijn dertigste niet in een coverband ga…ʼ

Vanmiddag presenteert Niels Aalberts (@EHPO) zijn boek Doorbraak! – Zero Budget Marketing op internet. Als je vooraf een case op maximaal één A4 mailt, krijg je uiteindelijk €20 terug. Een slimme manier om betrokken publiek te werven en om zelf die middag ingelezen het podium te betreden. Waar moet die case over gaan? Een beknopte bio, een bondige samenvatting waar je nu staat met je band en je muziek, links naar je site, beeld, geluid en alle relevante platforms waarop je aanwezig bent. Tot slot de drie belangrijkste vragen die je die middag beantwoord wil hebben. Of mijn case vanmiddag nu wel of niet behandeld wordt, af en toe eens wat van je af schrijven voelt ook goed. Dit is wat ik Niels opstuurde.

Biografie? Een jongensboek…

Wanneer ik een jaar of negen of tien word, krijg ik voor mijn verjaardag een gitaar. Sinds mijn vijftiende begin ik diverse bandjes die ik later ook weer fusilleer. Vanaf de eerste band schrijf ik al eigen nummers, maar tussendoor speel ik ook covers van Aerosmith en Guns ʻn Roses tot Frank Zappa en King Crimson. Die bands, de muziek en de muzikanten hebben mij gevormd.

Op mijn twintigste volg ik de vooropleiding aan het conservatorium van Utrecht en krijg ik jazzgitaarles van de enigszins onbekende legende Eef Albers. In dat jaar doe ik veel contacten op, krijg ik een gedegen basiskennis van muziek(theorie) en word ik uiteindelijk toegelaten tot het eerste jaar. Helaas wordt muziek maken me dan te benauwd en kies ik ervoor om aan de UvA iets met media te gaan studeren. Na het behalen van mijn master aan UU, ook iets met media, richt ik mijn eigen bedrijfje Mindnote op.

Tijdens die studies blijf ik spelen in o.a. studentenbandjes en akoestische duoʼs en ga ik ook steeds meer gitaarles geven. Voor mijn leerlingen richt ik een educatieve website in met onder andere langzaam ingespeelde soloʼs die corresponderen met mijn uitgeschreven tabulaturen. Ik organiseer jamsessies, workshops en concerten met een repertoire dat bestaat uit ʻde bovenste vijftig nummers van de Top 2000ʼ. Het uitzoeken en doceren van deze nummers incluis de gitaarsoloʼs, verbetert mijn eigen spel aanzienlijk, maar ook mijn inzicht in song-structuren.

Waar ik nu sta? Te popelen…

Ik ben nu negenentwintig en doordat ik in november 2010 de stekker uit NEON trek, is mijn tweede eigenwerkband ook op de Mindnote Necropolis beland. In totaal schrijf ik ongeveer veertig nummers, waarvan er uiteindelijk maar een handjevol op wat schijfjes belanden. Aangezien de zanger en de bassist van NEON al een aantal jaren in de 60s & 70s coverband Gepetto spelen – waarvan onlangs gitarist Paul zonodig bij Shaking Godspeed moest gaan bassen en orgelspelen – ben ik, voordat ik er erg in heb, alweer volledig ingewijd bij deze nieuwe coverband. Tijd voor bezinning is er nauwelijks. Inmiddels zitten er dus alweer dertig evergreens in de vingers, terwijl er dertig babyʼs op te plank liggen uit te drogen.

Drie belangrijk vragen die ik beantwoord wil hebben.

Een dergelijke ontwikkeling zal menig muzikant hebben meegemaakt. Mede door de drukte van bijvoorbeeld een succesvolle baan of het mogelijke onbegrip van een huisje-boompje-beestje-vriendin, verworden wellicht vele jongensdromen tot een Anvil-tragedie in plaats van bijvoorbeeld een De Staat-zegetocht. Aangezien ik de film over Anvil heb gezien en ik inmiddels steeds meer muzikanten om mij heen in succesvolle eigenwerkbands zie spelen, maak ik maar vast strijdvaardig mijn borst nat.

Balancerend op de wipwap tussen dromen en ambitie of toegeven aan die praktische baan of “realistische” vriendin, constateer ik bij mezelf een spagaat. Momenteel ben ik volop bezig om met mijn eigen bedrijfje een volledige baan te creëren, maar ik weiger de gitaar aan de wilgen te hangen. Het geloof in een breder gedragen waardering voor mijn eigen nummers is nooit verminderd. Wellicht ben ik wel aanbeland bij het beroemde kruispunt voor de gitarist of iets wat daar op lijkt. Verkoop ik mijn ziel aan de covers, of blijf ik gewoon doorgaan met eigen muziek schrijven? Op dit moment kan ik niet kiezen en doe ik allebei.

ʻIk zie nog geen vragen Meindertʼ, hoor ik je denken. Misschien wil ik met mijn case ook wel vooral andere muzikanten inspireren, waarschuwen, een spiegel voor houden of hoe je het ook wilt noemen. Nou vooruit, één vraag dan. Wanneer of hoe vertel jij muzikanten die zich op een dergelijk kruispunt begeven, dat het maar eens tijd wordt om zich te realiseren dat bepaalde zaken niet voor iedere muzikant zijn weggelegd, of dat bepaalde ambities na verloop van tijd nog best eens verzilverd kunnen gaan worden?

Mindnote GuitarScapes heet dit nieuwe kuiken en ik omschrijf het zelf het liefst als ‘Live Guitar Looping Sound Paintings’ Geïnspireerd door muzikanten als Steve Reich, Brian Eno, Robert Fripp en de literatuur van Simon Frith en Susanne Langer, creëer ik ter plekke gelaagde repeterende muziek die niet in de conventionele compositorische structuren te vangen zijn; Mindnote GuitarScapes.

Er is geen grootse lancering of volledig doordacht marketingplan, nee just launch and learn. Het kuikentje moet langzaam groeien, of om het wat zwaarder uit te drukken: “Ik voel de urgentie om deze muziek met een publiek te laten ontstaan”.

Benieuwd hoe dat dan precies klink? Kom dan vanavond gezellig even langs bij het VJ café in Trouw De Verdieping alwaar ik ten tonele zal verschijnen met De Huysmeesters.

Geïnteresseerd in wat taaie achtergrondlectuur over deze muziek? Lees dan hieronder mijn paper ‘Schizofone memory machines of gecomponeerde performances?’ die ik in 2008 voor mijn master Nieuwe Media en Digitale Cultuur aan de UU schreef.

Om de sessie zo soepel mogelijk te laten verlopen, kun je hieronder alvast uit dé lijst met 30 Jampot-nummers kiezen welke jij zou willen spelen. Van al deze nummers zullen de akkoorden/volgorden en teksten klaarliggen in meerdere mappen!

Succes met de laatste nootjes en tot zaterdag!

Op 11 december kunnen zij namelijk weer samen met andere lokale muzikanten bekende nummers spelen (Jampot) en vrijuit improviseren (Hutspot), maar dit maal in Dinxperlo tijdens Sneeuwpop 2010.

Ik begon de jamsessie Jampot/Hutspot in 2006 om jonge muzikanten zonder eigen band toch regelmatig op de planken te krijgen. Alleen muziekles is namelijk vaak niet voldoende. Leerlingen doen belangrijke ervaringen op door het maken van muziek mét anderen en vóór publiek.

Zie je ergens deze poster hangen? Maak dan een foto en gooi hem op Twitter met de hashtag #sneeuwpopdinxperlo. Klinkt dit als abracadabra? Download (24 MB!) en print dan de poster gewoon lekker uit en hang hem op je werk/boven je bed/op je wc etc. Onder de mensen die de poster printen, op een ludieke plek ophangen, daar een foto van maken en deze foto mailen naar Sneeuwpop, wordt een vrijkaartje verloot!!

Iedereen die gratis mee wil jammen is van harte welkom van 16.00 uur tot 21.00 uur. Meer informatie is te vinden op de website van de OpenMinded Muziekschool.

Kill your darlings..

Vanmiddag ging de stekker eruit. NEON werd bijna twee. Ze mocht geen vlinder worden en was slechts een rups in een cocon. Ik hoor het mijzelf zo vaak tegen anderen zeggen: ‘Kill Your Darlings’. Heel vervelend, maar dan moet je zelf ook consequent zijn.

Een pijnlijke, onvermijdelijke ingreep, want ondanks dat 60/70% gewoon ok ging, begon er ook 30/40% onomkeerbaar aan iets te knagen. Aan de hand van vier punten zal ik proberen uit te leggen vanwaar deze band-euthanasie. Oh ja, waarom ik hierover blog? Aangezien ik wel eens bands coach, adviseer en stimuleer, hoop ik dat zij hier wellicht iets van kunnen leren. q.e.d.

‘Fluttering through the dark, Precious but fragile, Too fragile to touch, Inside I see a monster smile’. [Black Butterfly, NEON]

Context is golden, vandaar allereerst een korte historie over het ontstaan van NEON. Precies twee geleden was ‘Bram & Meindert’ een vrolijk semi-akoestisch poprock gitaarduo met eigen werk dat zich liet inspireren door John Mayer, Jeff Buckley, Dave Matthews en Chris Cornel. In de biografie schreef ik over een muzikaal huwelijk en dat voelde (en voelt) nog steeds zo. Met Bram is er een hechte klik op persoonlijk en muzikaal vlak. Al jammend en wijn drinkend hebben we vergelijkbare ideeën over bepaalde melodielijnen, akkoordprogressies en melodieuze doch vuige gitaarsolo’s. Al snel werden we het er over eens dat we geen Simon & Garfunkel waren en de liedjes om een bassist en drummer vroegen. Vandaar dat we bij de opnamen van onze eerste demo (door het winnen van het Amsterdamse Studenten Festival) bas en drums onder de tracks hebben gezet. Bij de presentatie van die EP in De Heeren van Aemstel, vroegen we onze bevriende muzikanten Mark en Jan-Willem om live mee te spelen.

Direct na deze presentatie ging ik drie maanden stage lopen in Argentinië (over een slechte release planning gesproken) en daar gebeurde iets vreemds. Er vloeiden een aantal duistere muzikale ideeën uit mijn pen, die niet echt bij de eerdere nummers pasten. Eenmaal terug in Nederland werden Bram en ik het er dan ook snel over eens dat John Mayer of Dave Matthews niet zo snel Muse of Foo Fighters-achtige nummers zouden gaan spelen. Toen ontstond het idee om twee eigen werk bands op te richten: een relaxe John Mayer/Dave Matthews band (NEON) en een stevige Muse/Foo Fighters band (nog steeds in oprichting..). Voor die eerste band lagen al bijna tien nummers op de plank te wachten en voor die tweede een stuk of drie, vier. Voor NEON vroegen we Mark en Jan-Willem, aangezien we met de cd-presentatie een half jaar eerder een prima klik hadden en voor band 2 benaderden we twee andere hele goeie muzikanten.

In de twee jaar die volgden was de aanpak bij beide bands heel verschillend. Met NEON planden we regelmatig optredens zodat we een deadline hadden om naartoe te werken. Bij band 2 wilde we eerst een heel album opnemen en daarmee in één keer naar buiten knallen. ‘Somewhere along the way’ begon er bij NEON dus iets te knagen. Dit valt in vier punten samen te vatten.

1. Democratie werkt blijkbaar niet altijd

Ondanks dat ik op een enkel nummer na alle nummers van de band schreef, wilde ik van NEON een democratische band maken. Ik gooide mijn ruwe muzikale schetsen (mindnotes) in de groep en wilde dat de rest van de band met eigen ideeën en aanvullingen zou komen. Hierdoor hoopte ik dat iedereen iets van zichzelf in het nummer kon leggen en de nummers ook deels bezit van hen zouden maken. Voor mij is het enigszins treurig om te moeten constateren dat dit niet gelukt is, omdat we bij de meeste nummers geen definitief arrangement voor elkaar konden krijgen. Er bleef altijd een gevoel in de lucht hangen dat er nog aan de nummers gesleuteld moest worden. Doordat we dus steeds met aankomende optredens geconfronteerd werden, spraken we af om ‘bij het optreden het even zo te doen en daarna moeten we er nog even goed naar kijken’.

2. Gebrek aan tijd en een gezamenlijk doel

Om de nummers echt eens goed onder de loep nemen kwam er vervolgens nooit echt van, omdat we te weinig repeteerden en dat was weer grotendeels te wijten aan de verschillende woonplaatsen. Wanneer iedereen in Amsterdam, Apeldoorn, Leiden of Zutphen woont, dan is samen komen op zich al een hele opgave. Als er dan ook geen concrete gezamenlijke doelen zijn afgesproken en iedereen het druk heeft, dan loopt het op een gegeven moment spaak.

3. Muziekstijl en overspel

Daarnaast bleef de muziek en de potentie van band 2 telkens in de lucht hangen. De laatste nummers die ik schreef waren dus harder en obscuurder dan die van NEON, waardoor de vrolijke poprock gewoon verder weg kwam te staan van mijn muzikale interesse op dat moment. Voor mij vergelijkbaar met de verschillende luisterperiodes in m’n leven. Zo zijn er periodes waarin ik meer naar taaie progressieve rock als King Crimson luister, of naar relaxe jazz van Mike Stern of Pat Metheny, of harde duistere industrial van Nine Inch Nails, of rustige singer-songwriters als Andrew Bird of Joe Henry en dan weer naar Spaanse flamenco, Argentijnse jaren vijftig tango of klassieke muziek van Bach of Philip Glass. Op dit moment ben ik gewoon even klaar met de blije poprock die NEON maakt. Het gevolg van deze ‘poprock-vermoeidheid’ is dat ik liever tijd stop in de hardere muziek van band 2. Zo lang ik dus liever over de schutting blijf kijken, krijgt NEON geen eerlijke kans om zich goed te ontplooien.

4. Kill You Darlings.. Waarom eigenlijk?

Het laatste punt is niet zozeer waarom het niet werkte, maar juist waarom het zo moeilijk was om de knoop door te hakken. Zoals gezegd heb ik het leeuwendeel van de nummers geschreven en deed ik daarnaast voor mijn gevoel ook het meeste andere werk. Het maken en bijhouden van de website, de sociale profielen, het schrijven van persberichten, het regelen van de meeste optredens, het achterna bellen en mailen etc. Hierdoor voelde de band dan ook echt als mijn geesteskind en zoiets beëindigen is dan heel lastig. Ook omdat ik nog niet het gevoel heb dat we er uit hebben gehaald wat er inzat. De muziek is niet echt tot volle wasdom gekomen en is helaas nooit echt goed opgenomen. Er is geen muzikaal aandenken in de vorm van een album. Het zou verkeerd zijn om alleen daarom de luchtbel nog in stand te houden. Vandaar, sad but true, kan ook NEON worden bijgezet naast Out of Order, Trial, Unplugged Experience en 1614. Tijd voor wat bezinning.

‘Monsters smile, angels fart. Sometimes things aren’t what they seem to be’. [Monsters Smile, NEON]

Ik begon de jamsessie Jampot/Hutspot in 2006 om jonge muzikanten zonder eigen band toch regelmatig op de planken te krijgen. Alleen muziekles is vaak niet voldoende. Leerlingen doen belangrijke ervaringen op door het maken van muziek mét anderen en vóór publiek.

Iedereen die gratis mee wil jammen is van harte welkom van 16.00 uur tot 21.00 uur. Meer informatie is te vinden op de website van de OpenMinded Muziekschool.

Ik begon de jamsessie Jampot/Hutspot in 2006 om jonge muzikanten zonder eigen band toch regelmatig op de planken te krijgen. Alleen muziekles is vaak niet voldoende. Leerlingen doen belangrijke ervaringen op door het maken van muziek mét anderen en vóór publiek.

Iedereen die gratis mee wil jammen is van harte welkom van 16.00 uur tot 21.00 uur. Meer informatie is te vinden op de website van de OpenMinded Muziekschool.

* een aantal krakers meegespeeld in de dampende feesttent op de Varsseveldse Kermis met de VarssevHelden (foto),

* het concert OnStage 2 voor de leerlingen van de OpenMinded Muziekschool georganiseerd,

* een nieuwe site gemaakt voor mijn ‘live looping poprockband’ NEON,

* én ben ik hoofdredacteur geworden van 3VOOR12/Amsterdam!

Ik ga snel weer proberen de draad op te pakken om bijna dagelijks te bloggen. Ideeën, vragen en tips zijn altijd welkom!

grtz Meindert

]]> http://www.mindnote.nl/2010/09/voorbije-vakantie-vrolijke-vooruitzichten/feed/ 0