Belangrijker vond ik de upgrade om je profiel te kunnen bewerken. Tot voor kort was dat nog een helse klus waarbij een of andere vage Pimp-my-profile generator ingeschakeld moest worden om vervolgens een onduidelijke html-code ergens in een vak te plaatsen die daar eigenlijk niet voor bestemd was.

Ik heb veel mensen de laatste tijd al eens horen zeggen dat zij hun MySpace-account maar hebben verwijderd, omdat ze er toch niets meer mee deden. Er zijn inderdaad inmiddels ook allerlei betere alternatieven dan MySpace te bedenken zoals BandCamp, ReverbNation, Facebook etc. Toch denk ik dat MySpace zich met deze grote update weer flink in de kijker weet te spelen. Drie redenen:

* First mover. Aangezien ik sinds 2006 al als muzikant op MySpace zit, heb ik daar inmiddels heel veel contacten verzameld. Van bekende lokale Achterhoekse en Amsterdamse bands tot lokale en nationale kroegen, discotheken, stichtingen etc. Zo’n groot netwerk heb je bijvoorbeeld niet bij Bandcamp, want die site heeft geen netwerk functie. Bij ReverbNation heb ik nooit de moeite genomen (en geen zin gehad) om mijn bestaande contacten daar ook te gaan volgen, want ook niet iedereen zit daar. Op MySpace praktisch wel (!). Alleen Twitter begint qua contacten in de buurt te komen, maar dat is dan alleen een korte tekst-service.

* Elegant uiterlijk. MySpace heeft de afgelopen tijd ook goed afgekeken bij de verschillende concurrenten. Een belangrijke reden waarom muzikanten naar Bandcamp overstapten was omdat het er zo goed, elegant en vrij van reclame uitzag. De geupgrade MySpace is niet helemaal reclame vrij, maar ik durf inmiddels weer met goed fatsoen mensen uit te nodigen voor mijn MySpace profielpagina. Ze hebben namelijk de verschillende blokken met gegevens (foto’s, vrienden, reacties etc.) in verschillende modules ondergracht die je vervolgens eenvoudig wel of niet zichtbaar kunt maken of volgens het WYSIWG-princepe eenvoudig kunt verplaatsen. Kies je ervoor geen enkele module op je pagina te plakken (zoals ik), dan kun je deze nog wel eenvoudig vinden in het linker menu.

* Betere statistieken. Een andere belangrijk argument voor muzikanten om over te stappen naar Bandcamp, waren de handige overzichtelijke statistieken. Ook hier heeft MySpace een flinke inhaalslag gemaakt. Zo staan er in allerlei nette witte tabellen de gegevens over het aantal profielbezoeken en trackplays, waar deze mensen vandaan komen, wat hun leeftijd en geslacht is etc.

Met al deze verbeteringen ga ik de komende tijd in ieder geval me weer eens verdiepen in MySpace. Ook zal ik bij komende presentatie en workshops niet meer de gevleugelde uitspraak gebruiken: “MySpace is zóóó 2006…”

Leestips op Mashable 1 en 2.

Iedere maandag tipt MindNote een TED-presentatie met interessante en/of handige ideeën over muziek, edutainment en e-cultuur. Tijdens deze jaarlijkse conferenties houden allerhande invloedrijke denkers een lezing van maximaal twintig minuten over hun eigen expertise. Deze voordrachten staan allemaal online en gaan in eerste instantie over technologie, entertainment en design (TED), maar gaan steeds vaker ook over wetenschap, kunst, economie en maatschappelijke onderwerpen. Deze keer is het geen TED-tip, maar wel een interessante korte video.

De Amerikaan Jason Fried is de oprichter van 37 signals die ondermeer de online projectmanagement software Basecamp ontwikkelen. Daarnaast schreef hij onlangs het boek ReWork met praktische tips over efficiënter werken. In deze video vertelt Fried kort over zijn ervaringen in zijn eigen bedrijf: ‘Whatever gets things done, matters to us. We don’t like to impose structure for the sake of structure. We’re very loose in that way and we just find that that’s how we get more work done’. Hij plant niet te ver vooruit omdat hij geen idee heeft hoe de toekomst eruit zal zien: ‘Go with the flow and see where things take us …/… We’re not big in increasing our headcount, we’re big in increasing our influence’. #datuhetweet

Eerdere TED-tips:

* Pamelia Kurstin bespeelt en vertelt over de theremin

* Charles Leadbeater over educatie innovatie in sloppenwijken

* Lawrence Lessig over vrijheid in onze remixcultuur

* John Underkoffler over ‘user interface’ en handschoenen

* Adam Sadowsky over het maken van een videoclip

* Bobby McFerrin over publieksparticipatie en universele muzikaliteit

* Tim Brown over creatief denken en spel

* Mihaly Csikszentmihalyi over creativiteit, voldoening en ‘flow’

* Nicholas Carr over het tijdperk van The Cloud

* Tim O’Reilly over The Internet of Things

* Clay Shirky over hoe social media historie kunnen schrijven

* Jane McGonigal over een betere wereld door te gamen

* Nicholas Negroponte over computers, educatie en mondiale ontwikkeling

* Matt Mason over het Piratendilemma

* Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ‘60

* Seth Godin over de kracht van ’stammen’

* Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

* Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

* Henry Jenkins: Convergence Culture

* Tod Machover: Playing the music in your head

* Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

* Yochai Benkler: Open-source economics

* Howard Rheingold: Way-new collaboration

* een aantal krakers meegespeeld in de dampende feesttent op de Varsseveldse Kermis met de VarssevHelden (foto),

* het concert OnStage 2 voor de leerlingen van de OpenMinded Muziekschool georganiseerd,

* een nieuwe site gemaakt voor mijn ‘live looping poprockband’ NEON,

* én ben ik hoofdredacteur geworden van 3VOOR12/Amsterdam!

Ik ga snel weer proberen de draad op te pakken om bijna dagelijks te bloggen. Ideeën, vragen en tips zijn altijd welkom!

grtz Meindert

]]> http://www.mindnote.nl/2010/09/voorbije-vakantie-vrolijke-vooruitzichten/feed/ 0 http://www.mindnote.nl/2010/08/wekelijks-twitter-overzicht-van-2010-08-30/ http://www.mindnote.nl/2010/08/wekelijks-twitter-overzicht-van-2010-08-30/#comments Sun, 29 Aug 2010 22:00:00 +0000 Meindert http://www.mindnote.nl/2010/08/wekelijks-twitter-overzicht-van-2010-08-30/

RT @MaartenRischen: #FF @MaartenRischen #

idd RT @sarahoranje: In de extreem toffe oefenruimte van awkward i geweest, waar vroegah the who en pink floyd nog gespeeld hebben #

@KarenRomme Volgens mij ben ik (nog) zo iemand “ondernemers die kiezen onder minimum te ondernemen ipv normaal/modaal in loondienst” in reply to KarenRomme #

@MarcoKalnenek en veul koffie in reply to MarcoKalnenek #

zo is dat RT @MarcoKalnenek: Vanmiddag lunchen en wilde plannen maken met @MindNote_nl in Utreg. #

@sarahoranje nou, dat komt dan helemaal goed Moet wel uit Utrecht komen maar we houden wel even contact.. DM je zo even in reply to sarahoranje #

@sarahoranje ja ‘het is binnen’ mailde @awkwardi me een uur geleden Dan weet jij hopelijk waar dat is? in reply to sarahoranje #

sweet en @EvertZe op banjo RT @phinxmusic: ‘How we make it turn’ Live @ EKKO, with Leine on vocals joining http://tinyurl.com/35xew6a #

@creaplugandplay in reply to creaplugandplay #

@bastrippe zoiets in reply to bastrippe #

@bastrippe como siempre in reply to bastrippe #

@cyrielwatdoeje zeker niet rond dit tijdstip.. in reply to cyrielwatdoeje #

“‘Nee’ zeggen is soms belangrijker dan ‘ja’” [@ehpo, Het Groot EHPO boek 2010] #raak #

mmm, plannen maken.. altijd leuk #

nu nog even naar wat pedaaltjens kieken #

@DRATribe mag je zelf beoordelen Komende zaterdag in Zutphen of de dinsdag erna bij voorronde Amsterdamse Popprijs http://www.neonmusic.nl/ in reply to DRATribe #

@EvertZe @dillectronik … en dat de goegemeente dit nu allemaal moet missen #

Eigenaar Jack Pisters vertelt over de persoonlijke sfeer en het belang van goede sounds

[3VOOR12/Amsterdam - 30 juli  2010]

Initiator Jack Pisters, die als gitarist bij Avalon en Soylent Green en met onder andere Keith Caputo en Anouk speelde, is ook de ontwerper coördinator van de popopleiding van het Conservatorium van Amsterdam. Daarnaast begon hij de muziekschool Dutch School of Populair Music (DSOPM) en heeft hij zichzelf tot doel gesteld om het poponderwijs te verbeteren: “Op een gegeven moment zat ik met verschillende leerlingen in Jamstudio’s en Melodyline allerlei oefenruimten bij te huren, wat me op zich prima beviel, maar het is natuurlijk fijner om een eigen plek te hebben. Daarnaast heb ik hier nu de studio, waarin ik het album voor onder andere mijn eigen band S.C.A.R. heb opgenomen. Het werd op een gegeven moment gewoon handiger om alles centraal bij elkaar te brengen”.

Pisters wordt ook geregeld door bands ingehuurd om hen te coachen bij hun sound (o.a. bij Voicst, Anouk en ander EMI bands): “Dan is het ook heel prettig om zoiets in je eigen ruimte te doen, omdat hier ook heel veel apparatuur van mezelf staat. Ik weet dan precies welke versterker bij welke gitarist past, of ik bouw ter plekke een effectboard voor zijn pedalen. Hierdoor kan ik echt goede kwaliteit leveren”.

Op de vraag of hij wellicht ook een bepaalde groeiende cultuur of samenwerking tussen de bands onderling mist, reageert hij bevestigend: “Zowel de mensen op school als de muzikanten waar je mee speelt, zie je vaak alleen als je samen iets te doen hebt. Het is dan inderdaad heel leuk ook een plek te hebben waar mensen gewoon een biertje kunnen drinken, bandjes kunnen kijken en waar ze zelf dingen kunnen uitproberen”. Daarnaast is de Music Matrix iedere dag tot 01:00 open, waardoor het een handige plek is voor muzikanten wanneer er tijdens een optreden er iets kapot gaat. “Welke winkel is er nu tot zo laat nog open?”

Qua parkeren laat de oefenruimte enigszins te wensen over. “Overdag kan je hier prima parkeren, maar ‘s avonds is het wel lastig. In de Panamalaan zijn wel een aantal parkeergarage’s, maar met een feest ofzo dan wordt dat wel lastig. Aan de andere kant staat hier ook weer zoveel apparatuur, dat je nauwelijks iets hoeft mee te nemen. Je kunt zo met je gitaar uit de tram stappen en binnenlopen”. Ook wat betreft opslag zijn er niet heel veel mogelijkheden. “Er is wel wat ruimte voor opslag van apparatuur, maar bands  die midden in de nacht spullen willen terugbrengen is qua beveiliging toch wat lastig”.

Met de audio zit het verder helemaal snor. In het cafégedeelte staat een groot mengpaneel met vierentwintig sporen, waarmee al diverse optredens zijn opgenomen. “Ook voor studiemateriaal zijn de opnames van je eigen optreden erg leerzaam”, weet Pisters. “Conservatoriumstudenten krijgen zelfs de losse tracks mee om er vervolgens zelf aan te kunnen editen”. Daarnaast worden er per show ook de spullen aangepast. Bij oude soul staan er andere versterkers dan bij een jazz- of rockoptreden.

Leuk zijn ook de met eigen ‘look en feel’ ingerichte studio’s. The Music Matrix hecht daarbij veel waarde aan het zogenaamde proces van pre-productie; het voorbereiden van gigs en het experimenteren met de bandsound. Zo kun je op verzoek de ruimtes Manhattan, Chemnitz, Woodstock en Brighton naar eigen smaak aanpassen en kiezen uit een uitgebreide collectie versterkers, effecten en synths voor alle stijlen.

Al met al dus een hele veelzijdige en kwalitatief goede oefenruimte. Waar bij andere oefenruimtes nog wel eens bezuinigd wordt op het instrumentarium omdat Jan en alleman er op speelt en er zo snel dingen kapot gaan, kiest The Music Matrix duidelijk voor goeie sounds en een persoonlijke sfeer.

Wil je ook een keer repeteren bij The Music Matrix? Pak dan vanaf het Leidseplein tram 10 en stap uit bij de tramhalte Azartplein, of neem bus 42 vanaf het centraal station.

PERSBERICHT

“Leerlingenbands SoundWave, Bad Guys, Musketiers en Cornelis betreden op 20 augustus de planken van Varssevelds Talent podium.

De Openminded Muziekschool – een groeiend netwerk van zelfstandige muziekdocenten – organiseert deze zomer voor de tweede keer het leerlingenconcert OnStage in samenwerking met de Algemene Oranje Vereniging (AOV) op de Varsseveldse Kermis. Leerlingen van OpenMinded zullen op 20 augustus om 18:00 op het ‘Varssevelds Talent’-podium hun kunsten vertonen aan een groot publiek. Net als vorig jaar vorig jaar doen bij OnStage 2 ook weer diverse lokale gastmuzikanten mee.

Initiatiefnemer Meindert Bussink organiseerde eerder al zeven maal op diverse locaties de Jampot/Hutspot-jamsessies en driemaal in de Laurentius kerk in Varsseveld de Changes-rockconcerten. Hij wil jonge muzikanten zonder eigen band toch regelmatig op de planken krijgen: “Alleen muziekles is niet voldoende. Leerlingen doen belangrijke ervaringen op door het maken van muziek mét anderen en vóór publiek”.

In de maanden mei tot en met augustus geven docenten van de OpenMinded Muziekschool de leerlingen bandcoaching lessen en leren hen praktische vaardigheden die je niet bij reguliere muzieklessen opdoet. De volgende vier bands zijn speciaal voor OnStage 2 in het leven geroepen. ‘SoundWave’ met Chiel Overbeek, Simon Blekkink, Dieke Post, Ines Klein Nibbelink en Jeroen Bussink. ‘Bad Guys’ met Wouter Kamink, Yacko en Youri van de Krol en Timon en Colin Somsen. ‘Musketiers’ met Robert Schel, Finn van den Aakster en Bass Jansson en ‘Cornelis’ met Meike Wessels, Edine Hiddink, Marjan Groote Haar, Janneke Jolink. Het repertoire van OnStage 2 varieert van bekende bands zoals Metallica en Cold Play, tot nieuwe grootheden zoals Florence and the Machine en Snow Patrol.”

Foto’s van vorig jaar

de komende tijd zal ik wat minder actief zijn op mijn blog. Ik zal zo nu en dan nog wel iets schrijven, maar zal me vooral  bezighouden met een aantal toffe tijdrovende klusjes waarover ik later uitgebreid zal vertellen. Geef me goeie maand…

grtz, Meindert

In het afgelopen decennium heeft de Engelse rockband Muse bewezen op eervolle wijze in diverse lijstjes te kunnen staan. Als gitarist heeft Matthew Bellamy een aanzienlijk aantal monsterlijke riffs uit zijn mouwen geschud en is hij inmiddels niet meer weg te denken uit diverse top tien, twintigs, van beste gitaristen ooit. Dit is niet in de laatste plaats om zijn uitgekiende gebruik van gitaareffecten. Zo maakt hij veelvuldig op smaakvolle wijze gebruik van allerlei delays en die knalrode Whammy, maar de buitenaardse klanken die hij produceert via zijn ingebouwde Kaoss Pad zijn voor de toeschouwers wellicht nog wel het meest in het oog springende effect dat hij inzet.

Een van de eerste gitaristen die met een percussief gebruik van delay een keur aan later niet meer weg te denken gitaarpartijen speelde, was The Edge van de Iers rockband U2; vaak ook wel The Scientist genoemd. Denk bijvoorbeeld aan With or Without You of Where the Streets Have No Name. Bellamy heeft hier duidelijk goed naar geluisterd en het is dan ook niet vreemd dat oude ‘scientist’ The Edge op de uitnodiging van de nieuwe ‘scientist’ inging een deuntje mee te speuluh op Glastonbury 2010. Kippenvel.

Welke muziekeducatie heb je zelf genoten? (en heb je ervan genoten?)

Toen ik naar de eerste klas lagere school ging, stuurden mijn ouders me ook meteen naar de muziekschool om lessen Algemene Muzikale Vorming te volgen. Mijn vader speelde trompet, dus die stap was niet helemaal onlogisch.

Rond mijn negende mocht ik – na eerst al blokfluitlessen te hebben gehad – kiezen op welk instrument ik verder wilde gaan. Het werd de piano en terwijl vriendjes en vriendinnetje om me heen de brui gaven aan hun muzieklessen, bleef ik met veel plezier doorgaan. Na de middelbare school was het conservatorium dan ook een voor de hand liggende keuze. Het werd de lichte muziekafdeling in Maastricht, waar ik na het volgen van een voorbereidend jaar definitief werd aangenomen.

Helaas bleek de stap van de brave klassieke pianolessen naar het nogal chaotische conservatorium erg groot. Bovendien bleek “lichte muziek” voor een pianoleerling in de praktijk neer te komen op “leer spelen in de stijl van Bill Evans”. Popmuziek kwam destijds totaal niet aan de orde.

De combinatie van docenten die lesgeven niet hoog op hun prioriteitenlijst hadden staan en mijn eigen behoefte aan wat betere begeleiding, maakten uiteindelijk dat ik een jaar voor het praktijkexamen ben afgehaakt, overigens wel met de papiertjes voor alle theorievakken (die ik wél met plezier volgde) op zak.

Gelukkig heb ik na wat omzwervingen ontdekt dat er wel degelijk een plekje voor me is in de muziekwereld. Alleen blijkt die plek áchter de schermen te zijn, en dat bevalt uitstekend!

Waar moet volgens jou het accent op liggen bij muziekeducatie?

Het klinkt zweverig, maar volgens mij moet het accent liggen op de liefde voor muziek. Het zelf maken én genieten van muziek, is een ervaring die met geen enkele andere te vergelijken is. Hoe beter je je kunt uitdrukken op je instrument, hoe mooier die ervaring zal zijn, zowel voor jezelf als voor de luisteraar. Dat moet je als docent zien over te brengen.

Uiteraard spelen hierbij verschillende aspecten een rol: zelf iets kunnen verzinnen, geeft naar mijn idee meer voldoening dan het reproduceren van bestaande dingen. Een brede repertoirekennis vind ik ook essentieel: er is meer dan Madonna of – om terug te komen op bovenstaande – Bill Evans. Volgens mij zit de gemiddelde muziekschooldocent nog teveel vast aan de standaardmethode’s waarin hij of zij zelf ook les heeft gehad.

Welke rol denk je dat nieuwe media (internet, iPod, gsm, games) kunnen vervullen bij muziekeducatie?

Bij het instrumentale muziekonderwijs zullen nieuwe media een steeds grotere rol spelen: docent en leerling hoeven in principe niet meer fysiek bij elkaar te komen. Er zijn al online cursussen waarbij leerlingen video-opnames kunnen insturen, die vervolgens door een docent – ook weer in de vorm van een video – van commentaar en tips worden voorzien. Dit zal naar mijn idee geen 100% procent vervanging worden van de leraar die snel even een greep voordoet of je houding corrigeert, maar ondernemende leerlingen kunnen hiermee al een heel eind komen. Denk daarnaast bijvoorbeeld ook aan software om je gehoor te trainen (herkennen van intervallen e.d.).

Dit soort tools maken het steeds eenvoudiger om vaardigheden te trainen en verder te ontwikkelen, al zal de ondersteuning van een ervaren docent altijd een meerwaarde zijn naar mijn idee.

Sinds vorig jaar geef ik workshops voor de Stichting Popsport, waarin ik beginnende bandjes op weg help met het opbouwen van hun eigen “scene”, hun eigen publiek. Daarbij komen de mogelijkheden van promotie via internet uiteraard ruimschoots aan bod. Ook hier geldt dat er meer mogelijkheden zijn dan ooit tevoren, maar dus ook dat er meer dan ooit afgewogen moet worden welke tools ingezet worden – en waar en wanneer… -  en welke niet.

De mogelijkheden zijn nu al enorm, maar zoals gezegd: de ondersteuning van een docent of ervaringsdeskundige zal altijd iets blijven toevoegen, al is het maar een rol als “filter” om de juiste info te vinden of een leerling te wijzen op die éne gave blues-opname uit 1934.

[3VOOR12/Amsterdam - 1 juli  2010]

In de serie over Amsterdamse oefenruimten dit keer één van de pioniers van de hoofdstad: Melody Line. In 1990 opende het muziekcentrum haar deuren in Amsterdam Oost en wist al snel vele trouwe muzikanten aan zich te verbinden. Wegens grondvervuiling en stadsvernieuwing moest men vijf jaar geleden verkassen. Sinds 2006 is de broedplaats voor nieuwe muziek neergestreken aan de Willem Fenengastraat dichtbij metrostation Overamstel. Na een grondige verbouwing herbergt de voormalige staalfabriek in de 23 muziekstudio’s van Melody Line, ook een opnamestudio, een popschool en diverse dansstudio’s. Daarnaast is er een reparatie- en verhuurafdeling en een groot muziekcafé met een rock-and-roll-lounch uitstraling.

Eigenaar Albert Pronk vertelt: “Eerst was er hier helemaal niets. We hebben er vervolgens  best veel geld in gestopt om het helemaal te verbouwen met tussenvloeren etc. We hebben nu 3000 vierkante meter en die wordt nu zeven dagen per week gevuld.” Opmerkelijk is dat het op het tijdstip van het interview (maandag rond het middaguur) al gezellig druk is. Trots reageert Pronk: ”Klopt, dat is al vanaf vanochtend negen uur. Alles loopt hier door elkaar, van amateur tot professioneel en van muziek tot dans. Zo heeft Moke bijvoorbeeld hier een vaste studio met sleutel. Hierdoor kunnen zij na afloop van concerten ‘s nachts eenvoudig hun spullen terugbrengen. Ongeveer twaalf studio’s worden per drie uur openbaar verhuurd en de rest aan bands uit het muziekcircuit.”

Het gebied er omheen wordt de komende jaren grondig verder ontwikkeld. Zo komt er een nieuw stadspark, huizen en allerlei culturele bedrijven. “Melody Line was hier de eerste in dit gebied en daarna kwam de Kauwgomballenfabriek, het creatieve bedrijvencentrum van zestienduizend vierkante meter.” Ook worden er regelmatig allerlei televisieopnamen gehouden: ‘So You Think You Can Dance’ is hier heel lang geweest, RTL4 komt hier regelmatig filmen, maar ook Veronica heeft hier de serie Volg de Band opgenomen. Daarnaast wordt het muziekcafé wel eens gebruikt voor het maken van videoclips.”

Door de vele mogelijkheden die het pand biedt, worden bands van diverse pluimage aangetrokken: “We hebben geen bands die punk spelen, maar wel metal, rock, jazz, salsa etc. Autochtoon en allochtoon lopen hier door elkaar heen.” Omdat binnenkort die nieuwe wijk er aankomt, wil Melody Line zich in de toekomst ook meer gaan richting op buurt. “We willen meer voor kinderen gaan doen en de wijk erbij betrekken. We liggen daarnaast aan de Amstel, dus gaan we meer bootjes hier naartoe brengen en ook varen”.

Op de vraag wat hij van het aanbod van de Amsterdamse muziekstudio’s vindt, antwoordt Pronk dat we redelijk goed bedeeld zijn ten opzichte van de rest van het land. “Amsterdam is in mijn ogen begonnen met oefenstudio’s en liepen daarin redelijk vooruit op de rest. De kwaliteit van de oefenstudio’s in Amsterdam is gewoon goed, terwijl in veel gemeenten er nog in schuurtjes wordt gerepeteerd. Het contact onderling is verder goed. Er is wel concurrentie, maar er wordt ook samengewerkt. Iedere oefenstudio heeft zo haar eigen publiek en een band uit West komt hier nu eenmaal niet zo snel oefenen. Aan de andere kant komen de bands ook wel weer vanuit alle windstreken, omdat we zo’n goede ligging hebben dichtbij de ring. Sommige bands komen bijvoorbeeld zelfs helemaal uit Friesland en pakken dan ‘s avonds een concert in Paradiso mee.

Wil je ook een keer repeteren bij Melody Line? Met de auto neem je op de A10 afslag S111 en kun je voor slechts een dubbeltje per uur parkeren. Met het openbaar vervoer pak je metro 50 en 51 en stap je uit op station Overamstel. Met de fiets is het vijf minuten vanaf het Amstel station of de Utrechtse brug. Je kunt zelfs met de boot afmeren in de zijham Amstel 1 van de Duivendrechtse vaart.

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43667059

Pamelia Kurstin is geboren in Los Angeles en woont tegenwoordig in Wenen. Zij is één van de weinige muzikanten die het muziekinstrument de theremin echt goed beheerst. Veelal komen er enkel vage mysterieuze klanken uit, maar Kurstin speelt met alle gemak diverse jazz standards. Onderstaand filmpje is echt een genot om te zien! Wikipedia omschrijft de theremin als volgt:

“Een theremin is een elektronisch muziekinstrument dat bespeeld wordt door de afstand tussen de handen en twee antennes te variëren. De speler raakt het instrument niet aan. De theremin werd uitgevonden door Léon Theremin in 1919. In 1923 kwam dan de opvolger van de theremin; de Aetherophone, een soortgelijk instrument, dat lang niet zo populair werd als de theremin.

De rechterhand beïnvloedt de toonhoogte en de linkerhand het geluidsvolume [het is juist andersom, zie comments hieronder ]. Doordat minimale bewegingen al hoorbaar zijn, klinkt het instrument bijzonder expressief. De klank lijkt op die van een vrouwelijke operastem of een viool.”

Eerdere TED-tips:

* Charles Leadbeater over educatie innovatie in sloppenwijken

* Lawrence Lessig over vrijheid in onze remixcultuur

* John Underkoffler over ‘user interface’ en handschoenen

* Adam Sadowsky over het maken van een videoclip

* Bobby McFerrin over publieksparticipatie en universele muzikaliteit

* Tim Brown over creatief denken en spel

* Mihaly Csikszentmihalyi over creativiteit, voldoening en ‘flow’

* Nicholas Carr over het tijdperk van The Cloud

* Tim O’Reilly over The Internet of Things

* Clay Shirky over hoe social media historie kunnen schrijven

* Jane McGonigal over een betere wereld door te gamen

* Nicholas Negroponte over computers, educatie en mondiale ontwikkeling

* Matt Mason over het Piratendilemma

* Mediaorakel Marshall McLuhan uit de jaren ‘60

* Seth Godin over de kracht van ’stammen’

* Larry Lessig over wetgeving die creativiteit verstikt

* Evan Williams over het luisteren naar Twitter-gebruikers

* Henry Jenkins: Convergence Culture

* Tod Machover: Playing the music in your head

* Charles Leadbeater: The rise of the amateur professional

* Yochai Benkler: Open-source economics

* Howard Rheingold: Way-new collaboration